كنوز الحكمة ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤
ص 131 و اصل مسلمانى انصاف دادن برادر مسلمان است ؛ چنان‌كه مهتر ( ص ) مىگويد : « مسلمان آن بود كه هرچه خود را بپسندد ، همه مسلمانان را بپسندد . . . »
تحبّ لنفسك تكن مؤمنا ، و أحسن مجاورة من جاورك تكن مسلما . » - « اخلاق محتشمى » ، « باب الرّابع و الثلاثون » ، « فى مجالسة العلماء و الاخبار » ، ص 365 .
مضمون اين حديث شريف را « حجّت » ارجمند ، حكيم ابو معين ناصر بن خسرو قباديانى بلخى ، چند جاى در ديوان مستطاب خود به صورت‌هاى گوناگون آورده است :
مرمرا آنچه نخواهى كه مخرى مفروش * « بر تنم آنچه تنت را نپسندى مپسند »
ديوان ، ص 143
گر مكافات بدى اندر طبيعت واجب است * چون تو از دنيا چريدى او ترا خواهد چريد
بس بىآراما كه بستد زو بىآرامى جهان * تا بياراميد و خود هرگز زمانى نارميد
آن ده و آن گوى ما را كت پسند آيد به دل * گر ببايد زانت خورد و گر ببايدت آن شنيد
چون نخواهى كت ز ديگر كس جگر خسته شود * ديگران را خيره‌خيره دل چرا بايد خليد
ور بترسى زانكه ديگر كس بجويد عيب تو * چشمت از عيب كسان لختى ببايد خوابنيد
مرمرا گويى تو آنچت خوش نيايد همچنان * ور بگويم از جواب من چرا بايد تپيد ؟ !
ديوان ، ص 94
يار تو بايد كه بخرد ترا * هم تو خودى خيره خريدار خويش
چون كه بجويى همى آزار من * گر نپسندى ز من آزار خويش
چون تو كسى را ندهى زينهار * خلق نداردت به زنهار خويش
حاكم خود باش و به دانش بسنج * هرچه كنى راست به معيار خويش
بنگر و با كس مكن آن ناسزا * آنچه نداريش سزاوار خويش
آنچت از او نيك نيايد مكن * داور خود باش به منقار خويش
ديوان ، ص 213
« . . . لهذا آنچه خواهيد كه مردم به شما كنند ، شما نيز بديشان همچنان كنيد ؛ زيرا اين است