مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٧٦

[ رضا به قضا به زبان تمثيل ]

فرق بسيار است بين النفختين * اين همه زين است و آن سر جمله شين

اين حيات از وى بريد و شد مضر * و آن حيات از نفخ حق شد مستمر

اين دم آن دم نيست كايد آن به شرح * هين بر آ زين قعر چه بالاى صرح

[ ادامهء حكايت رنجور و طبيب ]

[ ادامهء حكايت رنجور و طبيب ]

نيستش بر خر نشاندن مجتهد * نقش هيزم را كسى بر خر نهد

بر نشست او نه پشت خر سزد * پشت تابوتيش اوليتر سزد

[ مفهوم ظلم ]

[ مفهوم ظلم ]

ظلم چه بود وضع غير موضعش * هين مكن در غير موضع ضايعش

[ ادامهء حكايت رنجور و طبيب ]

[ ادامهء حكايت رنجور و طبيب ]

گفت صوفى پس روا دارى كه او * سيلىام زد بىقصاص و بىتسو

اين روا باشد كه خر خرسى قلاش * صوفيان را صفع اندازد به لاش

گفت قاضى تو چه دارى بيش و كم * گفت دارم در جهان من شش درم

گفت قاضى سه درم تو خرج كن * آن سه ديگر را به او ده بىسخن

زار و رنجور است و درويش و ضعيف * سه درم در بايدش تره و رغيف

بر قفاى قاضى افتادش نظر * از قفاى صوفى آن بد خوبتر

راست مىكرد از پى سيليش دست * كه قصاص سيلىام ارزان شده است

سوى گوش قاضى آمد بهر راز * سيليى آورد قاضى را فراز

گفت هر شش را بياريد اى دو خصم * من شوم آزاد بىخرخاش و وصم

طيره شدن قاضى از سيلى درويش و سرزنش كردن صوفى قاضى را

طيره شدن قاضى از سيلى درويش و سرزنش كردن صوفى قاضى را

گشت قاضى طيره صوفى گفت هى * حكم تو عدل است لا شك نيست غى

آن چه نپسندى به خود اى شيخ دين * چون پسندى بر برادر اى امين

اين ندانى كه پى من چه كنى * هم در آن چه عاقبت خود افكنى

من حفر بئرا نخواندى از خبر * آن چه خواندى كن عمل جان پدر

اين يكى حكمت چنين بد در قضا * كه ترا آورد سيلى بر قفا

واى بر احكام ديگرهاى تو * تا چه آرد بر سر و بر پاى تو

ظالمى را رحم آرى از كرم * كه براى نفقه بادت سه درم

دست ظالم را ببر چه جاى آن * كه به دست او نهى حكم و عنان

تو بدان بز مانى اى مجهول داد * كه نژاد گرگ را او شير داد

جواب دادن قاضى صوفى را

جواب دادن قاضى صوفى را

[ حكمت‌هاى رضا به قضا ]

[ حكمت‌هاى رضا به قضا ]

گفت قاضى واجب آيدمان رضا * هر قفا و هر جفا كارد قضا

خوش دلم در باطن از حكم زبر * گر چه شد رويم ترش كالحق مر

[ رضا به قضا به زبان تمثيل ]

[ رضا به قضا به زبان تمثيل ]