يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٨

صفت

و چون برداشتيم كوه را از برايشان . . . گمان بردند كه آن افتاده است برايشان .

3 / 551 .

استعمال « آنك » :

آنك اندر گورهااند . 6 / 1490 .

استعمال « اينت » :

در موارد تعجّب آورده شده است ، خواه مشاراليه محسوس باشد يا غير محسوس :

او راست آتش دوزخ هميشه اندران . اينت رسوايى بزرگ . 3 / 618 .

به كار بردن ضماير شخصى متّصل شخصى متصل مفعولى پس از كلمهء « كه » :

و مىرويد آنجا كتان مىفرمايند . 4 / 846 ؛ 4 / 932 .

صفت

صفت

مطابقت صفت و موصوف در افراد و جمع :

بينى مردمان را يا محمد مستان و نه باشند ايشان مستان شراب . 4 / 1052 .

مطابقت صفت و موصوف در تذكير و تأنيث :

و اين كنعان كافر بود . 6 / 1482 ؛ نوح را زنى كافره بود . 6 / 1481 .

تقديم صفت بر موصوف ( معدود ) :

مر ايشان را بدين هفت آسمان اندر آفريده است . 6 / 1509 .

كاربرد چندين صفت عطفى با يك فعل در جملهء اسنادى :

و شما گم‌راهان و پليدان و كافران بت‌پرستانيد . 6 / 1507 .

استعمال صفت اتّصاف با پسوند صفت تفضيلى :

بگو كه : خداى شتاب‌مندتر مكر است ، كه پيغامبران ما مىنوشتند آنچه مكر مىكرديد . 3 / 669 .

استعمال صفت مبهم در آخر جمله :

آن روز كه حشر كنيم ايشان را همه . 3 / 671 .

حذف علامت تفضيل :

اكنون هيچ‌جا پرنعمت از مكّه نيست . 1 / 108 .