مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

[ چند تمثيل در توضيح بيت پيشين ]

نسل ايشان نيز هم بسيار شد * نور احمد ناصر آمد يار شد

و آن گروه ديگر از نصرانيان * نام احمد داشتندى مستهان

مستهان و خوار گشتند از فتن * از وزير شوم راى شوم فن

هم مخبط دينشان و حكمشان * از پى طومارهاى كژ بيان

نام احمد اين چنين يارى كند * تا كه نورش چون نگهدارى كند

نام احمد چون حصارى شد حصين * تا چه باشد ذات آن روح الامين

بعد از اين خون‌ريز درمان‌ناپذير * كاندر افتاد از بلاى آن وزير

يك شه ديگر ز نسل آن جهود * در هلاك قوم عيسى رو نمود

گر خبر خواهى از اين ديگر خروج * سوره بر خوان و السما ذات البروج

سنت بد كز شه اول بزاد * اين شه ديگر قدم بر وى نهاد

هر كه او بنهاد ناخوش سنتى * سوى او نفرين رود هر ساعتى

نيكوان رفتند و سنتها بماند * وز لئيمان ظلم و لعنتها بماند

تا قيامت هر كه جنس آن بدان * در وجود آيد بود رويش بدان

رگ رگ است اين آب شيرين و آب شور * در خلايق مىرود تا نفخ صور

نيكوان را هست ميراث از خوش‌آب * آن چه ميراث است أَوْرَثْنَا الْكِتابَ

شد نياز طالبان ار بنگرى * شعله‌ها از گوهر پيغمبرى

شعله‌ها با گوهران گردان بود * شعله آن جانب رود هم كان بود

نور روزن گرد خانه مىدود * ز آنكه خور برجى به برجى مىرود

هر كه را با اخترى پيوستگى است * مر و را با اختر خود هم تگى است

طالعش گر زهره باشد در طرب * ميل كلى دارد و عشق و طلب

ور بود مريخى خون‌ريز خو * جنگ و بهتان و خصومت جويد او

اخترانند از وراى اختران * كه احتراق و نحس نبود اندر آن

سايران در آسمانهاى دگر * غير اين هفت آسمان معتبر

راسخان در تاب انوار خدا * نى بهم پيوسته نى از هم جدا

هر كه باشد طالع او ز آن نجوم * نفس او كفار سوزد در رجوم

خشم مريخى نباشد خشم او * منقلب رو غالب و مغلوب خو