مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٣

[ سلوك با جذبهء حق ]

سخت مىرنجى ز خاموشى او * و ز نحوس و قبض و كين كوشى او

كه چرا زهره‌ى طرب در رقص نيست * بر سعود و رقص سعد او مه ايست

اخترت گويد كه گر افزون كنم * لاغ را پس كلىات مغبون كنم

[ نقد فرافكنى ]

[ نقد فرافكنى ]

تو مبين قلابى اين اختران * عشق خود بر قلب زن بين اى مهان

مثل

مثل

آن يكى مىشد به ره سوى دكان * پيش ره را بسته ديد او از زنان

پاى او مىسوخت از تعجيل و راه * بسته از جوق زنان همچو ماه

رو به يك زن كرد و گفت اى مستهان * هى چه بسياريد اى دختر چگان

رو به دو كرد آن زن و گفت اى امين * هيچ بسيارى ما منكر مبين

بين كه با بسيارى ما بر بساط * تنگ مىآيد شما را انبساط

در لواطه مىفتيد از قحط زن * فاعل و مفعول رسواى زمن

تو مبين اين واقعات روزگار * كز فلك مىگردد اينجا ناگوار

تو مبين تحشير روزى و معاش * تو مبين اين قحط و خوف و ارتعاش

بين كه با اين جمله تلخيهاى او * مرده‌ى اوييد و ناپرواى او

رحمتى دان امتحان تلخ را * نقمتى دان ملك مرو و بلخ را

آن براهيم از تلف نگريخت و ماند * اين براهيم از شرف بگريخت و راند

[ تفاوت راه‌هاى سلوك ]

[ تفاوت راه‌هاى سلوك ]

آن نسوزد وين بسوزد اى عجب * نعل معكوس است در راه طلب

باز مكرر كردن صوفى سؤال را

باز مكرر كردن صوفى سؤال را

[ قدرت تبديل حق تعالى ]

[ قدرت تبديل حق تعالى ]

گفت صوفى قادر است آن مستعان * كه كند سوداى ما را بىزيان

آن كه آتش را كند ورد و شجر * هم تواند كرد اين را بىضرر

آن كه گل آرد برون از عين خار * هم تواند كرد اين دى را بهار

آن كه زو هر سرو آزادى كند * قادر است ار غصه را شادى كند

آن كه شد موجود از وى هر عدم * گر بدارد باقىاش او را چه كم

آن كه تن را جان دهد تا حى شود * گر نميراند زيانش كى شود

[ سلوك با جذبهء حق ]

[ سلوك با جذبهء حق ]

خود چه باشد گر ببخشد آن جواد * بنده را مقصود جان بىاجتهاد

دور دارد از ضعيفان در كمين * مكر نفس و فتنه‌ى ديو لعين