ولايات دارالمرز ايران ( گيلان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥
برنج
بعد از سال 2 - 1281 هجرى ( 1865 ) يعنى سالى كه صدور چوب به قفقاز قطع شد هنگام پائيز بازرگانان به رشت مىآمدند تا اين چوبهاى قيمتى را كه گمان مىرود در گيلان و مازندران فراوان باشد خريده و به مقصد بازارهاى اروپا حمل نمايند « 1 » . بعدها در سال 1303 هجرى ( 1886 ) انحصار صدور چوب به م . م . كوسيس
M . M . Kusis
و تئوفيلاكتوس
Teofilaktus
كه از اين امتياز تا حدود سال 1327 هجرى ( 1909 ميلادى ) استفاده مىكردند واگذار گرديد . در اين مدت استفاده از چوب شمشاد بىهيچ كنترل و بازرسى انجام گرفت ، بطوريكه ديگر زمينهاى جلگه‌اى نمىتوانند شمشاد فراهم سازند .
ديگر
Lup
« زگيل گياه » در اين منطقه ديده نمىشود زيرا همه به خارج حمل گرديده است . لوپ زگيلى است كه روى درختهاى كهنهء گردو مىرويد و مىگويند كه فقط در زمينهاى صخره‌اى و كوهستانى ديده مىشود . اين تودهء چوبهاى سخت طول زيادى دارند و برگهاى آنها مثل كاغذ باريك است و براى روكارى و روكشى به كار مىرود . صادر كنندگان بيشتر اوقات پس از آنكه به آسانى زگيل چوبها را به دست مىآورند خود درخت را بيرحمانه از بين مىبرند .
محصولات گيلان
محصولات گيلان
برنج
برنج
برنج محصول اساسى و اصلى گيلان است و مقدار تقريبى آن را در حدود 180 مليون كيلو گرم تخمين مىزنند .
( 1 ) - هانوى به سال 1744 ، در : An historical account of the British trade over the Caspian sea [ عنوان كتاب را رابينو بعد از چاپ كتاب به خط خود در حاشيه افزوده است . ] Londres 1754 نوشته است كه گيلان از نظر فرآورده‌هاى شمشاد خود قابل توجه است . شترها به شمشاد علاقهء فراوان دارند و ميل دارند تا سرحد مرگ از آن بخورند . به همين جهت كاروانهائى كه به رشت مىآيند همراه خود شتر نمىآورند ، و از حيواناتى مانند اسب و قاطر و گاو استفاده مىكنند .