مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٠
[ موسيقى و سماع ، غذاى روح است ]
تحريض سليمان عليه السلام مر رسولان را بر تعجيل هجرت بلقيس بهر ايمان
تحريض سليمان عليه السلام مر رسولان را بر تعجيل هجرت بلقيس بهر ايمان
همچنان كه شه سليمان در نبرد * جذب خيل و لشكر بلقيس كرد
كه بياييد اى عزيزان زود زود * كه بر آمد موجها از بحر جود
[ رحمت بيكران الهى ، نويدى است به كسانى كه هنوز راه را پيدا نكرده‌اند ]
[ رحمت بيكران الهى ، نويدى است به كسانى كه هنوز راه را پيدا نكرده‌اند ]
سوى ساحل مىفشاند بىخطر * جوش موجش هر زمانى صد گهر
الصلا گفتيم اى اهل رشاد * كاين زمان رضوان در جنت گشاد
پس سليمان گفت اى پيكان رويد * سوى بلقيس و بدين دين بگرويد
پس بگوييدش بيا اينجا تمام * زود كه ان اللَّه يدعو بالسلام
هين بيا اى طالب دولت شتاب * كه فتوح است اين زمان و فتح باب
اى كه تو طالب نه اى تو هم بيا * تا طلب يا بى ازين يار وفا
سبب هجرت ابراهيم ادهم قدس اللَّه سره و ترك ملك خراسان
سبب هجرت ابراهيم ادهم قدس اللَّه سره و ترك ملك خراسان
[ با گسستن وابستگىهاى دنيوى ، به راه نور گام خواهى نهاد ]
[ با گسستن وابستگىهاى دنيوى ، به راه نور گام خواهى نهاد ]
ملك بر هم زن تو ادهم‌وار زود * تا بيابى همچو او ملك خلود
خفته بود آن شه شبانه بر سرير * حارسان بر بام اندر دار و گير
قصد شه از حارسان آن هم نبود * كه كند ز آن دفع دزدان و رنود
او همىدانست كان كاو عادل است * فارغ است از واقعه ايمن دل است
[ عدالت حكام ، بهترين محافظ آنان است ]
[ عدالت حكام ، بهترين محافظ آنان است ]
عدل باشد پاسبان كامها * نه به شب چوبك زنان بر بامها
[ موسيقى ناب ، آدمى را به جهان برين ، پيوند مىدهد ]
[ موسيقى ناب ، آدمى را به جهان برين ، پيوند مىدهد ]
ليك بد مقصودش از بانگ رباب * همچو مشتاقان خيال آن خطاب
ناله‌ى سرنا و تهديد دهل * چيزكى ماند بدان ناقور كل
[ حكيمان باستان ، نغمه‌هاى موسيقى را از چرخش افلاك ، برگرفته‌اند ]
[ حكيمان باستان ، نغمه‌هاى موسيقى را از چرخش افلاك ، برگرفته‌اند ]
پس حكيمان گفته‌اند اين لحنها * از دوار چرخ بگرفتيم ما
بانگ گردشهاى چرخ است اين كه خلق * مىسرايندش به طنبور و به حلق
[ زيبايى اين جهان ، بازتاب زيبايى آن جهان است ]
[ زيبايى اين جهان ، بازتاب زيبايى آن جهان است ]
مومنان گويند كاثار بهشت * نغز گردانيد هر آواز زشت
[ خداپرستى ، امرى فطرى است ]
[ خداپرستى ، امرى فطرى است ]
ما همه اجزاى آدم بوده‌ايم * در بهشت آن لحنها بشنوده‌ايم
[ انسان با هبوط به دنياى مادى ، عهد فطرى الهى را فراموش كرده است ]
[ انسان با هبوط به دنياى مادى ، عهد فطرى الهى را فراموش كرده است ]
گر چه بر ما ريخت آب و گل شكى * يادمان آمد از آنها چيزكى
[ موسيقى زمينى كجا و موسيقى آسمانى كجا ؟ ! ]
[ موسيقى زمينى كجا و موسيقى آسمانى كجا ؟ ! ]
ليك چون آميخت با خاك كرب * كى دهند اين زير و اين بم آن طرب
آب چون آميخت با بول و گميز * گشت ز آميزش مزاجش تلخ و تيز
چيزكى از آب هستش در جسد * بول گيرش آتشى را مىكشد
گر نجس شد آب اين طبعش بماند * كاتش غم را به طبع خود نشاند
[ موسيقى و سماع ، غذاى روح است ]
[ موسيقى و سماع ، غذاى روح است ]