مثنوى معنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

[ اهميت مشورت با عاقلان ]

مدتى اين مثنوى تاخير شد * مهلتى بايست تا خون شير شد

تا نزايد بخت نو فرزند نو * خون ، نگردد شير شيرين خوش شنو

چون ضياء الحق حسام الدين عنان * باز گردانيد ز اوج آسمان

چون به معراج حقايق رفته بود * بىبهارش غنچه‌ها نشكفته بود

چون ز دريا سوى ساحل باز گشت * چنگ شعر مثنوى با ساز گشت

مثنوى كه صيقل ارواح بود * باز گشتش روز استفتاح بود

مطلع تاريخ اين سودا و سود * سال اندر ششصد و شصت و دو بود

بلبلى ز ينجا برفت و باز گشت * بهر صيد اين معانى باز گشت

ساعد شه مسكن اين باز باد * تا ابد بر خلق اين در باز باد

آفت اين در هوا و شهوت است * ور نه اينجا شربت اندر شربت است

اين دهان بر بند تا بينى عيان * چشم بند آن جهان حلق و دهان

اى دهان تو خود دهانه‌ى دوزخى * وى جهان تو بر مثال برزخى

نور باقى پهلوى دنياى دون * شير صافى پهلوى جوهاى خون

چون در او گامى زنى بىاحتياط * شير تو خون مىشود از اختلاط

يك قدم زد آدم اندر ذوق نفس * شد فراق صدر جنت طوق نفس

همچو ديو از وى فرشته مىگريخت * بهر نانى چند آب چشم ريخت

گر چه يك مو بد گنه كاو جسته بود * ليك آن مو در دو ديده رسته بود

بود آدم ديده‌ى نور قديم * موى در ديده بود كوه عظيم

گر در آن آدم بكردى مشورت * در پشيمانى نگفتى معذرت

ز آن كه با عقلى چو عقلى جفت شد * مانع بد فعلى و بد گفت شد

نفس با نفس دگر چون يار شد * عقل جزوى عاطل و بىكار شد

چون ز تنهايى تو نوميدى شوى * زير سايه‌ى يار خورشيدى شوى

رو بجو يار خدايى را تو زود * چون چنان كردى خدا يار تو بود

آن كه در خلوت نظر بر دوخته ست * آخر آن را هم ز يار آموخته ست

خلوت از اغيار بايد نه ز يار * پوستين بهر دى آمد نه بهار