مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦١٧

[ مست بادهء عشق ، توبه شكن است ]

پس بپرسيدند از او كاى رهگذر * از عزير ما عجب دارى خبر

كه كسىمان گفت كامروز آن سند * بعد نوميدى ز بيرون مىرسد

گفت آرى بعد من خواهد رسيد * آن يكى خوش شد چو اين مژده شنيد

بانگ مىزد كاى مبشر باش شاد * و آن دگر بشناخت بىهوش اوفتاد

كه چه جاى مژده است اى خيره‌سر * كه در افتاديم در كان شكر

وهم را مژده ست و پيش عقل نقد * ز انكه چشم وهم شد محجوب فقد

[ مخاطبان پيام اوليا و انبيا سه دسته‌اند : منكر ، مؤمن ، صاحبدل عاشق ]

[ مخاطبان پيام اوليا و انبيا سه دسته‌اند : منكر ، مؤمن ، صاحبدل عاشق ]

كافران را درد و مومن را بشير * ليك نقد حال در چشم بصير

[ مقام عاشق ، برتر از كفر و ايمان است ]

[ مقام عاشق ، برتر از كفر و ايمان است ]

ز انكه عاشق در دم نقد است مست * لاجرم از كفر و ايمان برتر است

كفر و ايمان هر دو خود دربان اوست * كاوست مغز و كفر و دين او را دو پوست

[ برترى ايمان بر كفر به زبان تمثيل ]

[ برترى ايمان بر كفر به زبان تمثيل ]

كفر قشر خشك رو بر تافته * باز ايمان قشر لذت يافته

قشرهاى خشك را جا آتش است * قشر پيوسته به مغز جان خوش است

مغز خود از مرتبه‌ى خوش برتر است * برتر است از خوش كه لذت گستر است

[ خوددارى از افشاى اسرار الهى ]

[ خوددارى از افشاى اسرار الهى ]

اين سخن پايان ندارد باز گرد * تا بر آرد موسىام از بحر گرد

[ با هر كس به قدر فهم او بايد گفت ]

[ با هر كس به قدر فهم او بايد گفت ]

در خور عقل عوام اين گفته شد * از سخن باقى آن بنهفته شد

[ اگر جمعيت خاطر نباشد ، شناخت حقيقت ميسّر نمىآيد ]

[ اگر جمعيت خاطر نباشد ، شناخت حقيقت ميسّر نمىآيد ]

زر عقلت ريزه است اى متهم * بر قراضه مهر سكه چون نهم

عقل تو قسمت شده بر صد مهم * بر هزاران آرزو و طم و رم

[ عشق باعث جمعيت خاطر گردد ]

[ عشق باعث جمعيت خاطر گردد ]

جمع بايد كرد اجزا را به عشق * تا شوى خوش چون سمرقند و دمشق

[ با جمعيت خاطر مىتوان به اسرار حقيقت واقف شد ]

[ با جمعيت خاطر مىتوان به اسرار حقيقت واقف شد ]

جو جوى چون جمع گردى ز اشتباه * پس توان زد بر تو سكه‌ى پادشاه

ور ز مثقالى شوى افزون تو خام * از تو سازد شه يكى زرينه جام

پس بر او هم نام و هم القاب شاه * باشد و هم صورتش اى وصل خواه

تا كه معشوقت بود هم نان هم آب * هم چراغ و شاهد و نقل و شراب

جمع كن خود را جماعت رحمت است * تا توانم با تو گفتن آن چه هست

ز انكه گفتن از براى باورى است * جان شرك از باورى حق برى است

[ آرزوها و آويزش‌ها ، روح آدمى را محبوس كنند ]

[ آرزوها و آويزش‌ها ، روح آدمى را محبوس كنند ]

جان قسمت گشته بر حشو فلك * در ميان شصت سودا مشترك

[ در برابر آدم‌هاى احمق ، سكوت ، بهترين پاسخ است ]

[ در برابر آدم‌هاى احمق ، سكوت ، بهترين پاسخ است ]

پس خموشى به دهد او را ثبوت * پس جواب احمقان آمد سكوت

[ مستان بادهء عشق ، براى اهلان و نااهلان كشف اسرار مىكنند ]

[ مستان بادهء عشق ، براى اهلان و نااهلان كشف اسرار مىكنند ]

اين همىدانم ولى مستى تن * مىگشايد بىمراد من دهن

آن چنانك از عطسه و از خامياز * اين دهان گردد به ناخواه تو باز

تفسير اين حديث كه انى لاستغفر اللَّه فى كل يوم سبعين مرة

تفسير اين حديث كه انى لاستغفر اللَّه فى كل يوم سبعين مرة

[ مست بادهء عشق ، توبه شكن است ]

[ مست بادهء عشق ، توبه شكن است ]

همچو پيغمبر ز گفتن و ز نثار * توبه آرم روز من هفتاد بار