مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٩

به وجود آمدن موسى و آمدن عوانان به خانه‌ى عمران و وحى آمدن به مادر موسى كه موسى را در آتش انداز

فوت شد از ما و حملش شد پديد * نطفه‌اش جست و رحم اندر خزيد

ليك استغفار اين روز ولاد * ما نگه داريم اى شاه و قباد

روز ميلادش رصد بنديم ما * تا نگردد فوت و نجهد اين قضا

گر نداريم اين نگه ما را بكش * اى غلام راى تو افكار و هش

تا به نه مه مىشمرد او روز روز * تا نپرد تير حكم خصم دوز

بر قضا هرك او شبيخون آورد * سر نگون آيد ز خون خود خورد

چون زمين با آسمان خصمى كند * شوره گردد سر ز مرگى بر زند

نقش با نقاش پنجه مىزند * سبلتان و ريش خود بر مىكند

خواندن فرعون زنان نوزاده را سوى ميدان هم جهت مكر

خواندن فرعون زنان نوزاده را سوى ميدان هم جهت مكر

بعد نه مه شه برون آورد تخت * سوى ميدان و منادى كرد سخت

كاى زنان با طفلكان ميدان رويد * جمله اسرائيليان بيرون شويد

آن چنان كه پار مردان را رسيد * خلعت و هر كس از ايشان زر كشيد

هين زنان امسال اقبال شماست * تا بيابد هر كسى چيزى كه خواست

مر زنان را خلعت و صلت دهد * كودكان را هم كلاه زر نهد

هر كه او اين ماه زاييده ست هين * گنجها گيريد از شاه مكين

آن زنان با طفلكان بيرون شدند * شادمان تا خيمه‌ى شه آمدند

هر زن نو زاده بيرون شد ز شهر * سوى ميدان غافل از دستان و قهر

چون زنان جمله به دو گرد آمدند * هر چه بود آن نر ز مادر بستدند

سر بريدندش كه اين است احتياط * تا نرويد خصم و نفزايد خباط

به وجود آمدن موسى و آمدن عوانان به خانه‌ى عمران و وحى آمدن به مادر موسى كه موسى را در آتش انداز

به وجود آمدن موسى و آمدن عوانان به خانه‌ى عمران و وحى آمدن به مادر موسى كه موسى را در آتش انداز

خود زن عمران كه موسى برده بود * دامن اندرچيد از آن آشوب و دود

آن زنان قابله در خانه‌ها * بهر جاسوسى فرستاد آن دغا

غمز كردندش كه اينجا كودكى است * نامد او ميدان كه در وهم و شكى است