مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٩٤٣

[ مهار اميال و آرزوهاى عنان گسيخته ]

گويدش گيرم كه آن خفاش لد * علتى دارد ترا بارى چه شد

مالشت بدهم به زجر از اكتئاب * تا نتابى سر دگر از آفتاب

مواخذه‌ى يوسف صديق عليه السلام به حبس بضع سنين به سبب يارى خواستن از غير حق و گفتن اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ

مواخذه‌ى يوسف صديق عليه السلام به حبس بضع سنين به سبب يارى خواستن از غير حق و گفتن اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ ، مع تقريره

[ تمثيل تاريخى براى ابيات پيشين ]

[ تمثيل تاريخى براى ابيات پيشين ]

آن چنان كه يوسف از زندانيى * با نيازى خاضعى سعدانيى

خواست يارى گفت چون بيرون روى * پيش شه گردد امورت مستوى

ياد من كن پيش تخت آن عزيز * تا مرا هم واخرد زين حبس نيز

كى دهد زندانيى در اقتناص * مرد زندانى ديگر را خلاص

[ دنياپرستان ، اسيرند و پاكان ، آزاد آزاده ]

[ دنياپرستان ، اسيرند و پاكان ، آزاد آزاده ]

اهل دنيا جملگان زندانىاند * انتظار مرگ دار فانىاند

جز مگر نادر يكى فردانيى * تن به زندان جان او كيوانيى

[ ادامهء تمثيل تاريخى ]

[ ادامهء تمثيل تاريخى ]

پس جزاى آن كه ديد او را معين * ماند يوسف حبس در بضع سنين

ياد يوسف ديو از عقلش سترد * و ز دلش ديو آن سخن از ياد برد

زين گنه كآمد از آن نيكو خصال * ماند در زندان ز داور چند سال

كه چه تقصير آمد از خورشيد داد * تا تو چون خفاش افتى در سواد

هين چه تقصير آمد از بحر و سحاب * تا تو يارى خواهى از ريگ و سراب

عام اگر خفاش طبعند و مجاز * يوسفا دارى تو آخر چشم باز

گر خفاشى رفت در كور و كبود * باز سلطان ديده را بارى چه بود

پس ادب كردش بدين جرم اوستاد * كه مساز از چوب پوسيده عماد

[ با ذكر حق ، زندان دژخيمان را به پاكى سپرى كن ]

[ با ذكر حق ، زندان دژخيمان را به پاكى سپرى كن ]

ليك يوسف را به خود مشغول كرد * تا نيايد در دلش ز آن حبس درد

آن چنانش انس و مستى داد حق * كه نه زندان ماند پيشش نه غسق

نيست زندانى وحش‌تر از رحم * ناخوش و تاريك و پر خون و وخم

چون گشادت حق دريچه سوى خويش * در رحم هر دم فزايد تنت بيش

اندر آن زندان ز ذوق بىقياس * خوش شكفت از غرس جسم تو حواس

ز آن رحم بيرون شدن بر تو درشت * مىگريزى از زهارش سوى پشت

[ سبب لذّت ، امرى درونى است ]

[ سبب لذّت ، امرى درونى است ]

راه لذت از درون دان نه از برون * ابلهى دان جستن قصر و حصون

آن يكى در كنج مسجد مست و شاد * و آن دگر در باغ ترش و بىمراد

[ مهار اميال و آرزوهاى عنان گسيخته ]

[ مهار اميال و آرزوهاى عنان گسيخته ]

قصر چيزى نيست ويران كن بدن * گنج در ويرانى است اى مير من