مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٥٨

[ حكايت هلال ]

گشت عالى همت از تو چشم من * جز به خوارى ننگرد اندر چمن

نور جستم خود بديدم نور نور * حور جستم خود بديدم رشك حور

يوسفى جستم لطيف و سيم تن * يوسفستانى بديدم در تو من

در پى جنت بدم در جستجو * جنتى بنمود از هر جزو تو

[ عذر خواهى از اينكه ستايش از كاملان ، در خور آنان نيست ]

[ عذر خواهى از اينكه ستايش از كاملان ، در خور آنان نيست ]

هست اين نسبت به من مدح و ثنا * هست اين نسبت به تو قدح و هجا

همچو مدح مرد چوپان سليم * مر خدا را پيش موساى كليم

كه بجويم اشپشت شيرت دهم * چارقت دوزم من و پيشت نهم

قدح او را حق به مدحى بر گرفت * گر تو هم رحمت كنى نبود شگفت

رحم فرما بر قصور فهمها * اى وراى عقلها و وهمها

[ تجدّد امثال ]

[ تجدّد امثال ]

ايها العشاق اقبال جديد * از جهان كهنه‌ى نو كن رسيد

ز آن جهان كاو چاره‌ى بىچاره جوست * صد هزاران نادره‌ى دنيا در اوست

[ فرج بعد از شدّت ]

[ فرج بعد از شدّت ]

ابشروا يا قوم إذ جاء الفرج * افرحوا يا قوم قد زال الحرج

[ ادامهء حكايت بلال ]

[ ادامهء حكايت بلال ]

آفتابى رفت در كازه‌ى هلال * در تقاضا كه ارحنا يا بلال

زير لب مىگفتى از بيم عدو * كورى او بر مناره رو بگو

مىدمد در گوش هر غمگين بشير * خيز اى مدبر ره اقبال گير

اى در اين حبس و در اين گند و شپش * هين كه تا كس نشنود رستى خمش

[ عاشقان ، كشّاف اسرارند ]

[ عاشقان ، كشّاف اسرارند ]

چون كنى خامش كنون اى يار من * كز بن هر مو بر آمد طبل زن

[ نداشتن حواس باطنى ، آدمى را گمراه كند ]

[ نداشتن حواس باطنى ، آدمى را گمراه كند ]

آن چنان كر شد عدوى رشك خو * گويد اين چندين دهل را بانگ كو

[ دو تمثيل در تبيين بيت پيشين ]

[ دو تمثيل در تبيين بيت پيشين ]

مىزند بر روش ريحان كه طرى است * او ز كورى گويد اين آسيب چيست

مىشكنجد حور دستش مىكشد * كور حيران كز چه دردم مىكند

اين كشاكش چيست بر دست و تنم * خفته‌ام بگذار تا خوابى كنم

آن كه در خوابش همىجويى وى است * چشم بگشا كان مه نيكو پى است

[ خداوند هر بنده‌اى را بيشتر دوست داشته باشد بيشتر به بلا يا دچارش سازد ]

[ خداوند هر بنده‌اى را بيشتر دوست داشته باشد بيشتر به بلا يا دچارش سازد ]

ز آن بلاها بر عزيزان بيش بود * كان تجمش يار با خوبان فزود

[ بلاى الهى ، مايهء بيدارى است ]

[ بلاى الهى ، مايهء بيدارى است ]

لاغ با خوبان كند در هر رهى * نيز كوران را بشوراند گهى

خويش را يك دم بدين كوران دهد * تا غريو از كوى كوران بر جهد

[ حكايت هلال ]

[ حكايت هلال ]