مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٨

[ دنيا ، قهّار است ]

اين نوى را كهنگى ضدش بود * آن نوى بىضد و بىند و عدد

آن چنانك از صقل نور مصطفى * صد هزاران نوع ظلمت شد ضيا

[ وحدت اديان ]

[ وحدت اديان ]

از جهود و مشرك و ترسا و مغ * جملگى يك رنگ شد ز آن الپ الغ

صد هزاران سايه كوتاه و دراز * شد يكى در نور آن خورشيد راز

نه درازى ماند نه كوته نه پهن * گونه گونه سايه در خورشيد رهن

ليك يك رنگى كه اندر محشر است * بر بد و بر نيك كشف و ظاهر است

[ تجسم اعمال ]

[ تجسم اعمال ]

كه معانى آن جهان صورت شود * نقشهامان در خور خصلت شود

گردد آن گه فكر ، نقش نامه‌ها * اين بطانه روى كار جامه‌ها

اين زمان سرها مثال گاو پيس * دوك نطق اندر ملل صد رنگ ريس

نوبت صد رنگى است و صد دلى * عالم يك رنگ كى گردد جلى

[ عصر غلبهء اوباش بر فرهيختگان ]

[ عصر غلبهء اوباش بر فرهيختگان ]

نوبت زنگى است رومى شد نهان * اين شب است و آفتاب اندر رهان

نوبت گرگ است و يوسف زير چاه * نوبت قبط است و فرعون است شاه

تا ز رزق بىدريغ خيره خند * اين سگان را حصه باشد روز چند

[ روشن بينان ، به زندگى دنيا تعلق خاطرى ندارند ]

[ روشن بينان ، به زندگى دنيا تعلق خاطرى ندارند ]

در درون بيشه شيران منتظر * تا شود امر تَعالَوْا منتشر

پس برون آيند آن شيران ز مرج * بىحجابى حق نمايد دخل و خرج

[ وصف انسان كامل ]

[ وصف انسان كامل ]

جوهر انسان بگيرد بر و بحر * پيسه گاوان بسملان روز نحر

[ در روز قيامت ، صالحان رستگارند و طالحان ، معذّب ]

[ در روز قيامت ، صالحان رستگارند و طالحان ، معذّب ]

روز نحر رستخيز سهمناك * مومنان را عيد و گاوان را هلاك

جمله‌ى مرغان آب آن روز نحر * همچو كشتيها روان بر روى بحر

تا كه يهلك من هلك عن بينة * تا كه ينجو من نجا و استيقنه

[ طعام معنوى عارفان و طعام پليد تباهكاران ]

[ طعام معنوى عارفان و طعام پليد تباهكاران ]

تا كه بازان جانب سلطان روند * تا كه زاغان سوى گورستان روند

كاستخوان و اجزاء سرگين همچو نان * نقل زاغان آمده‌ست اندر جهان

قند حكمت از كجا زاغ از كجا * كرم سرگين از كجا باغ از كجا

نيست لايق غزو نفس و مرد غر * نيست لايق عود و مشك و كون خر

چون غزا ندهد زنان را هيچ دست * كى دهد آن كه جهاد اكبر است

جز به نادر در تن زن رستمى * گشته باشد خفيه همچون مريمى

آن چنان كه در تن مردان زنان * خفيه‌اند و ماده از ضعف جنان

[ تجسّم اعمال ]

[ تجسّم اعمال ]

آن جهان صورت شود آن مادگى * هر كه در مردى نديد آمادگى

روز عدل و عدل داد در خور است * كفش آن پا كلاه آن سر است

تا به مطلب در رسد هر طالبى * تا به غرب خود رود هر غاربى

نيست هر مطلوب از طالب دريغ * جفت تابش شمس و جفت آب ميغ

[ دنيا ، قهّار است ]

[ دنيا ، قهّار است ]