مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٧

[ غريب بودن حق در ميان اهل باطل ]

ز انكه اين زاغ خس مردار جو * صد هزاران مكر دارد تو به تو

[ روش تربيتى عارفان ، مدارا با ناقصان است ]

[ روش تربيتى عارفان ، مدارا با ناقصان است ]

گر پذيرند آن نفاقش را رهيد * شد نفاقش عين صدق مستفيد

ز انكه آن صاحب دل با كر و فر * هست در بازار ما معيوب خر

صاحب دل جو اگر بىجان نه‌اى * جنس دل شو گر ضد سلطان نه‌اى

[ مواظب باش در پيدا كردن صاحبدلان اشتباه نكنى ]

[ مواظب باش در پيدا كردن صاحبدلان اشتباه نكنى ]

آن كه زرق او خوش آيد مر ترا * آن ولى تست نه خاص خدا

هر كه او بر خو و بر طبع تو زيست * پيش طبع تو ولى است و نبى است

[ هواى نفس ، شامهء باطنى را مختل مىكند ]

[ هواى نفس ، شامهء باطنى را مختل مىكند ]

رو هوا بگذار تا بويت شود * و آن مشام خوش عبر جويت شود

از هوارانى دماغت فاسد است * مشك و عنبر پيش مغزت كاسد است

[ ادامهء حكايت آهو و خران ]

[ ادامهء حكايت آهو و خران ]

حد ندارد اين سخن و آهوى ما * مىگريزد اندر آخور جا به جا

بقيه‌ى قصه‌ى آهو و آخور خران

بقيه‌ى قصه‌ى آهو و آخور خران

روزها آن آهوى خوش ناف نر * در شكنجه بود در اصطبل خر

مضطرب در نزع چون ماهى ز خشك * در يكى حقه معذب پشك و مشك

يك خرش گفتى كه ها اين بو الوحوش * طبع شاهان دارد و ميران خموش

و آن دگر تسخر زدى كز جر و مد * گوهر آورده‌ست كى ارزان دهد

و آن خرى گفتى كه با اين نازكى * بر سرير شاه شو گو متكى

آن خرى شد تخمه‌ى وز خوردن بماند * پس به رسم دعوت آهو را بخواند

[ بيان غربت كاملان در ميان اهل دنيا به زبان تمثيل ]

[ بيان غربت كاملان در ميان اهل دنيا به زبان تمثيل ]

سر چنين كرد او كه نه رو اى فلان * اشتهايم نيست هستم ناتوان

گفت مىدانم كه نازى مىكنى * يا ز ناموس احترازى مىكنى

گفت او با خود كه آن طعمه‌ى تو است * كه از آن اجزاى تو زنده و نو است

من اليف مرغزارى بوده‌ام * در زلال و روضه‌ها آسوده‌ام

گر قضا انداخت ما را در عذاب * كى رود آن خو و طبع مستطاب

گر گدا گشتم گدا رو كى شوم * ور لباسم كهنه گردد من نوم

سنبل و لاله و سپر غم نيز هم * با هزاران ناز و نفرت خورده‌ام

گفت آرى لاف مىزن لاف لاف * در غريبى بس توان گفتن گزاف

گفت نافم خود گواهى مىدهد * منتى بر عود و عنبر مىنهد

ليك آن را كه شنود صاحب مشام * بر خر سرگين پرست آن شد حرام

خر گميز خر ببويد بر طريق * مشك چون عرضه كنم با اين فريق

[ غريب بودن حق در ميان اهل باطل ]

[ غريب بودن حق در ميان اهل باطل ]

بهر اين گفت آن رسول مستجيب * رمز الاسلام فى الدنيا غريب

ز انكه خويشانش هم از وى مىرمند * گر چه با ذاتش ملايك هم دمند