دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩
دليل چهارم ، نص خاتم انبيا جد بزرگوار او است .
باب پنجم در مدح طالقان و آنكه در آنجا خزينهها باشد كه از زر و سيم نباشد ، بلكه مردانى باشند كه ياوران مهدىاند ؛ و در آن يك حديث ذكر كرده .
باب ششم در قدر زمان خلافت مهدى عليه السّلام بعد از ظهور ؛ و در آن احاديثى ذكر نموده .
باب هفتم در آنكه عيسى بن مريم نزول كرده در پشت سر مهدى عليه السّلام نماز گزارد ؛ و در آن رواياتى ذكر كرده .
باب هشتم در شمايل آن حضرت ؛ و در آن اخبارى ذكر نموده .
باب نهم در اينكه مهدى عليه السّلام از اولاد حسين عليه السّلام است ؛ و در آن اخبارى ذكر كرده .
باب دهم در ذكر كرم مهدى عليه السّلام ؛ و در آن اخبارى آورده .
باب يازدهم در رد كسانى كه گمان كردهاند كه مهدى عليه السّلام عيسى بن مريم است و اثبات اينكه او از عترت محمد صلّى اللّه عليه و آله است ؛ و در آن اخبارى آورده .
باب دوازدهم در ذكر احاديثى كه هلاك امت نخواهد بود ، مادامى كه من در اوّل آن و عيسى در آخر آن و مهدى در وسط آن باشد .
باب سيزدهم در ذكر كنيهء مهدى عليه السّلام كه آن كنيهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله است ؛ و در آن يك حديث ذكر نموده .
باب چهاردهم در اينكه مهدى عليه السّلام از قريهء كرعه خروج كند ، و در آن يك خبر است .
باب پانزدهم در اينكه ابر بر سر مهدى عليه السّلام سايه افكند و منادى از آن ندا كند كه : اين است خليفه خدا ؛ و در آن نيز يك خبر است .
باب شانزدهم در اينكه ملكى با مهدى عليه السّلام ندا كند از بالاى سر او كه : اين است مهدى ، تابع او شويد ؛ و در آن نيز يك خبر است .
باب هفدهم ، در ذكر رنگ و جسم مهدى عليه السّلام ؛ و در آن دو حديث .
باب هيجدهم ، در ذكر خالى كه بر خدّ راست او است و لباس او و آنكه فتح بلاد شرك كند ؛ و در آن يك حديث .
باب نوزدهم ، در ذكر دندانها و موى جبين او ؛ در آن يك حديث .
باب بيستم ، در فتح مهدى عليه السّلام قسطنطنيه و جبل ديلم را ؛ و در آن يك حديث .
باب بيست و يكم ، در خروج مهدى عليه السّلام پس از ملوك جبابره باشد ؛ و در آن يك حديث .