مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦٤
[ هر كه پيرو پيامبران و اولياست بايد از مقتضيات جسمانى ، خود را رها كند ]
حبس كردى معنى آزاد را * بند حرفى كرده اى تو ياد را
از براى فايده اين كرده‌اى * تو كه خود از فايده در پرده‌اى
آن كه از وى فايده زاييده شد * چون نبيند آن چه ما را ديده شد
صد هزاران فايده ست و هر يكى * صد هزاران پيش آن يك اندكى
آن دم نطقت كه جزو جزوهاست * فايده شد كل كل خالى چراست
تو كه جزوى كار تو با فايده ست * پس چرا در طعن كل آرى تو دست
گفت را گر فايده نبود مگو * ور بود هل اعتراض و شكر جو
[ لزوم شكر و رضا به قضا ]
[ لزوم شكر و رضا به قضا ]
شكر يزدان طوق هر گردن بود * نه جدال و رو ترش كردن بود
گر ترش رو بودن آمد شكر و بس * پس چو سركه شكر گويى نيست كس
سركه را گر راه بايد در جگر * گو بشو سركنگبين او از شكر
[ معانى بلند را نمىتوان در قالب اشعار بيان كرد ]
[ معانى بلند را نمىتوان در قالب اشعار بيان كرد ]
معنى اندر شعر جز با خبط نيست * چون قلاسنگ است اندر ضبط نيست
در معنى آن كه من أراد أن يجلس مع اللَّه فليجلس مع أهل التصوف
در معنى آن كه من أراد أن يجلس مع اللَّه فليجلس مع أهل التصوف
[ همنشينى با كاملان ، كمال مىآورد ]
[ همنشينى با كاملان ، كمال مىآورد ]
آن رسول از خود بشد زين يك دو جام * نه رسالت ياد ماندش نه پيام
واله اندر قدرت اللَّه شد * آن رسول اينجا رسيد و شاه شد
[ چند تمثيل براى ابيات پيشين ]
[ چند تمثيل براى ابيات پيشين ]
سيل چون آمد به دريا بحر گشت * دانه چون آمد به مزرع گشت كشت
چون تعلق يافت نان با بو البشر * نان مرده زنده گشت و با خبر
موم و هيزم چون فداى نار شد * ذات ظلمانى او انوار شد
سنگ سرمه چون كه شد در ديده‌گان * گشت بينايى شد آن جا ديدبان
اى خنك آن مرد كز خود رسته شد * در وجود زنده‌اى پيوسته شد
واى آن زنده كه با مرده نشست * مرده گشت و زندگى از وى بجست
[ اگر مىخواهى از احوال پيامبران آگاه شوى قرآن را فهم كن ]
[ اگر مىخواهى از احوال پيامبران آگاه شوى قرآن را فهم كن ]
چون تو در قرآن حق بگريختى * با روان انبيا آميختى
هست قرآن حالهاى انبيا * ماهيان بحر پاك كبريا
[ خواندن سطحى قرآن ، تو را با حقيقت انبيا آشنا نكند ]
[ خواندن سطحى قرآن ، تو را با حقيقت انبيا آشنا نكند ]
ور بخوانى و نه‌اى قرآن پذير * انبيا و اوليا را ديده گير
[ خواندن عميق قرآن ، روح تو را شكوهمند كند ]
[ خواندن عميق قرآن ، روح تو را شكوهمند كند ]
ور پذيرايى چو بر خوانى قصص * مرغ جانت تنگ آيد در قفص
[ هر كه پيرو پيامبران و اولياست بايد از مقتضيات جسمانى ، خود را رها كند ]
[ هر كه پيرو پيامبران و اولياست بايد از مقتضيات جسمانى ، خود را رها كند ]
مرغ كاو اندر قفس زندانى است * مىنجويد رستن از نادانى است
روحهايى كز قفسها رسته‌اند * انبياى رهبر شايسته‌اند