يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٧

قيد و حروف

ب ) همراه با فعل :

و خداى عزّ و جل آن كيش را بزرگ خواند . 6 / 1542 .

پ ) در پايان جمله :

و تسبيح كن سپاس خداوند تو بشبانگاه و بامداد . 6 / 1595 .

ت ) قيد كيفيّت :

حساب كرديم با ايشان حساب كردنى سخت . 7 / 1887 .

استعمال « اى » حرف ندا پيش از ادات تمنّا :

اى كاشكى كه ما را بودى چنان‌كه داده‌اند قارون را . 5 / 1273 .

تقديم مناداى قبل از ندا به صورت صفت ( الف تفخيم و تكثير و تعجّب ) :

پاكا خداوندا كه اوست كه او بىنياز است . 3 / 677 - 678 .

استعمال حرف اضافه قبل و بعد از متمّم :

گفت فرعون موسى را كه : اگر گيرى خداى ديگر بجز از من ، كنم ترا از بازدارندگان اندر زندان . 5 / 1162 .

استعمال الف بعد از صفت ( به معنى ياء مصدرى ) :

پهنا چند خواهى و درازنا چند خواهى ؟ 6 / 1464 .

استعمال حرف جواب ( الف حكايت ) :

گفتا يا رسول اللّه كيست كه اين سخن مىگويد ؟ 5 / 1130 .

استعمال « الف » براى بيان استغاثه و تحسّر و توجّع :

بدا شرابا كه آن بود و بدا نشست گاها كه رفيقان كافران و ديوان باشند . 4 / 925 .

استعمال الف تكثير و تعجّب :

نيكا پاداشا كه بهشت است . 4 / 925 .

استعمال الف اشباع :

عيص را نيز آرزوا آمدش كه به خانه بازآيد . 3 / 764 .

استعمال الف زايد :

گويدا روز قيامت ، اى كاشكى من نگرفتيمى هنباز 4 / 927 .

استعمال ادات تنبيه :