يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٨

زبان ترجمه در ترجمهء تفسير طبرى [ دكتر محمّد جاويد صباغيان ]

آوردن سوّم شخص جمع ( غايب ) به جاى دوّم شخص جمع ( حاضر ) : 3 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ : يا آنكسها كه بگرويدند مه گيريد كافران را دوستان از بيرون مؤمنان . مجلّد دوّم صفحهء 331 س 4 .

آوردن يك فعل مفرد و يك فعل جمع در يك عبارت براى يك فاعل . آنجا كه هر دو را بايد جمع آورد : وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نافَقُوا : و بداند آنكسها كه منافقى كردند . مجلّد اوّل صفحهء 263 س 5 .

اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي : برو تو و برادر تو بنشانهاى من و سست مشاويد اندر ياد كردن من . مجلّد چهارم ص 989 س 11 .

آوردن برابرهاى فعل نهى به صيغهء دعائى 4 : وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ : و مه اندوه‌گن كناد ترا آنكسها كه مىشتابند اندر كافرى . مجلّد اوّل ص 264 س 13 .

لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ : مه فريباد ترا گرديدن آنكسها كه كافر شدند اندر شهرها . مجلّد اوّل ص 267 س 17 .

آوردن دو ضمير اشارهء « اين » در ترجمهء « هذا » در برابر « اين و آن » به قياس امروز :

فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ : يافت اندر آن ( شهر ) دو مرد كه كارزار همىكردند اين يكى از گروه او بود - يعنى از بنى اسرائيل - و اين ديگر از دشمن او - يعنى قبطى بود . مجلّد پنجم ص 1262 س 5 .

آوردن لفظ « بگو » در آغاز ترجمهء آيه براى توضيح بيشتر بىآنكه در متن آيه معادل آن ( قل ) آمده باشد 5 : فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً : بگو : بخنديد اندكى و بگرييد بسيار .

مجلّد سوّم ص 622 س 4 .

آوردن « مه » نفى به جاى « نه » نفى و بفاصله آوردن آن از جزء اصلى فعل مركّب ( غالبا ) : وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ : و شكر كنيد مرا و مه كافر شويد . مجلّد اوّل ص 111 س 19 .

وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * : و مه پس‌روى كنيد پيهاى ديو را كه آنست شما را دشمن هويدا . مجلّد اوّل ص 114 س 7 .

آوردن موصول مفرد ( آنكه ) به جاى جمع ( آنان كه ) براى « مردمان » : وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ : و از مردمان آنكه گيرد از بيرون خداى انبازان كه دوست دارندشان چون دوستى خداى . و آنكسها كه بگرويدند