گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٨

فصل يكم : على ( ع ) از زبان قرآن

و اين ، حقيقتى است كه از همان روزگاران نخست ، همگان به آن اذعان داشتند و صحابيان و همراهان رسول خدا بر آن معترف بودند .

از سوى ديگر ، از اين سخن بلند رسول خدا مىتوان فهميد كه قرآن ، برترين سند راهنما بر عظمت على ، گوياى شأن و منزلت و ارجمندىهاى اوست كه :

قرآن با على است . « 1 »

اين نكته از همان روزگاران نزول قرآن ، بر هيچ كس پوشيده نبود كه پيامبر خدا فرمود :

خداوند ، آيه‌اى نفرستاد كه در آن « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد » باشد ، جز آن كه على در قلّهء آن و امير آن بود . « 2 »

مفسّر بزرگ قرآن ، عبد اللَّه بن عباس ، نيز گفته است :

در قرآن ، آيه‌اى نيست كه در آن ، « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد » باشد ، جز آن كه على ، قلّه ، امير و شريف آن است . خداوند ، ياران محمّد را در قرآن ، مورد سرزنش قرار داده و از على ، جز به نيكى ياد نكرده است . « 3 »

و نيز گفته است :

دربارهء هيچ كسى آن مقدار آيهء قرآنى نازل نشده كه دربارهء على نازل شده است . « 4 »

حذيفة بن يمان نيز گفته است :

در قرآن ، آيه‌اى با خطاب « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد » نازل نشده ، مگر آن‌كه على هسته و كانون آن است . « 5 »

( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : ج 3 ص 134 ح 4628 . ( 2 ) . حلية الاولياء : ج 1 ص 64 . ( 3 ) . فضائل الصحابة ، ابن حنبل : ج 2 ص 654 ح 1114 . ( 4 ) . تاريخ الخلفاء : ص 203 . ( 5 ) . شواهد التنزيل : ج 1 ص 63 ح 67 .