مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٨
ايثار كردن صاحب موصل آن كنيزك را به خليفه تا خون ريزى مسلمانان بيشتر نشود
آن يكى مردى است قوتش جمله درد * اين دگر مردى ميان تى همچو گرد
صفت كردن مرد غماز و نمودن صورت كنيزك مصور در كاغذ و عاشق شدن خليفهى مصر و فرستادن خليفه اميرى را با سپاه گران به در موصل و قتل و ويرانى بسيار كردن بهر اين غرض
صفت كردن مرد غماز و نمودن صورت كنيزك مصور در كاغذ و عاشق شدن خليفهى مصر و فرستادن خليفه اميرى را با سپاه گران به در موصل و قتل و ويرانى بسيار كردن بهر اين غرض
[ حكايت در اينكه پهلوانى و جوانمردى به ضبط شهوات و خويشتندارى است ]
[ حكايت در اينكه پهلوانى و جوانمردى به ضبط شهوات و خويشتندارى است ]
مر خليفهى مصر را غماز گفت * كه شه موصل به حورى گشت جفت
يك كنيزك دارد او اندر كنار * كه به عالم نيست مانندش نگار
در بيان نايد كه حسنش بىحد است * نقش او اين است كاندر كاغذ است
نقش در كاغذ چو ديد آن كيقباد * خيره گشت و جام از دستش فتاد
پهلوانى را فرستاد آن زمان * سوى موصل با سپاه بس گران
كه اگر ندهد به تو آن ماه را * بر كن از بن آن در و درگاه را
ور دهد تركش كن و مه را بيار * تا كشم من بر زمين مه در كنار
پهلوان شد سوى موصل با حشم * با هزاران رستم و طبل و علم
چون ملخها بىعدد بر گرد كشت * قاصد اهلاك اهل شهر گشت
هر نواحى منجنيقى از نبرد * همچو كوه قاف او بر كار كرد
زخم تير و سنگهاى منجنيق * تيغها در گرد چون برق از بريق
هفتهاى كرد اين چنين خون ريز گرم * برج سنگين سست شد چون موم نرم
شاه موصل ديد پيكار مهول * پس فرستاد از درون پيشش رسول
كه چه مىخواهى ز خون مومنان * كشته مىگردند زين حرب گران
گر مرادت ملك شهر موصل است * بىچنين خون ريز اينت حاصل است
من روم بيرون شهر اينك در آ * تا نگيرد خون مظلومان ترا
ور مرادت مال و زر و گوهر است * اين ز ملك شهر خود آسانتر است
ايثار كردن صاحب موصل آن كنيزك را به خليفه تا خون ريزى مسلمانان بيشتر نشود
ايثار كردن صاحب موصل آن كنيزك را به خليفه تا خون ريزى مسلمانان بيشتر نشود