مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٧٠٥

[ حكايت در اينكه نيايش و تضرّع خالصانه ، دافع عذاب و مصيبت است ]

سينه سوزان لابه كرد و اجتهاد * با سرشك پر ز خون سوگند داد

كه به يزدان لطيف بىنديد * كه بكردت حامل عرش مجيد

كيل ارزاق جهان را مشرفى * تشنگان فضل را تو مغرفى

ز انكه ميكاييل از كيل اشتقاق * دارد و كيال شد در ارتزاق

كه امانم ده مرا آزاد كن * بين كه خون آلود مىگويم سخن

معدن رحم إله آمد ملك * گفت چون ريزم بر آن ريش اين نمك

همچنان كه معدن قهر است ديو * كه بر آورد از بنى آدم غريو

سبق رحمت بر غضب هست اى فتا * لطف غالب بود در وصف خدا

بندگان دارند لا بد خوى او * مشكهاشان پر ز آب جوى او

[ مردم ، خلق و خوى حاكمان خود را دارند ]

[ مردم ، خلق و خوى حاكمان خود را دارند ]

آن رسول حق قلاووز سلوك * گفت الناس على دين الملوك

رفت ميكاييل سوى رب دين * خالى از مقصود دست و آستين

گفت اى داناى سر و شاه فرد * خاكم از زارى و گريه بسته كرد

[ اهميت گريه و تضرّع خالصانه ، نزد خداوند ]

[ اهميت گريه و تضرّع خالصانه ، نزد خداوند ]

آب ديده پيش تو با قدر بود * من نتانستم كه آرم ناشنود

آه و زارى پيش تو بس قدر داشت * من نتانستم حقوق آن گذاشت

پيش تو بس قدر دارد چشم تر * من چگونه گشتمى استيزه‌گر

دعوت زارى است روزى پنج بار * بنده را كه در نماز آ و بزار

نعره‌ى موذن كه حى على الفلاح * و آن فلاح اين زارى است و اقتراح

آن كه خواهى كز غمش خسته كنى * راه زارى بر دلش بسته كنى

تا فرو آيد بلا بىدافعى * چون نباشد از تضرع شافعى

وان كه خواهى كز بلايش واخرى * جان او را در تضرع آورى

گفته اى اندر نبى كان امتان * كه بر ايشان آمد آن قهر گران

چون تضرع مىنكردند آن نفس * تا بلا زيشان بگشتى باز پس

ليك دلهاشان چو قاسى گشته بود * آن گنه‌هاشان عبادت مىنمود

تا نداند خويش را مجرم عنيد * آب از چشمش كجا داند دويد

قصه‌ى قوم يونس عليه السلام بيان و برهان آن است كه تضرع و زارى دافع بلاى آسمانى است ، و حق تعالى فاعل مختار است پس تضرع و تعظيم پيش او مفيد باشد ، و فلاسفه گويند فاعل به طبع است و به علت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

قصه‌ى قوم يونس عليه السلام بيان و برهان آن است كه تضرع و زارى دافع بلاى آسمانى است ، و حق تعالى فاعل مختار است پس تضرع و تعظيم پيش او مفيد باشد ، و فلاسفه گويند فاعل به طبع است و به علت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

[ حكايت در اينكه نيايش و تضرّع خالصانه ، دافع عذاب و مصيبت است ]

[ حكايت در اينكه نيايش و تضرّع خالصانه ، دافع عذاب و مصيبت است ]

قوم يونس را چو پيدا شد بلا * ابر پر آتش جدا شد از سما