مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣١١
[ حكايت در اينكه دعا و حال دعا در بنده همان لبيك خداوند است ]
بيان آن كه خطاى محبان بهتر از صواب بيگانگان است نزد محبوب
بيان آن كه خطاى محبان بهتر از صواب بيگانگان است نزد محبوب
[ حكايت در نقد ظاهربينى و تأكيد بر اصالت باطن ]
[ حكايت در نقد ظاهربينى و تأكيد بر اصالت باطن ]
آن بلال صدق در بانگ نماز * حى را هى همىخواند از نياز
تا بگفتند اى پيمبر راست نيست * اين خطا اكنون كه آغاز بناست
اى نبى و اى رسول كردگار * يك موذن كاو بود افصح بيار
عيب باشد اول دين و صلاح * لحن خواندن لفظ حى على الفلاح
خشم پيغمبر بجوشيد و بگفت * يك دو رمزى از عنايات نهفت
كاى خسان نزد خدا هى بلال * بهتر از صد حى و خى و قيل و قال
[ ستّار بودن اولياء اللّه ]
[ ستّار بودن اولياء اللّه ]
وامشورانيد تا من رازتان * وانگويم آخر و آغازتان
[ التماس دعا از پاكان ]
[ التماس دعا از پاكان ]
گر ندارى تو دم خوش در دعا * رو دعا مىخواه ز اخوان صفا
امر حق تعالى به موسى عليه السلام كه مرا به دهانى خوان كه بدان دهان گناه نكرده‌اى
امر حق تعالى به موسى عليه السلام كه مرا به دهانى خوان كه بدان دهان گناه نكرده‌اى
[ دعاى مستجاب ، دعايى است كه در حق يكديگر باشد ]
[ دعاى مستجاب ، دعايى است كه در حق يكديگر باشد ]
گفت اى موسى ز من مىجو پناه * با دهانى كه نكردى تو گناه
گفت موسى من ندارم آن دهان * گفت ما را از دهان غير خوان
از دهان غير كى كردى گناه * از دهان غير بر خوان كاى إله
آن چنان كن كه دهانها مر ترا * در شب و در روزها آرد دعا
از دهانى كه نكرده‌ستى گناه * و آن دهان غير باشد عذر خواه
يا دهان خويشتن را پاك كن * روح خود را چابك و چالاك كن
[ ذكر حق ، زدايندهء پليدىهاست ]
[ ذكر حق ، زدايندهء پليدىهاست ]
ذكر حق پاك است چون پاكى رسيد * رخت بر بندد برون آيد پليد
مىگريزد ضدها از ضدها * شب گريزد چون بر افروزد ضيا
چون در آيد نام پاك اندر دهان * نى پليدى ماند و نى اندهان
بيان آن كه اللَّه گفتن نيازمند عين لبيك گفتن حق است
بيان آن كه اللَّه گفتن نيازمند عين لبيك گفتن حق است
[ حكايت در اينكه دعا و حال دعا در بنده همان لبيك خداوند است ]
[ حكايت در اينكه دعا و حال دعا در بنده همان لبيك خداوند است ]
آن يكى اللَّه مىگفتى شبى * تا كه شيرين مىشد از ذكرش لبى