دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣١

فصل چهارم : در ذكر اخبارى كه در باب رجعت وارد شده - غير روايت مفضّل كه مذكور شد -

ايمان آورد به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله [ و ] پيش از روز قيامت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به دنيا رجوع كند و همه به او ايمان آورند « 1 » . « روايت كرده از " شهر بن حوشب " كه " حجاج " گفت : يا " شهر " ، آيه‌اى در قرآن هست كه من از فهم آن عاجز شده‌ام و اين آيه را ذكر كرد و گفت : مكرر شده كه من گردن يهود و نصارى را زده‌ام و از اول امر تا آخر به او نظر كرده‌ام و اظهار اسلام در او نديدم .

گفتم « اصلح اللّه الأمير » ، معنى اين آيه نه آن است كه فرمايى ، بلكه عيسى پيش از قيامت به دنيا برگردد و ايشان به او ايمان آورند . حجاج گفت : خدا تو را خير دهد ، اين را تو از كجا گويى ؟ گفتم : محمّد بن على بن الحسين بن على عليهم السّلام به ما خبر داد . گفت : همانا كه از چشمه صاف آن را گرفته‌اى » « 2 » .

« و نيز روايت كرده از امام صادق عليه السّلام كه « آيهء وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً « 3 » در رجعت باشد و آيه وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً « 4 » در قيامت » « 5 » .

و از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السّلام روايت كرده كه : « آيهء وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ « 6 » - ظاهر آن اين است كه اهل قريه‌اى كه هلاك شده‌اند رجوع مىنمايند - در رجعت باشد ؛ زيرا كه در قيامت همه‌كس رجوع كنند » « 7 » .

و به روايت " ابو بصير " از امام صادق عليه السّلام : « پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به مسجد آمد ديد امير المؤمنين عليه السّلام سر خود را بر بالاى ريگ نهاده و خوابيده . پاى خود را بر او گذارده جنبانيد و فرمود كه : اى دابهء خدا برخيز . مردى عرض كرد : يا رسول اللّه ، اذن مىدهى كه يكديگر را به اين لقب بخوانيم ؟ فرمود : نه ، زيرا كه اين لقب مختص به او باشد و اوست آن دابه كه خدا فرموده : وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ « 8 » .

( 1 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، ص 185 ، در تفسير آيه 159 از سوره نساء . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . سوره نمل ، آيهء 83 : « ( به خاطر آور ) روزى را كه ما از هر امتى ، گروهى را از كسانىكه آيات ما را تكذيب مىكردند محشور مىكنيم . . . » . ( 4 ) . سوره كهف ، آيهء 47 : « . . . همهء آنان را برمىانگيزيم ، و احدى از ايشان را فروگذار نخواهيم كرد ! » . ( 5 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 36 ، در تفسير آيه 47 از سوره كهف . ( 6 ) . سوره انبياء ، آيه 95 : « و حرام است بر شهرها و آبادىهايى كه ( بر اثر گناه ) نابودشان كرديم ، آنها هرگز بازنمىگردند » . ( 7 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 75 ، در ذيل تفسير آيهء 95 از سوره انبياء . ( 8 ) . سوره نمل ، آيهء 82 : « وقتى فرمان عذاب آنها رسد ، جنبنده‌اى را از زمين براى آنها خارج مىكنيم با آنان تكلّم مىكند » .