يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٧

ضمير

ضمير

ضمير

ضمير اشاره « اين » پيش از اسم خاص :

اين زليخا بانگ و خروش اندر گرفت . 3 / 776 .

ضمير زايد :

او را به من ده تا من او را بدارمش . 3 / 776 .

ضمير اشاره « آن » به صورت ضمير ملكى :

پس خبر بردند او را كه آن « * » او را به آتش انداخت . 6 / 1470 .

و اين خلايق كه اندر جهان‌اند جمله از آن تواند . 6 / 1476 .

استعمال ضمير اشارهء مفرد به جاى جمع « آن » به جاى « آنان » :

اين هفتاد تن كه گواى راست ندادند آن بودند كه با موسى به مناجات رفته بودند .

3 / 559 .

استعمال ضمير منفصل فاعلى براى غير ذوى العقول :

و مرين پنج ستارهء ديگر را كه ياد كرديم روش ايشان هم برين مثال . . . است .

6 / 1511 .

استعمال ضمير متصل مفعولى پس از ضمير اشاره :

و واكوشيد به جنگ كردن دشمنان . . . آنتان اى مؤمنان بهتر از شما . 3 / 613 .

استعمال ضمير « آن » به نشانهء تعريف ( عهد ذكرى ) :

و ايشان آن قربانها به دست اين هر سه بفرستادند . 5 / 1184 .

استعمال ضمير شخصى متّصل مفعولى پس از « اين » :

لوط گفت كه : يا گروه اين تان دختران من و ايشان پاكيزه‌تراند شما را . 3 / 719 .

به كار بردن ضمير شخصى متّصل مفعولى پس از فعل :

اينست تان خداى خداوند شما ، بپرستيد او را . 3 / 665 .

ارجاع ضمير اشاره براى غير ذوى العقول :

* همان‌طور كه در پانويس متن اشاره شده يعنى زنش را .