يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٤
تكرار
بكارگيرى افعال متعدّى همراه با علامت متعدّى « * » :
حقّا كه آشنا كردى و بشنوانيدى ايشانرا ، و اگر بشنوانيدى ايشانرا برگشتندى از ايمان . 3 / 579 .
تكرار
تكرار
يكى از نشانه‌هاى كهنگى و قدمت آثار منثور فارسى ، تكرار كلمات مشابه و حذف نكردن آنها به قرينهء لفظى و يا معنوى است . در اين تفسير به شرح زير ملاحظه مىكنيم :
تكرار فعل :
هركسى راه يابد به ما راه يابد تن خويش را و هركسى گم شود بما گم شود بر آن .
3 / 684 .
تكرار فعل و تركيب اضافى :
اين خواب خويش آن را داده بود و او خواب خويش او را داده بود . 3 / 784 .
خواهى يكى خواهى دو خواهى سه ، كه بردارى . 6 / 1468 .
تكرار ضمير :
از پدران ايشان و زنان ايشان و فرزندان ايشان . 3 / 811 .
تكرار حرف اضافهء « اندر » :
و اندر روند اندر آنجاى و آنك نيك بود . 3 / 811 .
تكرار حرف نشانهء « را » :
و خداى عزّ و جل باد را و مرغانرا و ديوانرا و پريانرا همه مسخّر او كرده بود .
6 / 1467 .
تكرار « اندر » به عنوان حرف اضافه در يك جمله :
آن عاديان اندر قحط و سختى اندر مانده‌اند . 5 / 1185 .
تكرار حرف ربط « يا » به صورت بدليّت :
* با توجه به اين نكته كه بعد از قرن چهارم ، مصادر مانند رمانيدن ، شنوانيدن به كار رفته است .