يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٢
ب - ويژگيهاى معنوى كتاب به اختصار
« در حال حق جلّ و علا مرغى از دوزخ بفرستاد ، و بيامد . . . و به منقار در آن سولاخ مىكرد » ص 92
« خداى تعالى مرآن گرگ به سخن آورد تا به زفان فصيح گفت : معاذ اللّه كه ما چنين كنيم . . . » ص 770
4 - ادغام در كلمات مانند : بتر ( - بدتر ) ، جمنده ( - جنبنده ) ، سختر ( - سخت‌تر ) :
« و ديگر پرسيد كه بگوييد كه آن چيست سختر از سنگ ؟ » ص 38
« گفت : هيچ جمنده‌اى نيست اندر زمين و نه هيچ پرنده‌اى اندر هوا » ص 16
5 - قلب در حروف كلمات ، مانند : مزغ ( - مغز ) ، كفت ( - كتف ) :
« اما آن درختان كه بار آورند . . . آن سى دانه تخم بود و مزغ آن خوردن را شايد . »
ص 57
ب - ويژگيهاى معنوى كتاب به اختصار
ب - ويژگيهاى معنوى كتاب به اختصار
1 - خالى بودن كلام از ابهام و تعقيد ، به گونه‌اى كه روش كلام در نثر اين كتاب و نيز آثار مشابه در اين دوره مبنى بر ايجاز ، و گاه مساوات بين لفظ و معنى است ، با رعايت وضوح و روشنى معنى و اختصاص و استقرار لفظ در جمله .
2 - تضمين و درج اشعار فارسى و عربى - جز در يكى دو مورد - در نثر اين كتاب وجود ندارد .
3 - جمله‌ها در اين اثر ، مستقل و پيوسته و كوتاه است : مستقل از آن جهت كه معنى خاصّ هر جمله به خود تمام مىشود . پيوسته ، از آنروى كه رابطهء بين جمله‌ها و قطعات از نظر معنى سست و گسيخته نمىگردد و هر جمله در محلّ خاصّ خود با رعايت نظم منطقى و معنوى قرار مىگيرد . كوتاه از آن نظر كه تركيبات و لغات زينتى در جمله‌ها راه ندارد و اركان فرعى نيز غالبا بعد از فعل درمىآيد ؛ به همين مناسبت تناسبى خاصّ از حيث اندازه بين جملات و قطعات نثر ديده مىشود .
4 - از آنجا كه در نثر اين دوره بيشتر توجه به كمال معنى بود از تركيبات عربى جز آنچه به عنوان جملهء معترضهء نعتى و وصفى و دعائى پس از ذكر نام پيغمبر ( ص ) و