دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى )
- المؤلف: محمود بن جعفر عراقى ميثمى
- الوفاة: 1308
- القسم: مصادر سيرة النبي والأئمة (ع)
- الناشر: مسجد مقدس جمكران - قم ( ايران )
فهرس الكتاب
- فهرست مطالب
- سخن ناشر
- [ مقدمه مولف ]
- مقدّمه اما مقدمه : پس در آن چند فصل است :
- فصل اول : در اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام در اين عصر
- اول ، اجماع طايفه اماميه [ است ]
- دوم ، قاعدهء لطف است
- دليل اول [ بر اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام ]
- دليل دوم : [ بر اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام ]
- تمثيل
- دليل سوم : بر اثبات وجوب وجود معصوم [ عليه السّلام ]
- [ دليل چهارم بر اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام ]
- فصل دوم : در اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام در اين عصر در اثبات اينكه معصومى كه وجود آن واجب است در اين عصر ، امام است نه پيغمبر و آن امام حجة بن الحسن العسكرى عليه السّلام باشد ، نه امام ديگر
- دليل اول : اجماع مركب [ مىباشد . ]
- دليل دوم : نصّ خداوند در مواضع چند [ مىباشد ] ،
- دليل سوم : نص خضر است بر امامت آن بزرگوار .
- دليل چهارم ، نص خاتم انبيا جد بزرگوار او است .
- دليل پنجم ، نصّ امير المؤمنين عليه السّلام است بر خصوص آن حضرت .
- دليل ششم ، نص [ امام ] حسن مجتبى عليه التحية و الثناء مىباشد .
- دليل هفتم ، نص حسين عليه السّلام بر امامت آن بزرگوار است .
- دليل هشتم ، نص على بن الحسين عليهما السّلام است .
- دليل نهم ، نصّ حضرت باقر عليه السّلام است بر امامت آن بزرگوار .
- دليل دهم ، نص حضرت صادق عليه السّلام بر امامت آن بزرگوار است .
- دليل يازدهم ، نص موسى بن جعفر عليهما السّلام است بر امامت آن بزرگوار .
- دليل دوازدهم ، نص حضرت رضا عليه السّلام بر امامت آن بزرگوار است .
- دليل سيزدهم ، نص حضرت جواد عليه السّلام است بر امامت او .
- دليل چهاردهم ، نص حضرت هادى عليه السّلام است بر امامت آن بزرگوار .
- دليل پانزدهم ، نص حضرت عسكرى عليه السّلام است بر امامت او .
- دليل شانزدهم ، آنكه آن بزرگوار دعواى امامت نمود و خرق عادات فرمود
- فصل سوم : در اثبات اينكه آن بزرگوار در اين اعصار ، غايب و مستور از انظار و ابصار است و دليل بر اين مطلب نيز امورى است
- دليل اول : [ ثابت شد هيچ عصرى خالى از معصوم ( ع ) نيست پس چون حال او را حاضر نمىبينيم بايد او را موجود و غايب بدانيم ]
- دليل دوم : [ آيات و اخبار بسيار كه دلالت دارند بر اينكه ، هرچيز كه در امتهاى سابقه واقع گرديده ، بايد در اين امت جارى و واقع گردد ]
- اما غيبت انبيا ؛
- امّا غيبت اوصيا و امامان ؛
- امّا اهل سنّت ؛
- و امّا مقامات غير اثنا عشريه از شيعه
- [ دليل سوم بر غيبت آن بزرگوار ، اخبار بسيار صادره از آباء و اجداد عالى مقدارش ]
- امّا از امير المؤمنين عليه السّلام ؛
- و امّا از امام حسن عليه السّلام
- و امّا از امام حسين عليه السّلام ،
- و امّا از على بن الحسين عليه السّلام
- و امّا از محمّد بن على عليه السّلام
- و امّا از حضرت صادق عليه السّلام
- و امّا اخبار از حضرت كاظم عليه السّلام بر غيبت آن بزرگوار
- و امّا از حضرت رضا عليه السّلام
- و امّا از حضرت جواد عليه السّلام
- و امّا از حضرت هادى عليه السّلام
- و امّا از حضرت عسكرى عليه السّلام
- فصل چهارم : در شبهات خصم عنود و دفع آنها
- [ غيبت براى امام زمان عليه السّلام ]
- [ علّت غيبت امام زمان عليه السّلام ]
- [ علّت غيبت آن حضرت از مؤمنين و دوستانش ]
- [ فايدهء امام غايب ]
- [ چگونگى حكم نمودن آن حضرت ]
- فصل پنجم : در بيان عدم جواز ذكر اسم آن حضرت و امكان رؤيت آن جناب در زمان غيبت ، و در آندو مطلب است
- مطلب اول در بيان حرمت تصريح به نام آن بزرگوار
- مطلب دوم در امكان رؤيت آن بزرگوار است در زمان غيبت ، و مراد از آن زمان غيبت كبرى است
- باب اوّل اين باب ، در ذكر نام و كنيه و لقب و شمائل و نسب و زمان ولادت و كيفيت ولادت آن بزرگوار است ، و در آندو فصل است .
- فصل اول : در ذكر نام و كنيه و لقب و شمائل و نسب آن حضرت است
- فصل دوم : در زمان تولّد و كيفيت ولادت آن بزرگوار است
- باب دوم در ذكر غيبت صغراى آن بزرگوار و ذكر سفراء و ابواب و اشخاصىكه در زمان غيبت صغرى خدمت آن بزرگوار رسيدهاند ، و ذكر بعضى از معجزات آن حضرت كه به دست سفراء جارى شده ، و ذكر كسانىكه به دروغ و افترا دعوى سفارت و بابيت كردهاند ، و در آن هفت فصل است :
- فصل اول : در زمان غيبت آن بزرگوار عليه السّلام
- فصل دوم : در ذكر كسانىكه در زمان غيبت صغرى ، يعنى زمان ولادت تا وقت انقطاع سفارت ، به شرف خدمت آن بزرگوار فايز شدهاند
- اول ايشان ، " عثمان بن سعيد اسدى "
- دوم ايشان ، " ابو جعفر محمّد بن عثمان "
- سوم از جمله سفراء مرضيين ، " شيخ جليل ابو القاسم حسين بن روح "
- چهارم از نواب ، " شيخ جليل على بن محمّد سمرى "
- [ توقيع حضرت ( ع ) به على بن محمد سمرى ]
- فصل سوم : در ذكر معجزاتى كه از حضرت حجّت به دست بعضى از سفراء جارى ، و از خود آن بزرگوار مشاهده شده ؛
- معجزه اول : [ معجزهاى است كه " ابن بابويه " از " ابو على بغدادى " روايت كرده ]
- معجزهء دوم : [ حسين بن روح و بيرون آوردن حقه از دجله ]
- معجزهء سوم : [ آنكه " قطب راوندى " در كتاب " خرايج " از " ابى الحسن مسترق " روايت كرده ]
- معجزهء چهارم : [ فرزند دار شدن على بن بابويه ]
- معجزهء پنجم : [ سيد بحرينى در " مدينة المعاجز " روايت كرده ]
- معجزهء ششم : [ خبر از اضافه شدن مال غير به مال ناحيه ]
- معجزهء هفتم : [ وكلاء ]
- معجزهء هشتم : [ حكيمه ]
- معجزهء نهم : [ منع زيارت كاظمين و كربلاء ]
- معجزهء دهم : [ خبر از وفات ]
- معجزه يازدهم : [ قضيه ابى العباس احمد دينورى ]
- معجزهء دوازدهم : [ خبر از زمان وفات محمد بن على سمرى و ارسال كفن براى او ]
- معجزهء سيزدهم : [ داستان قاسم بن علاء ]
- معجزهء چهاردهم : [ خبر از مخلوط بودن مال با حق پسر عمو ]
- معجزهء پانزدهم : [ رفع شك ]
- معجزهء شانزدهم : [ داستان مرگ قاسم بن علا ]
- معجزهء هفدهم : [ قضيه پدر ابن ابى سوره در كربلاء ]
- معجزهء هيجدهم : [ حل مساله طلاق ]
- معجزهء نوزدهم : [ قضيه محمّد بن يوسف شاشى ]
- معجزهء بيستم : [ خبر از مال درون كيسه ]
- معجزهء بيست و يكم : [ مسرور طباخ ]
- معجزهء بيست و دوم : [ داستان زنى از اهل دينور و احمد بن ابى روح ]
- معجزه بيست و سوم : [ داستانى ديگر از احمد بن ابى روح ]
- معجزهء بيست و چهارم : [ مهيا نمودن لوازم كفن و دفن از بغداد به واسط ]
- معجزه بيست و پنجم : [ خبر از شمش طلاى مفقود شده ]
- معجزه بيست و ششم : [ زبان گشودن شخص لال در كربلاء ]
- معجزه بيست و هفتم : [ لعنت خدا و ملائكه ، بر كسىكه حلال نمايد از مال ما درهمى را ]
- معجزهء بيست و هشتم : [ خبر از مال گم شده ]
- معجزهء بيست و نهم : [ محمّد بن صالح و دو تقاضا ]
- معجزهء سىام : [ خبر از مردن مولود ]
- فصل چهارم : در ذكر اشخاصى كه در زمان غيبت صغرى يا قريب به آن ، به شرف خدمت آن بزرگوار رسيدهاند و معجزات از خود آن حضرت ديدهاند و از جملهء وكلاء نبودهاند يا آنكه در عدد ايشان مذكور نگرديدهاند و اين جماعت هم بسيار بلكه از قدر احصاء خارج و بىشمارند و مقصود اقتصار به ذكر مشاهير ايشان است .
- اوّل : آن جماعتى كه سابق در باب ولادت و غير آن مذكور گرديدند
- دوّم : " ابا هارون "
- سوّم : " كامل بن ابراهيم مدنى "
- چهارم : از ايشان " سعد بن عبد اللّه قمى " است .
- پنجم : از ايشان " يعقوب بن منقوش " باشد
- ششم : از جمله ايشان " ابو الاديان خادم " بود
- هفتم : از ايشان " رشيق مازرانى " « 2 » باشد
- هشتم : از ايشان مرد فارسى
- نهم : از ايشان مرد مداينى
- دهم : از ايشان " غانم هندى " است
- يازدهم : از ايشان " ابو على ، محمّد بن احمد بن محمودى " مىباشد
- دوازدهم از ايشان ، " محمّد بن ابراهيم بن مهزيار اهوازى " يا " على بن ابراهيم بن مهزيار " مىباشد ،
- سيزدهم از ايشان ، " ابراهيم بن محمّد بن احمد الانصارى " باشد
- چهاردهم ايشان ، " يعقوب بن يوسف اصفهانى " باشد
- پانزدهم از ايشان ، " عيسى بن مهدي جوهرى " است
- شانزدهم ايشان ، " نصر " خادم است
- هفدهم از ايشان ، " يوسف بن احمد بن جعفرى " باشد
- هيجدهم از ايشان ، " ازدى " باشد
- نوزدهم از ايشان ، " هشام " باشد
- بيستم از ايشان ، " ابو محمّد دعلجى " مىباشد
- بيست و يكم از ايشان ، " راشد همدانى " مىباشد
- بيست و دوم از ايشان ، " اسماعيل بن على نوبختى " باشد
- بيست و سوم از ايشان ، " زهرى "
- بيست و چهارم [ از ايشان ] " حسن بن حسين استرآبادى " است
- بيست و پنجم [ از ايشان ] جماعت اهل " قم " و بلاد " جبال " باشند
- بيست و ششم از ايشان ، " ابو محمّد حسن بن وجنا " مىباشد
- بيست و هفتم از ايشان ، " ابو الوجنا جد ابو الحسن بن وجنا " مىباشد
- بيست و هشتم [ از ايشان ] " ابو سعيد هندى كابلى " است
- بيست و نهم [ از ايشان ] " محمّد بن عبد اللّه قمى "
- سىام ، مردى است از اولاد " عباس "
- سى و يكم ، " نسيم "
- سى و دوم ، " محمّد بن اسماعيل بن موسى بن جعفر عليه السّلام " [ است ]
- سى و سوم ، خادم " ابراهيم بن عبده نيشابورى " مىباشد
- سى و چهارم ، " ابراهيم بن ادريس " است
- سى و پنجم ، " ابو على بن مطهر " است
- سى و ششم ، " ابو الطيب احمد بن محمّد بن بطّه " است
- سى و هفتم ، " جعفر كذاب " است
- سى و هشتم ، لشكر " معتضد عباسى " است
- سى و نهم ، مردى است كه اذن به ذكر نام خود نداده
- چهلم ، و چهل و يكم ، " شيخ كازر كوفى " و ديگر " عمر بن حمزه شريف " باشد
- فصل پنجم : در ذكر معجزاتى كه به دست خود آن حضرت جارى شده و خود آن حضرت ، ديده نشده ؛ به علاوه معجزاتى كه در دست وكلا جارى شده و يا آنكه به دست خود آن حضرت ، مشاهده شده ؛ چنانكه در ضمن اسامى مذكورين ذكر گرديد
- معجزهء اول : [ مكتوب به خط خود حضرت ]
- معجزهء دوم : [ قطع وظايف از منكرين حضرت حجت ]
- معجزهء سوم : [ خبر از زنده ماندن فرزند ]
- معجزهء چهارم : [ اذن سفر ]
- معجزهء پنجم : [ با اين كاروان نرو از براى تو خيرى در بيرون رفتن با ايشان نيست ]
- معجزهء ششم : [ نيامدن جواب عريضهى مردى كه به مذهب قرامطه ميل داشت ]
- معجزهء هفتم : [ اهل بغداد و تحصيل مال امام از شخصى كه آن را نميداد ]
- معجزهء هشتم : [ شهرى سمند كه اسب او بود با شمشير و كمربند او را به مولاى او بدهم ]
- معجزهء نهم : [ خبر از مردن فرزند ]
- معجزهء دهم : [ مكتوبى از براى مرداس ]
- معجزهء يازدهم : [ مرد مصرى و ترديد در رد مال به جعفر يا ولد امام عسكرى ]
- معجزهء دوازدهم : [ خبر از شمشير فرستاده نشده ]
- معجزهء سيزدهم : [ عزل خادم مسكر خورده ]
- معجزهء چهاردهم : [ خبر از شمشير فرستاده نشده ]
- معجزهء پانزدهم : [ نيامدن مكتوب جنيد به سبب مرگ او ]
- معجزه شانزدهم : [ اذن تصرف در كنيز ]
- معجزه هفدهم : [ خبر از مالى كه به فرزند داده شد ]
- معجزه هيجدهم : [ خبر از سالى كه محتاج كفن ميشوى ]
- معجزه نوزدهم : [ مكتوبى با مضمون نيت درونى ]
- معجزه بيستم : [ بيرون آمدن دينار از ناحيه براى رد دختر به اهلش ]
- معجزه بيست و يكم : [ منع از زيارت مقابر قريش و حاير ]
- معجزه بيست و دوم : [ خبر دادن حضرت به حكيمه از جماعتى كه در شب تولدش مى آيند ]
- معجزه بيست و سوم : [ جواب از سوى ناحيه به نام او و نسب او و دعا از براى او ]
- معجزه بيست و چهارم : [ روايت محمّد بن شاذان بن نعيم از مردى از اهل بلخ ]
- معجزه بيست و پنجم : [ زود باشد كه ديگرى كفايت او را نمايد ]
- معجزه بيست و ششم : [ رسيد آن مال را كه فرستادى و در ميان آن از مال خود فلان و فلان بود ، خدا از تو قبول كند ]
- معجزه بيست و هفتم : [ جعفر كذاب ]
- معجزه بيست و هشتم : [ بيرون آمدن شيشه بنفسج از ناحيه جهت بر طرف شدن ناخوشى ]
- معجزه بيست و نهم : [ جواب آمد كه : مال ، فلان قدر است ، در فلان موضع و فلان و فلان ]
- معجزه سىام : [ در آن رقعه ، شرح آنچه از براى آن بيرون آمده بودم مرقوم بود ]
- معجزه سى و يكم : [ توقيع بيرون آمد به دعا از براى يكى از آنها و يكى : يا حمدان خدا تو را اجر بدهد ]
- معجزه سى و دوم : [ خبر از مرگ همسايه بد ]
- معجزه سى و سوم : [ جواب از مقصودى كه آن را ننوشته بود ]
- معجزه سى و چهارم : [ خبر از ارتداد ]
- معجزه سى و پنجم : [ يك دينار كه وزن آن هيجده قيراط و حبه بود ، به سوى او برگردانيد ]
- معجزه سى و ششم : [ خبر از مال درون كيسه ]
- معجزه سى و هفتم : [ يا نصر بن عبد ربّه بگو به اهل مصر كه آيا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را ديديد ، كه به او گرويديد ؟ ]
- معجزه سى و هشتم : [ چهارصد دينار آن ، كه مال پسر عم تو مىباشد ، از آن بيرون كن ]
- معجزه سى و نهم : [ فلان قدر از مال فلان و فلان قدر از مال فلان به ما رسيد ]
- معجزه چهلم : [ آن شش دينار كه بدون وزن برداشتهاى وزن كن ، و بدانكه وزن آنها ، شش دينار و پنج دانك و يك حبه و نصف مىباشد ]
- معجزه چهل و يكم : [ نپذيرفتن مال مرد مرجئه ]
- معجزه چهل و دوم : [ تو و آنكه اذن نخواست هردو داخل شويد ]
- معجزه چهل و سوم : [ رفع مرض ناسور ]
- معجزه چهل و چهارم : [ نزد قبر موسى بن جعفر عليه السلام ]
- معجزه چهل و پنجم : [ تعليم دعا جهت خلاصى از دست دشمن ]
- معجزه چهل و ششم : [ دعا جهت رفع مريضى ]
- معجزه چهل و هفتم : [ دعا جهت اداى قرض ]
- معجزهء چهل و هشتم : [ رفع غصه و الم با توجه و تضرع به سوى صاحب الزمان ]
- معجزه چهل و نهم : [ تعليم دعا جهت رفع خطر از جان ]
- معجزه پنجاهم : [ شفاى مريض به بركت وجود صاحب الزمان ]
- فصل ششم : در ذكر اشخاصى كه بر وجه دروغ ، مدعى سفارت و بابيت و وكالت شدند و رسوا گرديدند
- [ ابو محمد حسن شريعى ]
- [ محمد بن نصير نميرى ]
- [ احمد بن هلال كوفى ]
- [ ابو طاهر محمد بن على بن بلال ]
- [ حسين بن منصور حلّاج ]
- [ ابو بكر بغدادى ]
- [ ابو دلف ]
- [ رؤساى فرقهء شيخيّه ]
- و امّا طايفهء ثالثه ؛
- فصل هفتم : در ذكر توقيعاتى كه از ناحيهء مقدسه بيرون آمده
- نوع اول : توقيعاتى است كه در جواب مسائل " حميرى " خارج شده
- نوع دوم : توقيعاتى است كه از براى شيخ مفيد - عليه الرحمه - خارج شده .
- [ نوع سوم : توقيعى است كه شيخ طبرسى - عليه الرحمه - در كتاب احتجاج روايت كرده ]
- [ نوع چهارم : توقيعى است كه در جواب سؤالات " اسحاق بن يعقوب " بيرون آمده ]
- نوع پنجم : توقيعاتى است كه در خصوص ازالهء شك و مرتابين خارج شده .
- باب سوم در ذكر غيبت كبرى و مكان و بلاد و اولاد آن بزرگوار و ذكر اشخاصى كه در بيدارى يا خواب به خدمت آن جناب شرفياب شدهاند و در آن چند فصل است .
- فصل اول : در ذكر بلاد و اولاد آن بزرگوار عليه السّلام است و در آن چند روايت ذكر مىشود
- روايت اولى : [ جزيره خضراء ]
- روايت دوم : [ از محدّث جزايرى ، سيّد نعمة اللّه ]
- روايت سوم : [ دنباله روايت قبل ]
- فصل دوم : در ذكر اشخاصى كه در زمان غيبت كبرى - كه ابتداى آن از زمان وفات " على بن محمّد سمرى " كه آخر وكلاى اربعهء حقّه كه مقارن سال سيصد و بيست و نه هجرى است - آن حضرت را در بيدارى ديدهاند ، و در زمان ملاقات شناختهاند . و اين طايفه بسيارند .
- [ تشرف اسماعيل هرقلى ]
- [ تشرف عطوهء حسنى ]
- [ تشرف ابو راجح حمامى ]
- [ تشرف مادر عثمان ، غلام ابن خطيب ]
- [ تشرف جمال الدين بن نجم الدين ]
- [ تشرف حسين مدلل ]
- [ تشرف غازى صفّينى ]
- [ تشرف محمد بن عيسى بحرينى ]
- [ تشرف مقدّس اردبيلى ]
- [ تشرفات علامهء بحر العلوم ]
- [ تشرف مراشد همدانى ، ازدى ، و هشام ]
- [ تشرف خواهرزادهء ابو بكر نخالى عطّار ]
- [ تشرّف علامهء حلّى ]
- [ تشرف عطّار بصراوى ]
- [ تشرف شيخ مرتضى انصارى ]
- [ تشرف ملّا ابو القاسم قندهارى ]
- [ تشرّف سيد محمد عراقى ]
- [ تشرّف مؤمنهء آملى ]
- فصل سوم : در ذكر اشخاصى كه آن حضرت را در بيدارى ديدهاند و در وقت ديدن نشناختهاند
- [ تشرف على بن محمد تسترى ]
- [ تشرف فاطمه زوجهء نجم اسود ]
- [ تشرف مردى بدوى طائى ]
- [ تشرف امير اسحاق استرآبادى ]
- [ تشرف ميرزا محمد استرآبادى ]
- [ تشرف مرد كاشانى ]
- [ تشرف مولى عبد الحميد قزوينى ]
- [ تشرف سلمان اروميهاى ]
- [ تشرفات سيّد مهدى قزوينى ]
- [ تشرف فلاح يزدى سهلاوى ]
- [ تشرف آخوند ملا قاسم ]
- [ تشرف مؤلّف كتاب ]
- [ تشرف حاج ميرزا محمّد رازى ]
- [ تشرف علامهء حلّى ]
- [ تشرف مادر اسماعيل خان نوائى ]
- [ تشرف حاج ملّا جعفر تهرانى ]
- [ تشرّف حاج محمد محسن تهرانى ]
- [ تشرف حاج ملّا على محمد كتابفروش بهبهانى ]
- [ تشرّف شهيد ثانى ]
- [ تشرّف آقا سيد باقر اصفهانى ]
- فصل چهارم : در ذكر اشخاصى كه آن بزرگوار عليه السّلام را در خواب ديدهاند ، بعلاوه آن جماعت كه در باب معجزات به ذكر ايشان اشارهاى رفت ، و اين طايفه بسيارند بلكه بىشمارند ، اگرچه در ذكر ايشان بنابر اقتصار است .
- [ تشرف حاج ميرزا محمّد رازى ]
- [ تشرف مؤلف كتاب ]
- [ تشرف حاج ملّا حسن قزوينى ]
- [ تشرف شيخ طوسى ]
- فصل پنجم : در ذكر فضيلت انتظار فرج ، و فضل كسانىكه در زمان غيبت هستند بر كسانىكه در زمان ظهور بودهاند
- باب چهارم در ذكر علامات ظهور آن بزرگوار عليه السّلام است . كه مشتمل بر چند حديث مىباشد .
- حديث اوّل [ بيان علائم قبل از ظهور ]
- حديث دوم [ بيانات اميرالمومنين عليه السلام درباره آخرالزمان ]
- حديث سوم [ بيانات رول خدا در حجة الوداع ]
- حديث چهارم [ تفسير حضرت باقر عليه السّلام در آيهء شريفهء إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
- حديث پنجم [ رواياتى از امام باقر و صادق عليهما السلام ]
- حديث ششم [ بيانات اميرالمومنين عليه السلام ]
- حديث هفتم [ تفسير آيه فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ *
- حديث هشتم [ أخبار اميرالمومنين على عليه السلام ]
- حديث نهم [ از امام صادق عليه السلام در جواب شخصى كه پرسيد بنى عباس تا كى سلطنت كنند ؟ ]
- حديث دهم [ خطبهء لؤلؤة از اميرالمومنين عليه السلام ]
- حديث يازدهم [ سوال اصبغ بن نباته از اميرالمومنين در مورد دجال ]
- باب پنجم در بيان خروج آن حضرت ، و آنچيز كه بر آن دلالت كند در آنوقت حادث شود و كيفيت سلطنت و خلافت آن جناب ، و در آن چند فصل است .
- فصل اول : در زمان خروج آن حضرت عليه السّلام و آثار آن
- فصل دوم : در كيفيت سلوك و رفتار آن بزرگوار عليه السّلام است
- فصل سوم : در ذكر حديث مفضّل
- فصل چهارم : در ذكر اخبارى كه در باب رجعت وارد شده - غير روايت مفضّل كه مذكور شد -
- خاتمه : اما خاتمه ، در بيان نوادرى از وقايع و حكايات و كرامات و مناماتى باشد كه مؤلف را بر آنها اطلاع حاصل شده ، مشتمل بر كشف عالم مثال و بعض منامات موقظه و حكايات منبّهه و معجزات قاهره و كرامات باهره است ، و در آن پنج فصل است .
- فصل اول : در ذكر بعض موارد كشف از عالم مثال يا امثال ، و مذكور از آن مشتمل بر شانزده واقعه است
- واقعه اول [ از ملا مهدى نراقى ]
- واقعهء دوم [ از ابن نجف تبريزى از شخصى از صلحاى نجف ]
- واقعهء سوم [ ايضا از ابن نجف تبريزى ]
- واقعهء چهارم [ شيخ عبد الحسين اعثم نجفى رحمه اللّه آن را نظم كرده و فاضل دربندى در كتاب اسرار روايت نموده ]
- واقعهء پنجم [ واقعهاى است كه روايت كرده آن را فاضل دربندى در كتاب اسرار از شعبى از ثقفى از بجلى ]
- واقعهء ششم : [ واقعهء عبد اللّه بن سنان است كه از شيخ صفار در بصائر الدرجات روايت شده ]
- واقعهء هفتم [ مكاشفهء آخوند ملّا عبد الحميد قزوينى است ]
- واقعهء هشتم [ واقعهء هامان وزير فرعون است ]
- واقعهء نهم [ مكاشفهء زعفر جنّى است ]
- واقعهء دهم [ مكاشفهء اصبغ بن نباته است ]
- واقعهء يازدهم [ مكاشفه حاج ملّا على الكنى الرازي الطهرانى است ]
- واقعهء دوازدهم [ مكاشفهاى كه آن را جمعى بسيار نقل كردهاند از شيخ طريحى در كتاب منتخب از زيد نسّاج ]
- واقعهء سيزدهم [ مكاشفهء سيّد جليل و عارف نبيل سيّد محمّد على عراقى است ]
- واقعهء چهاردهم [ مكاشفهء آن شخص صالح نجفى است ]
- واقعهء پانزدهم [ شخصى از علماى نجف و مظنون آن است كه شيخ جواد پسر ملّا كتّاب را مىگويند ]
- واقعهء شانزدهم [ مكاشفهء شخص صالح خراسانى است ]
- فصل دوم : در ذكر بعض منامات موقظه ، و مذكور در اينجا چند منامه است :
- منامهء اول [ منامهء محمّد بيك پسر ابراهيم بيك بغدادى است ]
- منامهء دوم [ منامهاى است كه روايت شده از شيخ طريحى رحمه اللّه در كتاب منتخب از سليمان اعمش ]
- منامهء سوم [ منامهاى است كه روايت كرده آن را فاضل دربندى در كتاب اسرار ]
- منامهء چهارم [ خوابى است كه از براى حقير ، مؤلف اين كتاب ]
- منامهء پنجم [ نيز منامهاى است از منامات مؤلف ]
- منامهء ششم [ نيز از منامات مؤلف است ]
- منامهء هفتم [ نيز از منامات مؤلف است ]
- منامهء هشتم [ نيز از منامات مؤلف است ]
- منامهء نهم و دهم [ نيز دو منامهء مؤلف است ]
- منامهء يازدهم [ نيز از منامات مؤلف است ]
- منامهء دوازدهم [ منامهء ثقهء با اقتدار حاج رضا قليخان ابن مرحوم يوسف خان ملقب به سپهدار ]
- منامهء سيزدهم [ منامهء شخص يزدى است برادر فاسق فاجر خود را ]
- منامهء چهاردهم [ منامهاى است معروف از سيد جليل القدر صاحب مقامات ظاهره و كرامات باهره آقا سيد هاشم نجفى معروف به خاركن ]
- منامهء پانزدهم [ منامهاى است كه از خديجه زوجهء يحياى برمكى ]
- منامهء شانزدهم [ واقعهاى است كه ذكر آن را شخص ثقهء عادل و مرد فاضل آقا عليرضا پسر آقا محمّد نائينى اصل كرده است ]
- منامهء هفدهم [ منامهاى است كه نقل آن را بعض افاضل عصر از خط علامه - طاب ثراه - در ظهر بعض مؤلفات خود كردهاند ]
- فصل سوم : در ذكر بعض حكايات مشابه است ، و مقصود ذكر جملهاى از آنها است
- حكايت اول [ از والد ماجد آخوند ملا زين العابدين سلماسى ]
- حكايت دوم [ نيز واقعهاى است كه نقل كرده آن را فاضل نورى در كتاب منامات ]
- حكايت سوم [ واقعهاى است كه نقل كرد آن را فاضل نبيل و ثقه جليل آخوند " ملّا على محمّد طالقانى ]
- حكايت چهارم [ حكايتى است كه جمعى از اصحاب روايت كردهاند آن را از " عبد اللّه اهوازى " ]
- حكايت پنجم [ آن است كه نقل شده از سيد جليل ، سيد نعمة اللّه جزايرى ]
- حكايت ششم [ حكايتى است نقل كرد آن را سيد جليل و فاضل نبيل " حاج ميرزا ذبيح اللّه " ]
- حكايت هفتم [ از ذهن و خاطرهى مولف ]
- حكايت هشتم [ واقعهاى است كه نقل كرد آن را شخص ثقهء لبيب آقا ميرزا محمّد على طيّب محلاتى ]
- حكايت نهم [ از حاج يوسف خان بن سپهدار ]
- حكايت دهم [ واقعهاى است كه نقل كرده آن را " محقق سبزوارى " - طاب ثراه - در بعض از تأليفات خود ]
- فصل چهارم : در ذكر بعض معجزات قاهره ، و مذكور از آن چند معجزه است
- معجزه اول [ آن است كه در جمله از كتب معجزات مثل " مدينة المعاجز " و غير آن مذكور است ]
- معجزهء دوم [ از سيد محمد على مولوى هندى دكنى ]
- معجزهء سوم [ آن است كه حاج سيّد عبد الرحيم كرهرودى عراقى آن را نقل نموده ]
- معجزهء چهارم [ آن است كه فاضل معاصر نورى در كتاب منامات از آخوند ملّا زين العابدين سلماسى نقل كرده ]
- معجزهء پنجم [ آن است كه شخص ثقهء عادل ملّا عبد الحسين خوانسارى كه از مجاورين كربلاى معلى و به تربت پيچ معروف بود نقل كرده ]
- معجزهء ششم [ معجزهاى است كه در فرهنگ روز پنجشنبه يازدهم رمضان هزار و دويست و نود و هشت هجرى دولت عليه ايران ثبت و ضبط شده ]
- معجزهء هفتم [ معجزهاى است كه در سال گذشته - هزار و دويست و نود و نه هجرى - واقع گرديده ]
- معجزهء هشتم [ معجزهاى است كه روايت كرده آن را محمّد بن جرير طبرى به اسناد خود از شقيق بلخى ]
- فصل پنجم : در ذكر بعض كرامات باهره ، و مذكور از آن چند كرامت است
- كرامت اول [ كراماتى است كه وقوف يافته از براى شيخنا الاعظم مرتضى التسترى النجفي الانصاري ]
- كرامت دوم [ چيزى است كه روايت كرد آن را شيخ نبيل و فاضل جليل ، الاوثق الاعدل الخمولى الشيخ عبد الرحيم دزفولى ]
- كرامت سوم [ چيزى است كه روايت كرد آن را فاضل مدقق و عالم محقق جناب حاج ميرزا حبيب اللّه رشتى ]
- كرامت چهارم [ واقعهاى است كه حكايت كرد آن را شيخ جليل و ثقه نبيل شيخ محمّد حسين كاظمى نجفى ]
- كرامت پنجم [ امرى است كه وقوع آن در زمان حيوة خود شيخ مذكور ، معروف و مشهور گرديد و به درجهء ظهور و بروز رسيد ]
- كرامت ششم [ كرامت سيد جليل بزرگوار حاج سيد محمّد باقر شفتى دشتى اصفهانى صاحب كتاب مطالع الانوار است ]
- كرامت هفتم [ كرامتى است منسوب به عالم نبيل و كامل غريز البدل جناب ميرزا ابو القاسم كيلانى معروف به ميرزاى قمى صاحب قوانين ]
- كرامت هشتم [ صادر است از سيد جليل آقا سيد مهدى معروف به بحر العلوم ]
- كرامت نهم [ چيزى است كه از سيد جليل آقا سيد صدر الدين شوشترى الاصل نهاوندى المسكن كه معروف به مقامات باطنيه و كرامات ظاهريه بوده نقل شده ]
- كرامت دهم [ كرامت شيخ جليل و عالم بلانظير و بديلشيخ جعفر نجفى ]
- كرامت يازدهم [ چيزى است كه نقل شده از عالم عامل و فاضل كامل الآقا محمّد باقر بن محمّد اكمل ]
- كرامت دوازدهم [ كرامت آقا محمّد باقر بن محمّد تقى بن مقصود على مجلسى ]
- كتابنامه
- فهرست منشورات مسجد مقدّس جمكران