مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٠

[ اختلاف در مراتب بينش انسان‌ها ]

چون كه كردى دم او را آن طرف * گر رود پس پس رود تا مكتنف

[ وصف سالكان حقيقى ]

[ وصف سالكان حقيقى ]

حبذا اسبان رام پيش رو * نه سپس رو نه حرونى را گرو

گرم رو چون جسم موساى كليم * تا به بحرينش چو پهناى گليم

هست هفصد ساله راه آن حقب * كه بكرد او عزم در سيران حب

همت سير تنش چون اين بود * سير جانش تا به عليين بود

شهسواران در سباقت تاختند * خر بطان در پايگه انداختند

مثل

مثل

[ تمثيل در بيان اينكه سبكبار باش تا به منزل حقيقت درآيى ]

[ تمثيل در بيان اينكه سبكبار باش تا به منزل حقيقت درآيى ]

آن چنان كه كاروانى مىرسيد * در دهى آمد درى را باز ديد

آن يكى گفت اندر اين برد العجوز * تا بيندازيم اينجا چند روز

بانگ آمد نه بينداز از برون * و آنگهانى اندر آ تو اندرون

هم برون افكن هر آنچ افكندنى است * در ميا با آن كه اين مجلس سنى است

[ ادامهء حكايت هلال ]

[ ادامهء حكايت هلال ]

بد هلال استاد دل جان روشنى * سايس و بنده‌ى امير مومنى

سايسى كردى در آخور آن غلام * ليك سلطان سلاطين بنده نام

آن امير از حال بنده بىخبر * كه نبودش جز بليسانه نظر

آب و گل مىديد و در وى گنج نه * پنج و شش مىديد و اصل پنج نه

رنگ طين پيدا و نور دين نهان * هر پيمبر اين چنين بد در جهان

[ اختلاف در مراتب بينش انسان‌ها ]

[ اختلاف در مراتب بينش انسان‌ها ]

آن مناره ديد و در وى مرغ نى * بر مناره شاه بازى پر فنى

و آن دوم مىديد مرغى پر زنى * ليك موى اندر دهان مرغ نى

و آن كه او ينظر بنور اللَّه بود * هم ز مرغ و هم ز مو آگاه بود

گفت آخر چشم سوى موى نه * تا نبينى مو بنگشايد گره

آن يكى گل ديد نقشين در وحل * و آن دگر گل ديد پر علم و عمل

تن مناره علم و طاعت همچو مرغ * خواه سيصد مرغ گير و يا دو مرغ

مرد اوسط مرغ بين است او و بس * غير مرغى مىنبيند پيش و پس

موى آن نورى است پنهان آن مرغ * كه بد آن پاينده باشد جان مرغ

مرغ كان موى است در منقار او * هيچ عاريت نباشد كار او

علم او از جان او جوشد مدام * پيش او نه مستعار آمد نه وام