مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٩٣٩

[ وصف انسان كامل از زبان غريب وامدار ]

گفت گيرم بر منت رحمى نبود * طبع تو بر خود چرا استم نمود

با ملايك گفت يزدان آن زمان * كه نبوت را همىزيبد فلان

[ رابطهء شغل چوپانى و مقام پيامبرى ]

[ رابطهء شغل چوپانى و مقام پيامبرى ]

مصطفى فرمود خود كه هر نبى * كرد چوپانيش برنا يا صبى

بىشبانى كردن و آن امتحان * حق ندادش پيشوايى جهان

گفت سائل هم تو نيز اى پهلوان * گفت من هم بوده‌ام دهرى شبان

تا شود پيدا وقار و صبرشان * كردشان پيش از نبوت حق شبان

هر اميرى كاو شبانى بشر * آن چنان آرد كه باشد موتمر

حلم موسىوار اندر رعى خود * او بجاى آرد به تدبير و خرد

لاجرم حقش دهد چوپانيى * بر فراز چرخ مه روحانيى

آن چنان كه انبيا را زين رعا * بر كشيد و داد رعى اصفيا

[ ادامهء حكايت غريب وامدار ]

[ ادامهء حكايت غريب وامدار ]

خواجه بارى تو در اين چوپانىات * كردى آن چه كور گردد شانىات

دانم آن جا در مكافات ايزدت * سرورى جاودانه بخشدت

بر اميد كف چون درياى تو * بر وظيفه دادن و ايفاى تو

وام كردم نه هزار از زر گزاف * تو كجايى تا شود اين درد صاف

تو كجايى تا كه خندان چون چمن * گويىام بستان و ده چندان ز من

تو كجايى تا مرا خندان كنى * لطف و احسان چون خداوندان كنى

تو كجايى تا برى در مخزنم * تا كنى از وام و فاقه ايمنم

من همىگويم بس و تو مفضلم * گفته كاين هم گير از بهر دلم

چون همىگنجد جهانى زير طين * چون بگنجد آسمانى در زمين

حاش لله تو برونى زين جهان * هم به وقت زندگى هم اين زمان

در هواى غيب مرغى مىپرد * سايه‌ى او بر زمين مىگسترد

[ جسد مثالى ]

[ جسد مثالى ]

جسم سايه‌ى سايه‌ى سايه‌ى دل است * جسم كى اندر خور پايه‌ى دل است

مرد خفته روح او چون آفتاب * در فلك تابان و تن در جامه خواب

جان نهان اندر خلا همچون سجاف * تن تقلب مىكند زير لحاف

[ نارسايى تمثيلات ]

[ نارسايى تمثيلات ]

روح چون من امر ربى مختفى است * هر مثالى كه بگويم منتفى است

[ وصف انسان كامل از زبان غريب وامدار ]

[ وصف انسان كامل از زبان غريب وامدار ]

اى عجب كو لعل شكر بار تو * و آن جوابات خوش و اسرار تو

اى عجب كو آن عقيق قند خا * آن كليد قفل مشكلهاى ما

اى عجب كو آن دم چون ذو الفقار * آن كه كردى عقلها را بىقرار

چند همچون فاخته‌ى كاشانه جو * كو و كو و كو و كو و كو و كو