مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٨١٢

[ طلب آمرزش براى گنه كاران ]

هم دعا از من روان كردى چو آب * هم ثباتش بخش و دارش مستجاب

هم تو بودى اول آرنده‌ى دعا * هم تو باش آخر اجابت را رجا

تا زنم من لاف كان شاه جهان * بهر بنده عفو كرد از مجرمان

درد بودم سر بسر من خود پسند * كرد شاهم داروى هر دردمند

دوزخى بودم پر از شور و شرى * كرد دست فضل اويم كوثرى

هر كه را سوزيد دوزخ در قود * من برويانم دگر بار از جسد

كار كوثر چيست كه هر سوخته * گردد از وى نابت و اندوخته

قطره قطره او منادى كرم * كانچه دوزخ سوخت من باز آورم

[ در صفت سوزانندگى نفس امّاره ]

[ در صفت سوزانندگى نفس امّاره ]

هست دوزخ همچو سرماى خزان * هست كوثر چون بهار اى گلستان

هست دوزخ همچو مرگ و خاك گور * هست كوثر بر مثال نفخ صور

اى ز دوزخ سوخته اجسامتان * سوى كوثر مىكشد اكرامتان

چون خلقت الخلق كى يربح على * لطف تو فرمود اى قيوم حى

[ لطف حق ، موجودات را به كمال رساند ]

[ لطف حق ، موجودات را به كمال رساند ]

لا لان اربح عليهم جود تست * كه شود زو جمله ناقصها درست

[ همهء عفوها و بخشش‌هاى جهان از صفت الهى سرچشمه گرفته است ]

[ همهء عفوها و بخشش‌هاى جهان از صفت الهى سرچشمه گرفته است ]

عفو كن زين بندگان تن پرست * عفو از درياى عفو اوليتر است

عفو خلقان همچو جو و همچو سيل * هم بدان درياى خود تازند خيل

[ طلب بخشش بندگان از خداوند ]

[ طلب بخشش بندگان از خداوند ]

عفوها هر شب از اين دل پاره‌ها * چون كبوتر سوى تو آيد شها

بازشان وقت سحر پران كنى * تا به شب محبوس اين ابدان كنى

پر زنان بار دگر در وقت شام * مىپرند از عشق آن ايوان و بام

تا كه از تن تار وصلت بگسلند * پيش تو آيند كز تو مقبلند

[ رجوع ارواح بندگان به حريم حق تعالى ]

[ رجوع ارواح بندگان به حريم حق تعالى ]

پر زنان ايمن ز رجع سر نگون * در هوا كه إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ

بانگ مىآيد تَعالَوْا * ز آن كرم * بعد از آن رجعت نماند آن حرص و غم

بس غريبيها كشيديد از جهان * قدر من دانسته باشيد اى مهان

[ تنعم ارواح بندگان صالح در حريم الهى ]

[ تنعم ارواح بندگان صالح در حريم الهى ]

زير سايه‌ى اين درختم مست ناز * هين بيندازيد پاها را دراز

پايهاى پر عنا از راه دين * بر كنار و دست حوران خالدين

حوريان گشته مغمز مهربان * كز سفر باز آمدند اين صوفيان

صوفيان صافيان چون نور خور * مدتى افتاده بر خاك و قذر

بىاثر پاك از قذر باز آمدند * همچو نور خور سوى قرص بلند

[ طلب آمرزش براى گنه كاران ]

[ طلب آمرزش براى گنه كاران ]

اين گروه مجرمان هم اى مجيد * جمله سرهاشان به ديوارى رسيد

بر خطا و جرم خود واقف شدند * گر چه مات كعبتين شه بدند

رو به تو كردند اكنون اه كنان * اى كه لطفت مجرمان را ره كنان

راه ده آلودگان را العجل * در فرات عفو و عين مغتسل

تا كه غسل آرند ز آن جرم دراز * در صف پاكان روند اندر نماز