مثنوى معنوى ( فارسى )
- المؤلف: جلال الدين الرومي
- الوفاة: 672
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ، سازمان چاپ و انتشارات - تهران ( ايران )
فهرس الكتاب
- [ مقدمه ]
- چند كلمه دربارهء اين مثنوى
- [ دفتر اول ]
- ديباچه دفتر اول "
- [ نىنامه : ماجراى فراق ا نسان از اصل خود ]
- [ تا آدمى فراق را تجربه نكرده باشد ، حكايت فراق را درنيابد ]
- [ هر كس به اصل خود خواهد پيوست ]
- [ عارفان ، حكايت فراق انسان را به عموم مردم مىگويند ]
- [ هر كس از دريچهء پندار خود در بارهء عارفان قضاوت مىكند ]
- [ درون آدمى در آينهء گفتار و رفتار او ظهور مىكند ]
- [ پيوند جسم و روح را درك نتوان كرد ]
- [ كلام اوليا ، آتشين است ]
- [ عشق در همهء هتس جريان دارد ]
- [ انسان كامل ، همراه كسى است كه از تعلقات دنيوى رها شده باشد ]
- [ انسان كامل ، هم صفات قهريه دارد و هم صفات لطفيه ]
- [ انسان كامل از راه پر خطر عشق ، حكايت مىكند ]
- [ تنها اهل فنا از اسرار ربانى آگاهاند ]
- [ درد طلب عاشقان ، لحظهاى منقطع نمىشود ]
- [ از گذر عمر نگران مباش به شرط آنكه عمرت در راه حقيقت باشد ]
- [ عاشقان ، بدون عشق و طلب زندگى نتوانند كرد ]
- [ ناقصان ، سخن كاملان را درك نتوانند كرد ]
- [ رشتهء تعلقات را پاره كن تا رها شوى ]
- [ تمثيلى در نكوهش صفت آز ]
- [ عشق ، بيمارىهاى اخلاقى را درمان مىكند ]
- [ عشق ، آدمى را عروج مىدهد ]
- [ عشق ، جمادات را هم جان مىبخشد ]
- [ اگر گوش شنوا پيدا شود ، اوليا اسرار را بازگو مىكنند ]
- [ اگر گوش شنوا پيدا نشود ، گوينده خاموش شود ، اگر چه آكنده از حرف باشد ]
- [ وجود موهوم بشر ، او را از حضرت معشوق جدا كرده است ]
- [ آنكه عاشق نيست ، پرواز نتواند كرد ]
- [ بدون نور الهى از عقل كارى ساخته نيست ]
- [ عشق ، ذاتا آشكار كنندهء درون است ]
- [ تا دل از زنگار نفسانى نپردازى ، اسرار ربانى را درنيابى ]
- حكايت عاشق شدن پادشاه بر كنيزك و بيمار شدن كنيزك و تدبير در صحت او
- [ حكايت در چگونگى رهايى روح از عالم صورت ]
- [ دو تمثيل در بيان اينكه كامروايى انسان در اين دنيا ، نسبى است ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه و كنيزك ]
- [ خودبينى ، سبب حرمان آدمى ]
- [ جملهء « إن شاء اللّه » را از صميم قلب بگو ، نه فقط به زبان ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه و كنيزك ]
- [ آنجا كه قضاى الهى دررسد ، آدمى از تدبير بازمىماند ]
- ظاهر شدن عجز حكيمان از معالجهى كنيزك و روى آوردن ، پادشاه به درگاه خدا و در خواب ديدن او ولى را
- [ در مرتبهء عجز و اضطرار ، دعا به اجابت رسد ]
- [ با آنكه خدا از درونت خبر دارد ، باز ، خواستهات را به زبان آور ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه و كنيزك ]
- [ خيال بر بيشتر آدميان ، غالب است ]
- [ خيالات اوليا از سنخ حقيقت است ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه و كنيزك ]
- از خداوند ولى التوفيق در خواستن توفيق رعايت ادب در همه حالها و بيان كردن وخامت ضررهاى بىادبى
- [ اهميت ادب ]
- [ دو نمونه تاريخى از زيان بىادبى ]
- [ آزمندى ، كفران نعمت است ]
- [ آزمندى در نعمت و رحمت حق را مىبندد ]
- [ خوددارى از پرداختن حقوق نيازمندان ، تباهى اجتماعى و اخلاقى مىآورد ]
- [ بى ادبى و گستاخى ، اندوه و بدبختى مىآورد ]
- [ گستاخى در برابر نيكان ، ناجوانمردى است ]
- [ آسمان و آسمانيان نيز ادب دارند ]
- [ باز در نكوهش گستاخى ]
- ملاقات پادشاه با آن ولى كه در خوابش نمودند
- بردن پادشاه آن طبيب را بر سر بيمار تا حال او را ببيند
- [ طبيبى كه باطنبين نباشد ، اى بسا به جاى جان بخشيدن ، جان بستاند ]
- [ اوليا ، اسرار مردم را فاش نمىكنند ]
- [ بسيارى از بيمارىها ، ريشهء روانى دارد نه جسمى ]
- [ عشق ، احوال عاشق را آشكار مىكند ]
- [ عشق ، حلّال معماى هستى است ]
- [ عشق مجازى و حقيقى هر دو رو به سوى حضرت معشوق دارد ]
- [ عشق را نمىتوان تعريف كرد ]
- [ عشق را خود عشق شرح دهد ، نه عقل ]
- [ خورشيد حقيقت ، پايدار است ]
- [ وحدانيت حق ، حقيقى است نه عددى ]
- [ در ستايش شمس تبريزى ]
- [ حسام الدين خواهان شنيدين رابطهء معنوى مولانا و شمس است ]
- [ مولانا مىگويد : اين راز به گفت درنيايد ]
- [ حسام الدين براى شنيدن اين اسرار پافشارى مىكند ]
- [ درويش حقيقى ، عمرش را ضايع نمىكند ]
- [ مولانا مىگويد : اين اسرار را تمثيلى و سمبليك شرح خواهم داد ]
- [ حسام الدين درخواست مىكند كه اين اسرار بوضوح تمام گفته آيد ]
- [ مولانا به حسام الدين مىگويد شنونده تاب درك آشكار اين اسرار را ندارد ]
- [ دو تمثيل در اينكه هر كس بايد اندازه خود را بشناسد ]
- خلوت طلبيدن آن ولى از پادشاه جهت دريافتن رنج كنيزك
- [ روانكاوى از كنيزك آغاز مىشود ]
- [ تمثيل در اينكه درك مسائل روانى انسان ، بسى دشوار است ]
- [ با ادعا نمىتوان روانشناس شد ]
- [ تمثيل در اينكه در پريشانىها به اهلش مراجعه كن ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه و كنيزك ]
- [ اسرارت را نگه دار تا به مراد خود زود برسى ]
- [ دو تمثيل در توضيح ابيات پيشين ]
- [ تفاوت وعدههاى راستين و دروغين از حيث تأثيرات روانى ]
- دريافتن آن ولى رنج را و عرض كردن رنج او را پيش پادشاه
- فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر
- [ عشقهاى بى پايه به رسوايى مىانجامد ]
- [ در لزوم خوددارى از خودنمايى ]
- [ هر كس جواب عمل خود را مىبيند ]
- [ عشق به موجودات زوالپذير ، دوام ندارد ]
- [ عشق به معشوق زنده ، هماره تازه است ]
- [ هر گاه از راه يافتن به درگاه خداوند نااميد شدى ، كريم بودن خدا را فرا ياد آر ]
- بيان آن كه كشتن و زهر دادن مرد زرگر به اشارت الهى بود نه به هواى نفس و تامل فاسد
- [ پاسخ كامل به اينكه چرا زرگر كشته شد ]
- [ ستايش از نااهلان ، خشم خدا را برمىانگيزد ]
- [ باز در تبيين كشته شدن زرگر ]
- [ قهر الهى خالى از لطف نيست ]
- [ مبادا كار پاكان را قياس از خود بگيرى ]
- حكايت بقال و طوطى و روغن ريختن طوطى در دكان
- [ حكايت در نقد مقايسههاى نابجا ]
- [ خود را همسنگ پاكان مپندار ]
- [ چند تمثيل در نقد مقايسههاى ناموجّه ]
- [ ضرورت پيدا كردن مرشد بصير ]
- [ نقد سطحى نگران ]
- [ تشابه ظاهرى ميان دو چيز ، الزاما به معنى وحدت ماهيت آنها نيست ]
- [ حق ستيزان ، مقلّد هستند ]
- [ رياكار ، شيفتهء محبوبيت است ]
- [ محبوبيت مؤمن و منفوريت رياكار ، ذاتى است ]
- [ نفاق و ايمان در مشتى واژه خلاصه نمىشود ]
- [ اختلاط ظاهرى مؤمن و كافر ، دليل بر اتحاد ذاتى آنان نمىشود ]
- [ تا وقتى در ظواهر ماندهاى نمىتوانى حقيقت كفر و ايمان را دريابى ]
- [ اهميت بصيرت باطنى در شناخت امور ]
- [ تمثيلى جالب در بيان حسّ باطنى و حقيقتياب اهل ايمان ]
- [ حسّ ظاهرى به سوى دنيا مىگرايد و حسّ باطنى به سوى آسمان ]
- [ تفاوت حسّ ظاهر و باطن ]
- [ ابتدا فناى اوصاف جسمانى و سپس شهود قلبى ]
- [ چند تمثيل در تبيين بيت پيشين ]
- [ ما به اسرار كار حق واقف نيستيم ]
- [ كارهاى خداوند حيرتانگيز است ]
- [ تفاوت حيرت عارفانه و حيرت جاهلانه ]
- [ مبادا خيال كنى هر كس مدعى ايمان و عرفان شد اهل حقيقت است ]
- [ تمثيلى جالب در بيان مدعيان هدايت ]
- [ شيادان با حفظ ظواهر ايمانى ، صياد سادهلوحان شوند ]
- [ تفاوت اهل حقيقت و رياكاران دكاندار ]
- داستان آن پادشاه جهود كه نصرانيان را مىكشت از بهر تعصب
- [ حكايت در وحدت انبيا و نقد جنگهاى مذهبى ]
- [ تمثيل در اينكه بينشهاى تباه ، انبيا را يگانه نمىتوانند ديد ]
- [ خشم و شهوت ، بينش را تباه مىكند ]
- [ اغراض نفسانى ، حجاب ديده است ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه جهود ]
- آموختن وزير مكر پادشاه را
- تلبيس وزير با نصارا
- قبول كردن نصارا مكر وزير را
- [ نفس امّاره ، نيرنگباز است ]
- متابعت نصارا وزير را
- [ مناجات براى نجات از دامهاى بيشمار دنيا ]
- [ هواى نفس ، تباه كنندهء طاعات و عبادات است ]
- [ نماز بايد توأم با حضور قلب باشد ]
- [ هواى نفس ، تباه كنندهء طاعات و عبادات است ]
- [ تمثيل در اينكه نفس امّاره ، محو كنندهء ايمان و احوال نيك است ]
- [ چون خدا با ماست ، باكى نيست ]
- [ تعطيل شدن حواس و ادراكات در خواب ]
- [ به گاه خواب ، ارواح از قفس بدنها مىرهند ]
- [ عارفان در خواب و بيدارى از قفس تن رهيدهاند ]
- [ عارفان به دنيا اعتنايى ندارند و يكسره تسليم مشيت حقاند ]
- [ مردم عموما در خواب هستند ]
- [ به هنگام خواب ، رابطهء جسم و روح به حداقل ممكن مىرسد ]
- [ خداوند ، ارواح را به ابدان باز مىگرداند ]
- [ خداوند به هنگام خواب ، روح را از بدن جدا مىكند ]
- [ در خواب ، روح لطيف بواسطهء روح حيوانى ارتباط خود را با جسم حفظ مىكند ]
- [ ترجيح سُكر بر صحو ]
- [ حقيقتِ اوليا در هر عصر در افرادى خاص ظهور مىكند ، امّا كو شناسنده ؟ ! ]
- قصهى ديدن خليفه ليلى را
- [ حكايت در بيان اينكه شناخت هر كس از واقعيت ، نسبى است ]
- [ بيدارى و هوشيارى در امور نازل دنيوى ، عين خواب و غفلت است ]
- [ خيالات ، صفاى روح را تباه مىكند ]
- [ خفتهء حقيقى كسى است كه به امور پست مشغول است ]
- [ خفتهء حقيقى ، وارونه بين است ]
- [ آنان كه مفتون ظواهر دنيا هستند ، صيّادان سايهاند ]
- [ ولىّ مرشد ، طالبان حقيقت را از دام خيالات مىرهاند ]
- [ انسان كامل ، به خدا زنده است نه به دنيا ]
- [ لزوم مصاحبت با انسان كامل ]
- [ اوليا ، سايهء خدا هستند ]
- [ در امر سلوك بايد پيرى راهدان داشت ]
- [ حسودان ، ياران شيطان هستند ]
- [ سختترين گردنهء راه سلوك ، حسادت است ]
- [ زشتى حسادت ]
- [ برگزيدگان ، از حسادت پاك هستند ]
- [ كعبهء دل را از پليديها پاك دار ]
- [ جواب عمل ]
- [ در برابر اوليا ، فروتن باش ]
- بيان حسد وزير
- [ حسود ، به خود زيان مىرساند ]
- [ شامّهء حقيقى ، بوى حقيقت را مىشنود ]
- [ آن كه بوى حقيقت را نشنود ، شامّهء حقيقى ندارد ]
- [ ناسپاسى ، شامّهء حقيقتياب را محو مىكند ]
- [ لزوم نمكشناسى و اطاعت از كاملان ]
- [ مردم را گمراه مكن ]
- [ صفت رياكاران حيلهگر ]
- فهم كردن حاذقان نصارا مكر وزير را
- [ شيوهء حيله گران در فريفتن مردم به زبان تمثيل ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه جهود ]
- پيغام شاه پنهان با وزير
- بيان دوازده سبط از نصارا
- تخليط وزير در احكام انجيل
- [ زمينهسازى فرهنگى و عقيدتى براى برپايى جنگهاى مذهبى ]
- بيان آن كه اين اختلافات در صورت روش است نه در حقيقت راه
- [ وحدت اديان و اتحاد پيامبران ]
- [ وحدتى كه بر پايهء عشق بنا شود ملال نمىانگيزد ]
- [ تضاد ماده و معنا ]
- [ نارسايى تمثيلها در بيان رابطهء خلق و حق ]
- [ سرچشمهء نعمتهاى فيض الهى است ]
- [ جهان موجودات به اقتضاى حكمت الهى ، قانونمند عمل مىكند ]
- [ جمادات نيز داراى شعور و آگاهى هستند ]
- [ قلب و جان آدمى ، تاب اسرار الهى را ندارد ]
- [ موجودات با عنايت الهى به مراتب عاليهء كمال مىرسند ]
- [ افعال شگفتانگيز الهى را نبايد با خوارق عادات معموله يكسان دانست ]
- [ نيايش بندهاى كه هنوز من خود را در حضرت معبود ، مستهلك نكرده ، ترك نياش است ]
- [ ضرورت فانى شدن در حقيقت حضرت حق ]
- [ مادام كه من خود را محو نكردهاى ، روحت ، سرد و جامد است ]
- بيان خسارت وزير در اين مكر
- [ درگير شدن با قضاى الهى ، نشان حماقت است ]
- [ قدرت مطلقهء خداوند را درياب ]
- [ دنياى مادى ، زندان روح است ، پس به دگر سوى جهان سفر كن ]
- [ قدرتهاى مادى در برابر قدرت الهى هيچ است ]
- [ هر كس در برابر حق از من خود نگذرد ، موجودى بىارزش است ]
- [ زيركان نيرومند ، مقهور تدبيرات الهى هستند ]
- [ راه برخوردارى از لطف الهى ، شكسته دل شدن است نه رندى و چابكى كردن ]
- [ هر كس اسير شهوات شود باطنش مسخ گردد ]
- [ مسخ باطن ، سختتر از مسخ ظاهر است ]
- [ اهل ظاهر در امور غير لازم موشكافى مىكنند اما حقيقت خود را نشاختهاند ]
- [ دنياپرستان ، ارزشهاى اخلاقى و معنوى را وارونه مىبينند ]
- [ قدرتمندان ظاهرى به قدرتهاى پوشالى خود مىبالند ]
- [ قدرتهاى ظاهرى در برابر قدرت الهى هيچ است ]
- [ نمونههايى از قدرت الهى ]
- [ افعال شگفتانگيز الهى را نمىتوان با عقول جزئيه تفسير كرد ]
- مكر ديگر انگيختن وزير در اضلال قوم
- [ فريب دادن مردم از طريق تقدسمآبى و زهدفروشى ]
- [ فريب ، جهت انگيختن شوق در مردم و بالا بردن تقاضاى آنها ]
- [ عوام الناس ، مقهور فريبكارى و زهدفروشى گندمنمايان جو فروش مىشوند ]
- دفع گفتن وزير مريدان را
- [ حجابهاى نفسانى را از دل و جانت بردار تا حقايق ربانى را دريابى ]
- [ تا وقتى به ظاهر جهان مشغولى ، به باطن آن راه نخواهى يافت ]
- [ قلمرو جسم و جان ، متفاوت است ]
- [ تا وقتى اسير ظاهر جهانى ، به حقيقت جهان نخواهى رسيد ]
- [ سخن ، نقاب حقيقت است ، پس مدّتى خاموش باش ]
- مكرر كردن مريدان كه خلوت را بشكن
- [ تمثيلاتى چند در اينكه هرگاه مىخواهى به كسى چيزى ياد بدهى به قابليت و استعداد او توجه كن ]
- [ مصاحبت با كاملان ، دل و جان را نور و كمال مىبخشد ]
- [ عالم معنا به منزلهء جان ، و عالم صورت به منزلهء كالبد مادى است ]
- جواب گفتن وزير كه خلوت را نمىشكنم
- اعتراض مريدان در خلوت وزير
- [ چند تمثيل در فناى افعالى ، يعنى عارف ، هيچ فعل و حالى را از خود نمىداند ، بل همه را از جانب خدا مىشمرد ]
- [ جهان ، نيست هستنماست و خدا ، هست نيستنما ]
- [ تمثيلى ديگر در فناى افعالى ]
- [ خداوند ، عطيهء هستى را به هستان بخشيده است ]
- [ خداوند به قابليتهاى موجودات نگاه نمىكند ، بل به جود و بخشش خود مىنگرد ]
- [ خداوند ، هستى را به موجودات بخشيد ، بىآنكه قابليت آن را داشته باشند ]
- [ همهء موجودات ، مقهور قدرت حق تعالى هستند ]
- [ مثنوى را با روح قرآنى توانى دريافت ]
- [ مبادا مسألهء جبر را با جبّاريت خداوند اشتباه بگيرى ]
- [ نفى جبر و اثبات اختيار در انسان ]
- [ اعتراض جبريان و پاسخ آن ]
- [ درد ، كليد باب حقيقت است ]
- [ هر چه آگاهى بيشتر شود ، درد بيشتر گردد ]
- [ نقد مشرب جبريان ]
- [ تفاوت جبر خاصه و جبر عامه ]
- [ هر كس به سوى همجنس خود رود ]
- نوميد كردن وزير مريدان را از رفض خلوت
- ولى عهد ساختن وزير هر يك امير را جدا جدا
- [ باز زمينهسازى براى جنگهاى مذهبى ]
- كشتن وزير خويشتن را در خلوت
- طلب كردن امت عيسى عليه السلام از امرا كه ولى عهد از شما كدام است
- [ آغاز جنگهاى مذهبى ]
- [ انبيا ، نايب خداوند هستند ]
- [ وحدت ميان خدا و پيامبران ]
- [ وحدت پيامبران به زبان تمثيل ]
- [ راه رهايى از صورتپرستى ، گذر از منزل من و مايى است ]
- [ تجلى لطفى خدا ]
- [ وحدت وجود به زبان تمثيل ]
- [ نكتههاى دقيق را براى هر كس نتوان گفت ]
- [ تا قابليت پيدا نكردهاى به سوى نكتههاى دقيق مرو كه تباه شوى ]
- [ اسرار الهى را به هر كس نتوان گفت ]
- [ ادامهء حكايت پادشاه جهود ]
- منازعت امرا در وليعهدى
- [ كشتارهاى مذهبى آغاز مىشود ]
- [ مرگ براى نيكان ، نعمت است ]
- [ مرگ ، آشكار كنندهء باطن است ]
- [ دعوت به معناگرايى و نقد صورتپرستى ]
- [ مصاحبت با اهل معنا آدمى را به كمال رساند ]
- [ جان فاقد معنويت ، بىارزش است ]
- [ تشبيه اهل نفاق به شمشير چوبين ]
- [ اهميت مصاحبت با كاملان ]
- [ كشمكش جان و تن ]
- [ اهميت مصاحبت با كاملان ]
- تعظيم نعت مصطفى عليه السلام كه مذكور بود در انجيل
- [ بشارت انجيل به ظهور محمد ( ص ) ]
- [ نصرانيان حقباور از اين فتنه در امان شدند ]
- [ نصرانيان حقستيز به آتش اين فتنه اندر شدند ]
- [ نام محمد ( ص ) ياور و پناهگاه است ]
- حكايت پادشاه جهود ديگر كه در هلاك دين عيسى سعى نمود
- [ حكايتى ديگر از شاهى نصرانىكش ]
- [ آنكه سنّت بد مىنهد هر لحظه منفور خلايق است ]
- [ سنت نيكان و بدان ]
- [ بدان به سوى بدان مىروند ]
- [ خير و شر در كنار هم است ]
- [ معارف راستين ، ميراث نيكان است ]
- [ شعلهء طلب نيازمندان ، برگرفته از طلب پيامبران است ]
- [ چند تمثيل در توضيح بيت پيشين ]
- [ فيض خدا بر همه فرو مىريزد و هر كس به اندازهء طلب خود از آن بهره مىبرد ]
- [ اولياى خدا ، فقط روى به حق دارند ]
- [ هر كس عشق نداشته باشد از فيض الهى محروم است ]
- [ صورت پرست مباش ]
- [ تفاوت رنگ خدا و رنگ شيطان ]
- [ هر چيز به اصل خود بازگردد ]
- آتش كردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوى آتش كه هر كه اين بت را سجود كند از آتش برست
- [ حكايت پادشاه جهود ديگر كه در هلاك دين عيسى سعى مىنمود ]
- [ اگر نفس امّاره مهار نشود به بتى بتساز تبديل گردد ]
- [ نفس امّاره ، بزرگترين بت است ]
- [ نفس اماره ، آتش فتنه مىانگيزد ]
- [ نفس ، منبع اصلى شهوت است ]
- [ مبادا نفس اماره را ساده بينگارى ]
- [ نفس اماره ، همانا دوزخ هفت در است ]
- [ نفس اماره ، بسيار نيرنگباز است ]
- [ از دست نفس اماره بايد به خدا و مردان خدا پناه برد ]
- به سخن آمدن طفل در ميان آتش و تحريض كردن خلق را در افتادن به آتش
- [ فناى عارفانه به زبان تمثيل ]
- [ رسوايى شيطان ]
- [ جواب عمل ]
- كج ماندن دهان آن مرد كه نام محمد را عليه السلام به تسخر خواند
- [ حكايت در اينكه هر كس به طعن پاكان خيزد ، خود ، رسوا شود ]
- [ تضرّع ، يارى خدا را به دنبال دارد ]
- عتاب كردن آتش را آن پادشاه جهود
- [ قدرت مطلقهء الهى ]
- [ تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ تمثيل در اينكه نظام علل و اسباب طبيعى واقعيت دارد اما تا خدا نخواهد آنها به خودى خود مؤثر نيستند ]
- [ تدبير امور عالم ، ذاتى نيست ، بل مستند به مشيت خداوند است ]
- قصهى باد كه در عهد هود عليه السلام قوم عاد را هلاك كرد
- [ حكايت در اينكه جمادات نيز به امر حق ، داراى حيات و شعوراند ]
- [ اهل حقيقت ، در آتش شهوت نمىسوزند ]
- [ چند تمثيل در شعور داشتن جمادات ]
- طنز و انكار كردن پادشاه جهود و قبول نكردن نصيحت خاصان خويش
- [ هر كس به اصل خود مىپيوندد ]
- [ جواب عمل ]
- [ هر كس به اصل خود بازمىگردد ]
- [ نيايش بنده ، به سوى بارگاه الهى صعود مىكند ]
- [ پاداش نيايش ، مضاعف است ]
- [ گرايش به معنويت ، امرى فطرى است ]
- [ پيوند ميان همجنسها ]
- [ موجودات ناهمجنس كه استعداد تجانس داشته باشند ، همجنس مىشوند ]
- [ تجانس ظاهرى دوام ندارد ]
- [ سه تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ حذر از گندمنمايان جوفروش ]
- بيان توكل و ترك جهد گفتن نخجيران به شير
- [ حكايت در اينكه سعى و تلاش ، منافى توكل نيست ]
- جواب گفتن شير نخجيران را و فايدهى جهد گفتن
- [ تجربههاى پيشين خود را دست كم مگير ]
- ترجيح نهادن نخجيران توكل را بر جهد و اكتساب
- [ احتياط و محكمكارى در برابر مقدّرات ، بى فايده است ]
- ترجيح نهادن شير جهد و اكتساب را بر توكل و تسليم
- [ توكّل ، هيچگونه تناقضى با سعى و تلاش ندارد ]
- ترجيح نهادن نخجيران توكل را بر اجتهاد
- [ نفى توكل و تكيه مطلق بر سعى خود ، كارى بيهوده است ]
- [ آدمهاى بىتوكّل نمىتوانند خود را از بلا برهانند ]
- [ تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ بينش الهى به دست آر ]
- [ تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ باز هم در توكّل ]
- باز ترجيحنهادن شير جهد را بر توكل
- [ توكّل ، سعى بشر را نفى نمىكند ]
- [ تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ سير كمالى سالك از خامى تا پختگى ]
- [ تأييد سعى و تلاش و نفى جبر ]
- [ جبر عارفانه با جبر عاميانه تفاوت دارد ]
- [ اهميت سعى و تلاش ]
- [ توكّل ، سعى و تلاش انسان را نفى نمىكند ]
- باز ترجيح نهادن نخجيران توكل را بر جهد
- [ چرا آزمندان با آن همه جوش و خروش به راحتى و آسايش نمىرسند ؟ ]
- نگريستن عزراييل بر مردى و گريختن آن مرد در سراى سليمان و تقرير ترجيح توكل بر جهد و قلت فايدهى جهد
- [ حكايت در غلبهء تقدير حق بر تدبير بندگان ]
- [ نقد آزمندان ]
- [ ادامهء حكايت نگريستن عزرائيل ]
- [ در اثبات تقدير و نفى سعىهاى بيهوده ]
- باز ترجيحنهادن شير جهد را بر توكل و فوايد جهد را بيان كردن
- [ تقدير حضرت حق ، معارض سعى بنده نيست ]
- [ تمثيل براى ابيات پيشين ]
- [ دنيا پرستى ، ميلى نافرجام است ]
- [ تدبير حقيقى آن است كه انسان را از تنگناى زندگى پست حيوانى برهاند ]
- [ مفهوم دنيا در نظر عرفا ، غفلت دل است نه تلاشهاى اجتماعى و اقتصادى ]
- [ دارايى دنيوى ، ابزار كمال انسانى است نه نفس كمال ]
- [ تمثيل در اينكه دنيا پرستى به داشتن مال نيست بل به مال دوستى است ]
- [ تمثيل در اينكه اگر دل از عشق خدا پر سازى ، دنيا در برابر همّت تو زبون شود ]
- [ در لزوم سعى و تلاش ]
- مقرر شدن ترجيح جهد بر توكل
- انكار كردن نخجيران بر خرگوش در تاخير رفتن بر شير
- جواب گفتن خرگوش نخجيران را
- [ پيامبران ، راه نجات را به بشر نشان دادهاند ]
- [ پيامبران در عين فرتنى ، عظمت شگرفى داشتند ]
- اعتراض نخجيران بر سخن خرگوش
- جواب خرگوش نخجيران را
- [ خردى اندام و بزرگى انديشه ]
- [ شيطان از علوم ربانى محروم است ]
- [ علم ظاهر ، مانع از علم باطن است ]
- [ عظمت دل به خاطر معارف آن است ]
- [ حقيقت انسان به صفات است نه صورت ظاهر ]
- ذكر دانش خرگوش و بيان فضيلت و منافع دانستن
- [ كلام حق را با گوش ظاهر نتوان شنيد ]
- [ اهميت علم باطنى ]
- [ همهء موجودات در تسخير علم انسان است ]
- [ دشمنان پنهانى انسان ، فراواناند ]
- [ تأثير بر يكديگر از راه مصاحبت ]
- [ تمثيل براى بيت پيشين ]
- [ انسان از اشخاص مختلف تأثير مىگيرد ]
- [ ما دام كه ادراكات آدمى در تصرف هواهاى نفسانى است ، حقيقت را مشاهده نتواند كرد ]
- باز طلبيدن نخجيران از خرگوش سر انديشهى او را
- [ مشورت ، انديشه را تقويت مىكند ]