فرهنگ انجمن آراى ناصرى ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٤
اسبوع حيات
لب معشوق و شراب
مردان علوى
مردان علوى
كنايه از كواكب
مرغ آلهى
مرغ آلهى
كنايه از روح و نفس ناطقه
مرغان سدره و عرشى
مرغان سدره و عرشى
كنايه از ملائكه
مرغ فلك
مرغ فلك
كنايه از فرشته
مرّيخ زحلخوار
مرّيخ زحلخوار
كنايه از آتش انكشت و ذغال است يعنى ذغالى كه اخكر شده باشد نه چوب و هيزم
مرّيخ سلب
مرّيخ سلب
كنايه از لباس سرخ
مرّيخ و كيوان ديدن
مرّيخ و كيوان ديدن
انكشت و ذغال نيمسوخته در منقل ديدن
مزرعهء دنياسوز
مزرعهء دنياسوز
كنايه از زمين و دنيا است
مشعبدان حقه سپهر
مشعبدان حقه سپهر
كنايه از كواكب است
مشعلهء خاورى
مشعلهء خاورى
و مشعلهء روز و مشعلهء صبح كنايه از خورشيد است
مشعلهء كيتى فروز
مشعلهء كيتى فروز
كنايه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است
مشكين ختامه
مشكين ختامه
كنايه از شرابى كه در آخر بوى مشك دهد
مشيمهء دنيا
مشيمهء دنيا
كنايه از آسمانست
مصر زليخا پناه
مصر زليخا پناه
كنايه از قالب آدمى است
مصروع خاورى
مصروع خاورى
كنايه از آفتاب است در محلّ برآمدن و فرورفتن
معده انبار
معده انبار
كنايه از مردم بسيار خوار و شكمپر است
معده تنك كردن
معده تنك كردن
نيز بمعنى پرخواريست
معمورهء غمروليت
معمورهء غمروليت
كنايه از شهر شيراز است كه او بنا كرده
مغاك ظلمت
مغاك ظلمت
كنايه از زمين و جسد و قالب است
مقامات رضوان
مقامات رضوان
كنايه از هشت بهشت
ملايك پى
ملايك پى
مبارك پى است
ملك آوازه
ملك آوازه
كنايه از بلندآوازه
ملّمعكار شيطانى
ملّمعكار شيطانى
باطل را در لباس حق جلوهدهنده
منزل جان
منزل جان
كنايه از عالم بالا و بدن انسان
منازلشناسان كمكردهيى
منازلشناسان كمكردهيى
كنايه از عارفان و مجرّدان
منشى فلك
منشى فلك
كنايه از عطارد است
منظر چشم
منظر چشم
كنايه از مردم ديده
منقار قار
منقار قار
كنايه از زبان قلم قار بمعنى قير
منهيان ربع مسكون
منهيان ربع مسكون
كنايه از كواكب است
مواليد سهكانه
مواليد سهكانه
بر بسته و بر رسته و جنبده است مورچهء عنبرين كنايه از خط خوبان مهره و حقه كنايه از زمين و آسمان حرف نون ناموس اكبركنايه از جبرئيل عليه السلام است
[ حرف نون ]
[ حرف نون ]
نامهء چهارم
نامهء چهارم
كنايه از قرآن مجيد
نتيجهء سنك
نتيجهء سنك
كنايه از آتش و آهن و معدنيات
نشرهء طفلان
نشرهء طفلان
دعائى كه با زعفران نويسند
نعل افكندن
نعل افكندن
كنايه از تعجيل رفتن است
نعل در آتش
نعل در آتش
كنايه از اضطراب و بيقرارى
نعل وارون
نعل وارون
كنايه از كارى كه مردم به او پى نبرند
نطع شقايقپوش
نطع شقايقپوش
كنايه از زمينى كه كل و لاله در آن بسيار روئيده شده شيخ نظامى كفته
زمين نطع شقايقپوش كشته * شقايق مهد مرزنكوش كشته
نقد شش روزه
نقد شش روزه
كنايه از دنيا است
نقدكيران
نقدكيران
كنايه از رشوهكيران
نقش بستن
نقش بستن
كنايه از تصوير كردن
نقشبند حوادث
نقشبند حوادث
مراد خداى تعالى است
نقطهء نه دايره
نقطهء نه دايره
كنايه از مركز زمين
نور پسين
نور پسين
كنايه از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله كه خاتم پيغمبران بود
نيلى پرده و نيلى حقه
نيلى پرده و نيلى حقه
كنايه از آسمانست
[ پيرايش سوم ] در ذكر كناياتى كه عربى صرف است
[ پيرايش سوم ] در ذكر كناياتى كه عربى صرف است
[ در حرف الف ]
[ در حرف الف ]
اقليم فنا و عدم
اقليم فنا و عدم
كنايه از اين جهانست
اقليم بقا
اقليم بقا
كنايه از آن جهانست
اوّل خط وجود
اوّل خط وجود
كنايه از عقل نخست بود
اسم اعظم
اسم اعظم
كنايه از وجود انبيا و اوليا است
اسم حق مثله الف استوا
اسم حق مثله الف استوا
كنايه از خط استواست و هر چيز راست مانند قامت
آصفضمير
آصفضمير
كنايه از وزير دانا است
الف كوفى
الف كوفى
كنايه از آلت تناسل و هم هر چيز كه خميده بود
اطفال حدايق
اطفال حدايق
كنايه از رياحين نودميده است
اقنوم ثلاثه
اقنوم ثلاثه
كنايه از اب و ام و روح القدس است و هم كنايه از نبات و جماد و حيوانست كه مواليد ثلاثه كويند
ابو البشير
ابو البشير
كنايه از آدم عليه السّلام است
ابو البشر ثانى
ابو البشر ثانى
كنايه از نوح عليه السّلام است
اول تجلّى
اول تجلّى
كنايه از عقل اوّل است
آخر تجلّى
آخر تجلّى
كنايه از خلقت انسان است كه در آخر مراتب وجود و علّت غائى از خلقت است
آخر سفر
آخر سفر
كنايه از مردنست
آخر نفس
آخر نفس
دم واپسين است
آخر كلام
آخر كلام
كنايه از كلمهء توحيد است كه در دم واپسين كويند
اوّل قنوت
اوّل قنوت
كنايه از صبح كاذب است اين نقل از برهانست مراد معلوم نيست
اصداف درر
اصداف درر
كنايه از ضمير ارباب جود است
اصداف كحلى
اصداف كحلى
كنايه از نه سپهر است
اطوار سبعه
اطوار سبعه
كنايه از مراتب هفتكانه است
اسفار اربعه
اسفار اربعه
مراتب چهاركانهء سالك است
اول استعداد
اول استعداد
كنايه از لطيفهء ربّانيست كه مراد روح انسانى بود
اقليم ازل و اقليم ابد
اقليم ازل و اقليم ابد
هر دو كنايه از عالم لاهوت است
اقليم ناسوت
اقليم ناسوت
كنايه از مقام انسانيست
احمر و ابيض
احمر و ابيض
كنايه از زر و سيم بود
اسرار ازل
اسرار ازل
كنايه از دقايق خلقت است
اسرار فهم
اسرار فهم
كنايه از ولى است
اسرار ملكوت و لاهوت
اسرار ملكوت و لاهوت
و امثال آنها كنايه از حكمت بالغه سبحانى بود
احداق المرضى
احداق المرضى
كنايه از كلى است شبيه بكاو چشم
امر اول
امر اول
كنايه از صادر اوّل است
امراء كلام
امراء كلام
كنايه از شعرا است
آمر و ناهى
آمر و ناهى
كنايه از كسى است كه اختيار كار بدست او بود
اسبوع حيات
اسبوع حيات
كنايه