مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥١

[ به اسم و ظاهر انبيا و اوليا نگاه نكن ، بل به حقيقت آنان در نگر تا همهء آنان را يكى بدانى ]

اندكى چون پيشتر كردند ساز * اندر آمد آن عصا در اهتزاز

آن چنان بر خود بلرزيد آن عصا * كان دو بر جا خشك گشتند از وجا

بعد از آن شد اژدها و حمله كرد * هر دوان بگريختند و روى زرد

رو در افتادن گرفتند از نهيب * غلط غلطان منهزم در هر نشيب

پس يقين شان شد كه هست از آسمان * ز انكه مىديدند حد ساحران

بعد از آن اطلاق و تبشان شد پديد * كارشان تا نزع و جان كندن رسيد

پس فرستادند مردى در زمان * سوى موسى از براى عذر آن

كه امتحان كرديم و ما را كى رسد * امتحان تو اگر نبود حسد

مجرم شاهيم ما را عفو خواه * اى تو خاص الخاص درگاه إله

عفو كرد و در زمان نيكو شدند * پيش موسى بر زمين سر مىزدند

گفت موسى عفو كردم اى كرام * گشت بر دوزخ تن و جانتان حرام

من شما را خود نديدم اى دو يار * اعجمى سازيد خود را ز اعتذار

همچنان بيگانه شكل و آشنا * در نبرد آييد بهر پادشا

پس زمين را بوسه دادند و شدند * انتظار وقت و فرصت مىبدند

جمع آمدن ساحران از مداين پيش فرعون و تشريفها يافتن و دست بر سينه زدن در قهر خصم او كه اين بر ما نويس

جمع آمدن ساحران از مداين پيش فرعون و تشريفها يافتن و دست بر سينه زدن در قهر خصم او كه اين بر ما نويس

تا به فرعون آمدند آن ساحران * دادشان تشريفهاى بس گران

وعده‌هاشان كرد و پيشين هم بداد * بندگان و اسبان و نقد و جنس و زاد

بعد از آن مىگفت هين اى سابقان * گر فزون آييد اندر امتحان

بر فشانم بر شما چندان عطا * كه به درد پرده‌ى جود و سخا

پس بگفتندش به اقبال تو شاه * غالب آييم و شود كارش تباه

ما در اين فن صفدريم و پهلوان * كس ندارد پاى ما اندر جهان

[ از ظاهر حكايت به مقصود آن نائل شو ]

[ از ظاهر حكايت به مقصود آن نائل شو ]

ذكر موسى بند خاطرها شده‌ست * كاين حكايتهاست كه پيشين بده‌ست

ذكر موسى بهر رو پوش است ليك * نور موسى نقد تست اى مرد نيك

[ موسى و فرعون ، نماد گرايش‌ها و احوال نيك و بد انسان است ]

[ موسى و فرعون ، نماد گرايش‌ها و احوال نيك و بد انسان است ]

موسى و فرعون در هستى تست * بايد اين دو خصم را در خويش جست

[ همواره عده‌اى مظهر موسى هستند و عده‌اى مظهر فرعون ]

[ همواره عده‌اى مظهر موسى هستند و عده‌اى مظهر فرعون ]

تا قيامت هست از موسى نتاج * نور ديگر نيست ديگر شد سراج

[ وحدت انبيا و اوليا ]

[ وحدت انبيا و اوليا ]

اين سفال و اين پليته ديگر است * ليك نورش نيست ديگر ز آن سر است

[ به اسم و ظاهر انبيا و اوليا نگاه نكن ، بل به حقيقت آنان در نگر تا همهء آنان را يكى بدانى ]

[ به اسم و ظاهر انبيا و اوليا نگاه نكن ، بل به حقيقت آنان در نگر تا همهء آنان را يكى بدانى ]

گر نظر در شيشه دارى گم شوى * ز انكه از شيشه است اعداد دوى

ور نظر بر نور دارى وارهى * از دوى و اعداد جسم منتهى

از نظرگاه است اى مغز وجود * اختلاف مومن و گبر و جهود