گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

ب - جنگ احُد

پروانه‌وار ، شمع وجود پيامبر خدا را در ميان داشت و چون شير دُژَم ، حمله‌هاى دشمن را از او دفع مىكرد - و نيز تنى چند ، فرار را بر قرار ترجيح دادند و پيامبر خدا را در ميدان نبرد ، تنها گذاشتند .

احد ، يكى از درس آموزترين وتنبّه آفرين‌ترين نبردهاىپيامبر صلى الله عليه و آله است . على عليه السلام در اين جنگ ، قهرمانى بىبديل است و نقش او بسى برجسته ، بدين سان كه :

1 . او پرچم اصلى جنگ را به دست داشت و آن ، پرچم مهاجران بود .

2 . پرچمدار مغرور مشركان ، طلحة بن ابى طلحه ، با شمشير على عليه السلام به خاك هلاكت افتاد .

3 . پس از طلحه ، هشت نفر ديگر ، يكى پس از ديگرى ، پرچم مشركان را به دست گرفتند و با ضربه‌هاى پى در پى على عليه السلام كشته شدند و ديگر پرچم شرك ، برافراشته نشد .

4 . متأسّفانه ، پس از گسستن نظام سپاه اسلام و بعد از حملهء غافلگيرانهء دشمن ، بسيارى از مسلمانان پا به فرار نهادند و على عليه السلام بود كه در آن هنگامهء شگفت و در تنگناى حمله‌هاى دشمن ، از جان پيامبر خدا محافظت كرد .

5 . بر اساس گزارش ابن اسحاق ، در اين نبرد ، 22 تن از مشركان كشته شدند كه دوازده نفر از آنان را على عليه السلام به خاك هلاكت افكند .

6 . در اين نبرد ، جبرئيل عليه السلام ، شهامت و پيكار على عليه السلام را ستود و نداى ملكوتى « لا سيفَ إلّاذوالفقارِ ولا فتى إلّاعلىٌّ » « 1 » در فضا پيچيد .

7 . آن تنديس قهرمانى و شجاعت ، بيش از نود زخم برداشت و دست مظلوم‌گيرِ ظالم ستيزش در اين نبرد ، شكست .

8 . با اين همه زخم و پاره پارگى پيكر و ناتوانى جسم از بسيارىِ خونى كه از بدنش رفته بود ، چون سپاه كفر صحنه را ترك كرد ، پيامبر خدا ، على عليه السلام را از نهانگاه فرستاد تا چگونگى سپاه دشمن را گزارش كند كه صحنه را كاملًا ترك كرده‌اند يا نه .

( 1 ) . تاريخ الطبرى : ج 2 ص 514 .