يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٩

عدد ( صفات عددى )

يك تن از فرزندان آدم به دوزخ برم دوست دارم . 3 / 703 .

صفت تفضيلى به جاى صفت عالى :

كه وعدهء تو حق است و تو حاكمتر حاكمانى . 3 / 713 .

صفت مركّب با پسوند « مند » :

خداى نه دوست دارد آن‌كه باشد خيانت‌كننده و بزه‌مند . 2 / 325 .

صفت نسبى :

مختوم به « ين » و « ينه » در اين تفسير آمده است ، از آن جمله :

آهنين ، زرّين ، پشمين ، رويين ، جوبين ، زرّينه ، سيمينه . 3 / 687 ؛ 3 / 787 .

صفت فاعلى مختوم به « نده » :

در اين تفسير زياد آمده است : آفريننده ، ناشناسنده ، آمرزنده ، زنده‌كننده . . . .

عدد ( صفات عددى )

عدد ( صفات عددى )

استعمال « ديگر » و « سديگر » به جاى دوم ، سوم :

امّا اين دو تن كه اوّل ايشان را بفرستاد يكى صادق نام بود و ديگرى صدوق و نام آن سه ديگر سلوم بود . 6 / 1505 ؛ 3 / 777 .

به كار بردن اعداد ترتيبى ( وصفى ) :

و سال چهارمين و پنجمين و ششمين همچنان هرچه ايشان را املاك بود همه به يوسف دادند . 3 / 787 - 788 .

ذكر « سه‌ام » به جاى « سوّم » :

يكى زحل است و ديگرى مشترى و سه‌ام مريخ . 6 / 1510 .

اعداد توزيعى مختوم به « گان » :

پس يوسف ايشان را همىخريد يگان و دوگان . 3 / 788 .

مطابقهء عدد و معدود :

در اين تفسير از نظر افراد و جمع گاهى مطابقه ندارد و گاهى هم دارد .

اكنون اين دو ستاره‌اند نورانى . . . و جز از اين پنج ستاره ديگر است رونده .

6 / 1509 .