ولايات دارالمرز ايران ( گيلان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٢
فتح دوبارهء بيه پيش بوسيلهء سيد هادى كيا
و امير ديلمانى دوباره بر سرزمين موروثى خود حكومت مىنمود .
چندى بعد اميره دباج پشيمان گرديد ، و در ملاقاتى كه در فومن با اميره محمد رشتى كرد او را باز گرداند و زندانى كرد . مادر اميره محمد كه ترسيد مبادا به دست سادات زندانى رشت بيفتد و او را به تلافى خون عده‌اى بكشند آنها را كشت . اميره دباج خشمگين گرديد و فورا ساداتى را كه در فومن نگهداشته شده بودند آزاد نمود و آنها را به تنكابن فرستاد و از آنها دعوت كرد تا بيه پيش را تحت اطاعت خود درآورند .
فتح دوبارهء بيه پيش بوسيلهء سيد هادى كيا
فتح دوبارهء بيه پيش بوسيلهء سيد هادى كيا
سپاهيان صعلوك مرداويج كه در سپاهى تل دشت
Sepahitaldast
نزديك خواجان در سياهكلرود اردو زده بودند مغلوب گرديدند و سالوك مرداويج كه رانكوه را ترك مىگفت به كيا ملك پناهنده شد . كوله بهادر لاهيجان را ترك كرد و به پسا گيلان عقب نشست .
سيد هادى كيا بدون جنگ لاهيجان را اشغال كرد و پيمان صلحى ميان او و اميره دباج منعقد گرديد و اجساد ساداتى كه در رشت به قتل رسيده بودند و به خاك سپرده شده بودند به لاهيجان منتقل شد و اطراف مقبرهء سيد خرم كيا ( خوركيا ضبط شده است ) مدفون گرديد . دورهء دوم اقتدار امراى ناصروند در بيه پيش بيش از پنج ماه يعنى رمضان 791 تا صفر 792 ( 1389 ) بيشتر طول نكشيد .
زندانى كردن اميره محمد رشتى باعث گرديده بود تا رابطهء ميان اميره ساسان گسكرى و اميره دباج تيره گردد . اميره دباج كه با سيد هادى كيا متحد شده بود از بيه پيش كمك گرفت و با آنها داخل گسكر شد و تا گوراب گسكر پيش راند ، ولى بوسيلهء اميره ساسان كه در كوههاى گسكر عقب نشسته بود