مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٩
[ شناخت عارفانه ، مستقيم است ]
در پذيرم جملهى زشتيت را * چون ملك پاكى دهم عفريت را
چون شوم آلوده باز آن جا روم * سوى اصل اصل پاكيها روم
دلق چركين بر كنم آن جا ز سر * خلعت پاكم دهد بار دگر
كار او اين است و كار من همين * عالم آراى است رب العالمين
گر نبودى اين پليديهاى ما * كى بدى اين بار نامه آب را
كيسههاى زر بدزديد از كسى * مىرود هر سو كه هين كو مفلسى
يا بريزد بر گياه رستهاى * يا بشويد روى رو ناشستهاى
يا بگيرد بر سر او حمالوار * كشتى بىدست و پا را در بحار
صد هزاران دارو اندر وى نهان * ز انكه هر دارو برويد زو چنان
جان هر درى دل هر دانهاى * مىرود در جو چو داروخانهاى
زو يتيمان زمين را پرورش * بستگان خشك را از وى روش
چون نماند مايهاش تيره شود * همچو ما اندر زمين خيره شود
استعانت آب از حق جل جلاله بعد از تيره شدن
استعانت آب از حق جل جلاله بعد از تيره شدن
ناله از باطن بر آرد كاى خدا * آن چه دادى دادم و ماندم گدا
ريختم سرمايه بر پاك و پليد * اى شه سرمايه ده هَلْ مِنْ مَزِيدٍ
ابر را گويد ببر جاى خوشش * هم تو خورشيدا به بالا بر كشش
راههاى مختلف مىراندش * تا رساند سوى بحر بىحدش
خود غرض زين آب جان اولياست * كاو غسول تيرگيهاى شماست
چون شود تيره ز غدر اهل فرش * باز گردد سوى پاكى بخش عرش
باز آرد ز آن طرف دامن كشان * از طهارات محيط او در فشان
ز اختلاط خلق يابد اعتلال * آن سفر جويد كه ارحنا يا بلال
اى بلال خوش نواى خوش صهيل * مئذنه بر رو بزن طبل رحيل
جان سفر رفت و بدن اندر قيام * وقت رجعت زين سبب گويد سلام
از تيمم وارهاند جمله را * وز تحرى طالبان قبله را
[ تمثيل آوردن ، فهم مقاصد را آسان مىكند ]
[ تمثيل آوردن ، فهم مقاصد را آسان مىكند ]
اين مثل چون واسطهست اندر كلام * واسطه شرط است بهر فهم عام
[ شناخت عارفانه ، مستقيم است ]
[ شناخت عارفانه ، مستقيم است ]