كنوز الحكمة ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٨

7 . بهره‌ورى از تمثيل ، حكايات و قصص

حكايات اسلامى متأثر از شيوه‌ى روايى - قصص الانبياء و تفاسير پيش از شيخ است . اهم اين قصص و اشارات عبارتند از :

- همراهى حضرت موسى با خضر و درنيافتن منظور افعال وى ( ص 2 )

- آفرينش آدم و سجده نكردن ابليس بر او ( ص 3 )

- كودكى حضرت موسى و مكيدن شير فقط از پستان مادر ( ص 3 )

- حكايت حضرت عيسى و مرد مسافر ( ص 37 )

- حكايت حضرت عيسى و كودك نابينا ( ص 39 )

- حكايت دعوت سليمان همه‌ى موجودات را ( ص 54 )

- داستان ذو القرنين و آب حيات ( ص 55 )

- داستان فرعون و هامان و ارزى ( ص 56 )

- قصه‌ى لوط پيامبر ( ص 60 )

- قصه حضرت موسى و كوه طور ( ص 107 )

- داستان پيرى كه در لشكر ذو القرنين بود . ( ص 107 )

- قصه‌ى حضرت ابراهيم و آتش نمرود ( ص 112 )

ب ) داستان‌هاى مربوط به مشاهير ادب دلدادگى و يا فقهى :

- داستان ليلى و مجنون و اطوار دلدادگى وى ( صص 8 و 100 )

- حكايات ابو حنيفه ( ص 160 )

ج ) حكاياتى از ادب و فرهنگ عامه :

- حكايت عروس و داماد ( ص 41 )

- حكايت مردى كه نمىخواست بميرد . ( ص 43 )

د ) حكاياتى كه مربوط به عصر شيخ است و گويا در حيات و زندگى شيخ رخ داده :

- حكايت علمايى كه با دعوى علم ، نزد شيخ رسيدند و مسئله پرسيدند . ( ص 19 )

- حكايت درويشى كه وقتش خوش گشت و تا سحرگاه جان داد . ( ص 111 )

- حكايت معتمد سپهسالار و شيخ الشيوخ . ( ص 163 )