مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٥
[ حكايت در اينكه پيامبران به اين دنيا و جاذبههاى آن ، وابستگى ندارند ]
در معنى اين بيت : گر راه روى راه برت بگشايند * ور نيست شوى به هستىات بگرايند
در معنى اين بيت : گر راه روى راه برت بگشايند ور نيست شوى به هستىات بگرايند
[ دنيا درهاى نجات را به رويت مىبندد ]
[ دنيا درهاى نجات را به رويت مىبندد ]
گر زليخا بست درها هر طرف * يافت يوسف هم ز جنبش منصرف
[ يوسف وار به خدا توكل كن ]
[ يوسف وار به خدا توكل كن ]
باز شد قفل و در و شد ره پديد * چون توكل كرد يوسف بر جهيد
گر چه رخته نيست عالم را پديد * خيره يوسفوار مىبايد دويد
تا گشايد قفل و در پيدا شود * سوى بىجايى شما را جا شود
[ به اصل خود توجه كن ]
[ به اصل خود توجه كن ]
آمدى اندر جهان اى ممتحن * هيچ مىبينى طريق آمدن
تو ز جايى آمدى وز موطنى * آمدن را راه دانى هيچ نى
[ اصل خود را انكار مكن ]
[ اصل خود را انكار مكن ]
گر ندانى تا نگويى راه نيست * زين ره بىراهه ما را رفتنى است
[ تمثيل براى بيت پيشين ]
[ تمثيل براى بيت پيشين ]
مىروى در خواب شادان چپ و راست * هيچ دانى راه آن ميدان كجاست
[ از عالم مجاز بگذر تا به عالم حقيقت نائل شوى ]
[ از عالم مجاز بگذر تا به عالم حقيقت نائل شوى ]
تو ببند آن چشم و خود تسليم كن * خويش را بينى در آن شهر كهن
[ فريفتگان جاذبههاى دنيوى نمىتوانند از عالم مجاز بگذرند ]
[ فريفتگان جاذبههاى دنيوى نمىتوانند از عالم مجاز بگذرند ]
چشم چون بندى كه صد چشم خمار * بند چشم تست اين سو از غرار
[ در نكوهش جاهطلبان ]
[ در نكوهش جاهطلبان ]
چار چشمى تو ز عشق مشترى * بر اميد مهترى و سرورى
ور بخسبى مشترى بينى به خواب * جغد بد كى خواب بيند جز خراب
مشترى خواهى به هر دم پيچ پيچ * تو چه دارى كه فروشى هيچ هيچ
گر دلت را نان بدى يا چاشتى * از خريداران فراغت داشتى
[ حكايت آن شخص كه دعوى پيغامبرى مىكرد ]
[ حكايت آن شخص كه دعوى پيغامبرى مىكرد ]
قصهى آن شخص كه دعوى پيغامبرى مىكرد گفتندش چه خوردهاى كه گيج شدهاى و ياوه مىگويى گفت اگر چيزى يافتمى كه خوردمى نه گيج شدمى و نه ياوه گفتمى كه هر سخن نيك كه با غير اهلش گويند ياوه گفته باشند اگر چه در آن ياوه گفتن مأمورند
قصهى آن شخص كه دعوى پيغامبرى مىكرد گفتندش چه خوردهاى كه گيج شدهاى و ياوه مىگويى گفت اگر چيزى يافتمى كه خوردمى نه گيج شدمى و نه ياوه گفتمى كه هر سخن نيك كه با غير اهلش گويند ياوه گفته باشند اگر چه در آن ياوه گفتن مأمورند
[ حكايت در اينكه پيامبران به اين دنيا و جاذبههاى آن ، وابستگى ندارند ]
[ حكايت در اينكه پيامبران به اين دنيا و جاذبههاى آن ، وابستگى ندارند ]
آن يكى مىگفت من پيغمبرم * از همه پيغمبران فاضلترم
گردنش بستند و بردندش به شاه * كاين همىگويد رسولم از إله