گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٧

الف - حركت شجاعانهء امام عليه السلام براى نجات دشمن

و تو گفتى : به خدا سوگند ، او را دوست دارم .

آن گاه به تو فرمود : " به راستى كه تو به زودى با او پيكار مىكنى ، درحالى كه نسبت به او ستمگرى " ؟ » .

زبير گفت : استغفر اللَّه ! به خدا سوگند ، اگر آن را به ياد مىآوردم ، قيام نمىكردم .

[ على عليه السلام ] به وى فرمود : « اى زبير ! بازگرد » .

زبير گفت : چگونه بازگردم ؟ اينك كه كمربند [ جنگْ ] بسته شده است ؟ به‌خدا سوگند ، اين ، لكّهء ننگى است كه پاك نمىشود !

فرمود : « اى زبير ! با ننگ برگرد ، پيش از آن كه ننگ و آتش با هم جمع شوند » .

زبير [ از نزد على عليه السلام ] بازگشت و مىگفت :

ننگ را بر آتش برافروخته برگزيدم

تا وقتى كه آفريده‌اى از خاك براى آتش به پا خيزد .

على مطلبى را گوشزد كرد كه بدان جاهل نبودم

به جان تو سوگند كه اين ، ننگى در دنيا و در دين است .

گفتم : ملامت ابوالحسن ، تو را بس است

و برخى از آنچه كه گفتى ، مرا كفايت مىكند .

فرزند زبير ( عبد اللَّه ) گفت : كجا مىروى ؟ ما را تنها مىگذارى ؟

گفت : فرزندم ! ابو الحسن ، مطلبى را به يادم آورد كه آن را از ياد بُرده بودم .

فرزند زبير گفت : نه به خدا ! تو از شمشيرهاى فرزندان عبد المطّلب فرار كردى ؛ شمشيرهايى كه تيز و بلندند و تنها جوان‌مردان دلير ، توان تحمّل آنها را دارند .

زبير گفت : نه . به خدا سوگند ، چيزى را به ياد آوردم كه روزگار از يادم بُرده بود و من ، ننگ را بر آتش برگزيدم . اى بىپدر ! مرا به ترس ، سرزنش مىكنى ؟

آن گاه نيزه بركشيد و بر سمت راست سپاه على عليه السلام حمله كرد . على عليه السلام فرمود : « راه را برايش باز كنيد . او را تحريك كرده‌اند » .

سپس بازگشت و به جانب چپ حمله كرد و سپس بازگشت و بر وسط سپاه حمله بُرد و آن گاه ، نزد فرزندش بازگشت و گفت : آيا ترسو چنين كارى مىكند ؟