مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٥
بقيه‌ى حكايت نابينا و مصحف خواندن او
پيش او مهمان شد او وقت تموز * هر دو زاهد جمع گشته چند روز
گفت اينجا اى عجب مصحف چراست * چون كه نابيناست اين درويش راست
اندر اين انديشه تشويشش فزود * كه جز او را نيست اينجا باش و بود
اوست تنها مصحفى آويخته * من نيم گستاخ يا آميخته
تا بپرسم نى خمش صبرى كنم * تا به صبرى بر مرادى بر زنم
صبر كرد و بود چندى در حرج * كشف شد كالصبر مفتاح الفرج
صبر كردن لقمان چون ديد كه داود عليه السلام حلقه‌ها مىساخت از سؤال كردن با اين نيت كه صبر از سؤال موجب فرج باشد
صبر كردن لقمان چون ديد كه داود عليه السلام حلقه‌ها مىساخت از سؤال كردن با اين نيت كه صبر از سؤال موجب فرج باشد
[ صبر ، مجهولات آدمى را حل كند ]
[ صبر ، مجهولات آدمى را حل كند ]
رفت لقمان سوى داود صفا * ديد كاو مىكرد ز آهن حلقه‌ها
جمله را با هم دگر در مىفگند * ز آهن پولاد آن شاه بلند
صنعت زراد او كم ديده بود * در عجب مىماند و وسواسش فزود
كاين چه شايد بود واپرسم از او * كه چه مىسازى ز حلقه‌ى تو به تو
باز با خود گفت صبر اوليتر است * صبر تا مقصود زوتر رهبر است
چون نپرسى زودتر كشفت شود * مرغ صبر از جمله پران‌تر بود
ور بپرسى ديرتر حاصل شود * سهل از بىصبرىات مشكل شود
چون كه لقمان تن بزد هم در زمان * شد تمام از صنعت داود آن
پس زره سازيد و در پوشيد او * پيش لقمان كريم صبر خو
گفت اين نيكو لباس است اى فتى * در مصاف و جنگ دفع زخم را
گفت لقمان صبر هم نيكو دمى است * كه پناه و دافع هر جا غمى است
صبر را با حق قرين كرد اى فلان * آخر و العصر را آگه بخوان
صد هزاران كيميا حق آفريد * كيميايى همچو صبر آدم نديد
بقيه‌ى حكايت نابينا و مصحف خواندن او
بقيه‌ى حكايت نابينا و مصحف خواندن او
مرد مهمان صبر كرد و ناگهان * كشف گشتش حال مشكل در زمان
نيم شب آواز قرآن را شنيد * جست از خواب آن عجايب را بديد
كه ز مصحف كور مىخواندى درست * گشت بىصبر و از او آن حال جست
گفت آيا اى عجب با چشم كور * چون همىخوانى همىبينى سطور