مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٧

[ از حكومت‌هاى ناپايدار چشم پوشى كن ]

خضر كشتى را براى آن شكست * تا تواند كشتى از فجار رست

[ فقر عارفانه و فروتنى ، موجب رستگارى است ]

[ فقر عارفانه و فروتنى ، موجب رستگارى است ]

چون شكسته مىرهد اشكسته شو * امن در فقر است اندر فقر رو

[ دو تمثيل در تبيين بيت پيشين ]

[ دو تمثيل در تبيين بيت پيشين ]

آن كهى كاو داشت از كان نقد چند * گشت پاره پاره از زخم كلند

تيغ بهر اوست كاو را گردنى است * سايه كافكنده ست بر وى زخم نيست

[ رياست طلبى يعنى بازى با آتش ]

[ رياست طلبى يعنى بازى با آتش ]

مهترى نفت است و آتش اى غوى * اى برادر چون بر آذر مىروى

[ فروتن باش تا رستگار شوى ]

[ فروتن باش تا رستگار شوى ]

هر چه او هموار باشد با زمين * تيرها را كى هدف گردد ببين

سر بر آرد از زمين آن گاه او * چون هدفها زخم يابد بىرفو

[ خود بينى ، نردبانى است كه بالا رونده آن سقوط مىكند ]

[ خود بينى ، نردبانى است كه بالا رونده آن سقوط مىكند ]

نردبان خلق اين ما و منى است * عاقبت زين نردبان افتادنى است

هر كه بالاتر رود ابله‌تر است * كاستخوان او بتر خواهد شكست

[ تكبّر يعنى خود را شريك خدا دانستن ! ]

[ تكبّر يعنى خود را شريك خدا دانستن ! ]

اين فروع است و اصولش آن بود * كه ترفع شركت يزدان بود

چون نمردى و نگشتى زنده زو * ياغيى باشى به شركت ملك جو

[ با حق ، وحدت پيدا كن تا جاودانه شوى ]

[ با حق ، وحدت پيدا كن تا جاودانه شوى ]

چون به دو زنده شدى آن خود وى است * وحدت محض است آن شركت كى است

[ وحدت حق و خلق به گفت در نيايد ]

[ وحدت حق و خلق به گفت در نيايد ]

شرح اين در آينه‌ى اعمال جو * كه نيابى فهم آن از گفت‌وگو

گر بگويم آن چه دارم در درون * بس جگرها گردد اندر حال خون

بس كنم خود زيركان را اين بس است * بانگ دو كردم اگر در ده كس است

[ ادامهء مشورت فرعون با هامان ]

[ ادامهء مشورت فرعون با هامان ]

حاصل آن هامان بدان گفتار بد * اين چنين راهى بر آن فرعون زد

لقمه‌ى دولت رسيده تا دهان * او گلوى او بريده ناگهان

خرمن فرعون را داد او به باد * هيچ شه را اين چنين صاحب مباد

نوميد شدن موسى عليه السلام از ايمان فرعون به تاثير كردن سخن هامان در دل فرعون

نوميد شدن موسى عليه السلام از ايمان فرعون به تاثير كردن سخن هامان در دل فرعون

گفت موسى لطف بنموديم و جود * خود خداونديت را روزى نبود

آن خداوندى كه نبود راستين * مر و را نه دست دان نه آستين

[ از حكومت‌هاى ناپايدار چشم پوشى كن ]

[ از حكومت‌هاى ناپايدار چشم پوشى كن ]

آن خداوندى كه دزديده بود * بىدل و بىجان و بىديده بود

آن خداوندى كه دادندت عوام * باز بستانند از تو همچو وام

ده خداوندى عاريت به حق * تا خداونديت بخشد متفق