يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٣

فعل

وجه مصدرى مرخّم :

همچنين هر يكى بر گونه‌اى ديگر بايد كرد . 7 / 1891 .

حذف فعل به قرينه :

همهء غنيمتها خداى را است و پيغمبر . 3 / 575 .

حذف فعل بدون قرينه :

گفت خداى : بيرون آى از صورت فريشتگى ، از آن‌كه تو راندهء و ملعون . 4 / 843 .

استعمال مصدر عربى :

پس از آن قحط باشد و تنگى . 3 / 785 .

افزودن الف دعا پيش از حرف آخر سوّم شخص مفرد مضارع :

و مه اندوه‌گن كناد ترا گفتار ايشان . 6 / 1502 .

كه خداى عزّ و جل گرسنگى تو بجز خاك سير مكناد . 5 / 1355 - 1356 .

باى زينت + فعل ماضى و مضارع :

يعقوب چون عيص را از او دور بديد ، بشناخت . 3 / 764 .

بيوكنيد آن بر روى پدر من تا بيابد بينايى . 3 / 756 .

باى تأكيد + فعل امر :

خالش گفت بگوى تا كدام دختر خواهى ؟ 3 / 762 .

فعل امر بدون باى تأكيد :

نزديك شد سوى او پدر او و مادر او و گفت : اندر شويد بمصر . 3 / 756 .

بكارگيرى مصدر به جاى فعل مضارع :

اكنون ملك اين زنان اين شهر بايد آراستن و بيرون فرستادن و گفتن كه هيچ مردى را از خويشتن بازندارند . 3 / 571 .

باى تأكيد بر سر فعل مضارع :

اگر بدهى ما را فرزندى نيك ، بباشيم از سپاس‌داران . 3 / 555 .

ياى تمنّا :

و هركسى تمنّا مىكردند كه كاجكى ( - كاشكى ) بدر خانهء ما فرود آمدى .

2 / 372 .