مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

[ اغلب انسان‌ها داراى خوى فرعونى هستند ولى قدرت و امكانات او را ندارند ]

اندر اين كوچه يكى زيبا زنى است * كودكى دارد و ليكن پر فنى است

پس عوانان آمدند او طفل را * در تنور انداخت از امر خدا

وحى آمد سوى زن ز آن با خبر * كه ز اصل آن خليل است اين پسر

عصمت يا نار كونى باردا * لا تكون النار حرا شاردا

زن به وحى انداخت او را در شرر * بر تن موسى نكرد آتش اثر

پس عوانان بىمراد آن سو شدند * باز غمازان كز آن واقف بدند

با عوانان ماجرا برداشتند * پيش فرعون از براى دانگ چند

كاى عوانان باز گرديد آن طرف * نيك نيكو بنگريد اندر غرف

باز وحى آمد كه در آبش فگن * روى در اوميد دار و مو مكن

در فگن در نيلش و كن اعتماد * من ترا با وى رسانم رو سپيد

اين سخن پايان ندارد مكرهاش * جمله مىپيچيد هم در ساق و پاش

صد هزاران طفل مىكشت او برون * موسى اندر صدر خانه در درون

از جنون مىكشت هر جا بد جنين * از حيل آن كور چشم دور بين

اژدها بد مكر فرعون عنود * مكر شاهان جهان را خورده بود

ليك از او فرعون‌تر آمد پديد * هم و را هم مكر او را در كشيد

اژدها بود و عصا شد اژدها * اين بخورد آن را به توفيق خدا

دست شد بالاى دست اين تا كجا * تا به يزدان كه إليه المنتهى

كان يكى درياست بىغور و كران * جمله درياها چو سيلى پيش آن

حيله‌ها و چاره‌ها گر اژدهاست * پيش إلا اللَّه آنها جمله لاست

چون رسيد اينجا بيانم سر نهاد * محو شد و الله اعلم بالرشاد

آن چه در فرعون بود آن در تو هست * ليك اژدرهات محبوس چه است

اى دريغ اين جمله احوال تو است * تو بر آن فرعون بر خواهيش بست

گر ز تو گويند وحشت زايدت * ور ز ديگر آن فسانه آيدت

چه خرابت مىكند نفس لعين * دور مىاندازدت سخت اين قرين

آتشت را هيزم فرعون نيست * ور نه چون فرعون او شعله زنى است