فرهنگ انجمن آراى ناصرى ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٥

بدر قدح و جام و دن

از يك هفته طبيعى ادوار كواكب سبعه است

اهل صفا و اهل صفه

اهل صفا و اهل صفه

كنايه از صوفيانست و همچنين اصحاب صفه

اصحاب فيل

اصحاب فيل

لشكر ابرهه ابن صبّاح حميريست

اصحاب نجوم

اصحاب نجوم

منجّمانند

اصول فاخته

اصول فاخته

كنايه است بحرى از بحور هفتده كانهء موسيقى

احكام آلهى

احكام آلهى

كنايه از اوامر و نواهى هر شريعتى است

اسد معركه هيجا

اسد معركه هيجا

و امثال آن كنايه از مبارزان نامى است

اسم نحوى

اسم نحوى

كنايه از اسم بىرسم

آخر حمل

آخر حمل

كنايه از من اخير سفاين است

انهار حدايق فلكى

انهار حدايق فلكى

كنايه از نجوم ، ثابت و سيّار است

انهار اربعه

انهار اربعه

سيحون و جيحون و نيل و فراتست

انهار فردوس

انهار فردوس

كنايه از آب و شراب و شير و انكبين است

اساطير الاوّلين

اساطير الاوّلين

كنايه از افسانهء كذشتكان است كه بدروغ وضع كنند

اهل نظر

اهل نظر

كنايه از اهل دلست و آنكه پيوسته نظر بخوبان دارد

اقليم امان و فراغ

اقليم امان و فراغ

كنايه از عزلت و درويشى است

اقراريان

اقراريان

كنايه از موحّدانست

ارباب حاجت

ارباب حاجت

كنايه از كدايان و همچنين ارباب قلم معلومست

اصحاب دعوى

اصحاب دعوى

كنايه از مدّعى بيمعنى است

امهال آلهى

امهال آلهى

كنايه از استدراج است

ايّام معدوده

ايّام معدوده

كنايه از دههء آخر ذى حجّه و هم كنايه از مدّت عمر آدمى و دنيا است

آخر كلام اهل فردوس

آخر كلام اهل فردوس

كلمهء الحمد للّه ربّ العالمين آخر كلام آلهى قرآن عظيم

انجمن محفل

انجمن محفل

كنايه از خوبانست

ابدى اقليم

ابدى اقليم

آن جهان پاينده

امين وحى

امين وحى

كنايه از جبرئيلست

امّى صاحب كتاب

امّى صاحب كتاب

كنايه از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله

اشارهء فهم و ايمافهم

اشارهء فهم و ايمافهم

كنايه از زيرك است

اشارهء قلبى

اشارهء قلبى

كنايه از الهام است و همچنين اشارهء غيبى

ازلى قسمت و ازلى رقم

ازلى قسمت و ازلى رقم

اشاره بجفّ القلم است

امّى لقب

امّى لقب

كنايه از حضرت رسول است صلّى اللّه عليه و آله

امير آخر زمان

امير آخر زمان

كنايه از حضرت قايم است عجّل اللّه فرجه

امّى صادق كلام

امّى صادق كلام

حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله است

اسجاع قمرى

اسجاع قمرى

كنايه از اصوات او است

اصوات طرب

اصوات طرب

كنايه از آواز مغنّيان و نغمه‌ساز و مطربانست

در حرف باء

در حرف باء

بارقهء اوّل همان صادر اوّلست

بخار معلّق

بخار معلّق

ابر است

بحر معلّق

بحر معلّق

كنايه از آسمانست

بحر فنا

بحر فنا

كنايه از دنيا است

بحر كرم با جود و با سخا و با عطا

بحر كرم با جود و با سخا و با عطا

دست مرد كريم است

بحر در عطا

بحر در عطا

دست مرد كريم

بحر اخضر و بحر خضرا

بحر اخضر و بحر خضرا

كنايه از آسمان و فلك است

برج مسيح

برج مسيح

و بيت عيسى و بيت مسيح كنايه از فلك چهارم است

بو جعفر طيّار

بو جعفر طيّار

كنايه از مرديست كه بال عاريتى از پر مرغان ساخت و بر بازو وصل نموده بپريد وقتى از جائى بلند پريده در نيمه راه خللى در بال او پيدا شده بيفتاد و بمرد سنائى كفته

ديديم طبيبان و بدين مايه شناسيم * ما جعفر طيّار زبو جعفر طيّا

همو كفته

از دو بال سريش كرده نشد * هيچ طيّار جعفر طيّار

برق يمان

برق يمان

كنايه از شمشير است

برق جولان

برق جولان

كنايه از اسب تند رو است

برق خيال

برق خيال

كنايه از مرد تيزهوش

باديهء محن

باديهء محن

كنايه از دنيا است

برج ثريّا

برج ثريّا

كنايه از دهان معشوق است

بيضهء معلّق

بيضهء معلّق

زمين

بيداء فنا

بيداء فنا

كنايه از دنيا است

بيداء غول

بيداء غول

همان دنياست

بشارة عيسى

بشارة عيسى

كنايه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

بشارت شيخ

بشارت شيخ

مثل آن

بشير امّى لقب

بشير امّى لقب

كنايه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است

بيت اخران و حزن

بيت اخران و حزن

خانهء حضرت يعقوب

بنت عنب و كرم

بنت عنب و كرم

شراب است

بنت شفاه

بنت شفاه

سخن است

با كوره حيات

با كوره حيات

كنايه از جوانى و فرزند هر دو

بكردن

بكردن

شراب است

بكر مشيمهء عنب

بكر مشيمهء عنب

شرابست

بكر فلك

بكر فلك

زهره است

بكره حساب

بكره حساب

صبح محشر است

بالوعهء شيطان و ابليس

بالوعهء شيطان و ابليس

و غول و بلاد محنت همه كنايه از دنيا است

بسد ناطق

بسد ناطق

كنايه از لب معشوق

بقعهء آدم و ابو البشر

بقعهء آدم و ابو البشر

كنايه از دنياست عموما و سرانديب خصوصا

بقعهء زوال

بقعهء زوال

كنايه از دنيا است

براق سليمان

براق سليمان

باد است

بالغ نظر

بالغ نظر

مرد كامل

بختى معلّق

بختى معلّق

ابر است

بروج غرور

بروج غرور

كنايه از دماغ متكبّرانست

برج عذراى فلك

برج عذراى فلك

و برج بكر فلك كنايه از ثور و ميزانست

بيت حوادث

بيت حوادث

دنيا است

بيت مرض و داء

بيت مرض و داء

معدهء انسان است

بليّهء عام

بليّهء عام

كنايه از و با و طاعون و هر مركامركى و هر رنجى كه همه‌كس فراكيرد

بازى فنا

بازى فنا

كنايه از تير و كمانست

بذلهء روحانى

بذلهء روحانى

سخنان حكيمانه است

بدل حق

بدل حق

مطلق وجودات امكانست

برق هيجا و معركه و دغا

برق هيجا و معركه و دغا

كنايه از آلات حرب و اسب تندرو

برق خاطف

برق خاطف

كنايه از مدّت حيات و هر چيز سريع السّيرى

برد عيش

برد عيش

كنايه از شادى است

بذر آخرت و عقبى

بذر آخرت و عقبى

كنايه از عمل نيك است

بدر قدح و جام و دن

بدر قدح و جام و دن

كنايه از شرابست