مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣

[ لزوم دورانديشى و عبرت‌آموزى به زبان تمثيل ]

خشم مردان خشك گرداند سحاب * خشم دلها كرد عالمها خراب

بنگريد اى مردگان بىحنوط * در سياست گاه شهرستان لوط

پيل خود چه بود كه سه مرغ پران * كوفتند آن پيلكان را استخوان

اضعف مرغان ابابيل است و او * پيل را بدريد و نپذيرد رفو

كيست كاو نشنيد آن طوفان نوح * يا مصاف لشكر فرعون و روح

روحشان بشكست و اندر آب ريخت * ذره ذره آبشان بر مىگسيخت

كيست كاو نشيند احوال ثمود * و انكه صرصر عاديان را مىربود

چشم بارى در چنان پيلان گشا * كه بدندى پيل كش اندر وغا

آن چنان پيلان و شاهان ظلوم * زير خشم دل هميشه در رجوم

تا ابد از ظلمتى در ظلمتى * مىروند و نيست غوثى رحمتى

نام نيك و بد مگر نشنيده‌ايد * جمله ديدند و شما ناديده‌ايد

ديده را ناديده مىآريد ليك * چشمتان را واگشايد مرگ نيك

گير عالم پر بود خورشيد و نور * چون روى در ظلمتى مانند گور

بىنصيب آيى از آن نور عظيم * بسته روزن باشى از ماه كريم

تو درون چاه رفته ستى ز كاخ * چه گنه دارد جهانهاى فراخ

جان كه اندر وصف گرگى ماند او * چون ببيند روى يوسف را بگو

لحن داودى به سنگ و كه رسيد * گوش آن سنگين دلانش كم شنيد

آفرين بر عقل و بر انصاف باد * هر زمان و الله أعلم بالرشاد

صدقوا رسلا كراما يا سبا * صدقوا روحا سباها من سبا

صدقوهم هم شموس طالعه * يؤمنوكم من مخازي القارعه

صدقوهم هم بدور زاهره * قبل أن يلقوكم بِالسَّاهِرَةِ

صدقوهم هم مصابيح الدجى * أكرموهم هم مفاتيح الرجا

صدقوا من ليس يرجو خيركم * لا تضلوا لا تصدوا غيركم

پارسى گوييم هين تازى بهل * هندوى آن ترك باش اى آب و گل

هين گواهيهاى شاهان بشنويد * بگرويدند آسمانها بگرويد

يا به حال اولينان بنگريد * يا سوى آخر به حزمى در پريد

حزم چه بود در دو تدبير احتياط * از دو آن گيرى كه دور است از خباط