گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

2 . كتك زدن و كوچاندن عبد اللَّه بن مسعود

چون ابن مسعود به بيمارىاى ( كه در آن در گذشت ، ) دچار شد ، عثمان به عيادتش آمد و گفت : از چه ناراحتى ؟

گفت : از گناهانم .

گفت : چه دوست دارى ؟

گفت : رحمت پروردگارم را .

گفت : برايت طبيبى نياورم ؟

گفت : طبيب ، مرا بيمار كرده است .

گفت : فرمان ندهم كه سهمت را بياورند ؟

گفت : در حالى كه بدان نيازمند بودم ، ندادى . اكنون كه از آن بىنيازم ، مىدهى ؟

گفت : براى فرزندانت مىشود .

گفت : روزى آنان با خداست .

گفت : اى ابو عبد الرحمان ! برايم آمرزش بخواه .

گفت : از خدا مىخواهم كه حقّم را از تو بگيرد .

او وصيّت كرد كه عثمان بر او نماز نگزارَد . پس در بقيع ، دفن شد و عثمان بىخبر بود و چون پى برد ، خشمگين شد و گفت : بر من پيشى جستيد !

عمّار بن ياسر به او گفت : او وصيّت كرد كه تو بر او نماز نگزارى .

زبير گفت :

مىدانم كه پس از مرگم بر من ناله مىكنى

در حالى كه در زندگىام ، توشه‌ام را به من ندادى . « 1 »

( 1 ) . أنساب الأشراف : ج 6 ص 146 .