يادنامه طبرى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

ترجمهء آيات تفسير طبرى 1

مشاهده مىشود . براى توجيه اين منظور ، نگارنده ، ترجمهء ده آيه از اين دو اثر را - از آيهء 10 تا 19 سورهء مؤمن ( 40 ) - برحسب تصادف انتخاب كرد تا از لحاظ كمّى نسبت درصد كلمات مشترك يا مورد اختلاف را دريابد ؛ نيز ميزان كلمات تازى و فارسى را در هر دو اثر بسنجد . ملاك ابتدايى در انتخاب اين ده آيه اين بود كه مثلا مجموعهء كلمات آيات از حدود 100 كلمه تجاوز نكند . بدين گمان و تخمين البته معتقدم كه احصاى بنده با اندكى مسامحه همراه است ، چرا كه شمارش كلمات نمودار يك تجزيهء منطقى نمىباشد .

با توجّه به آيات منتخب زير كه از دو كتاب مورد نظر بعينه نقل مىشود :

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ .

كه آن كسها كه كافر شدند ، آواز دهندشان دشمنى خداى عزّ و جلّ بزرگتر از دشمنى شما تنهاى شما را چون بخوانندتان سوى گرويدن كافر شديد .

آنان كه كافر شدند ، ندا كنند ايشان را ، دشمنى خداى بزرگتر است از دشمنى شما با خود ، چون مىخوانند شما را با ايمان كافر مىشوى .

قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ .

و گويند : بار خداوند ما بميرانيدى ما را دوبار و زنده گردانيدى ما را دوبار مقر آمديم ما به گناهان ، هست ما را سوى بيرون شدن هيچ راهى ؟

گويند : خداى ما ميرانيدى ما را دوبار و زنده كردى ما را دوبار ، اقرار داديم به گناه خود ، هست به بيرون شدن هيچ راهى ؟

ذلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ .

آن به آنست بدان كه چون بخواندندتان آن به آن است كه چون بخواندند