رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٨

صحيفهء ( سى و ششم ) به يكى از عزيزان

حدت بصيرت زوال پذيرد و غشاوهء غفلت از مرآت خاطر برخيزد و غبار پندار آينهء جان زدوده شود ونور باطن به ظاهر ظهور كند ؛ ديگران در خواب مى بينند

آدمى در بيدارى بيند و به سواد روشن سطور اوراق كائنات آفاق را كه صورت لوح محفوظ و كتاب ناطق بود به آسانى بر خواند و حقيقت اشياء را كماهى بداند و از مبانى لوايى به معانى اعيانى سبع المثانى جهانى راه برد و غيبتش به شهادت مبدل گردد .

به نزد آن كه جانش در تجلى است * همه عالم كتاب حق تعالى است

عرض اعراب وجوهر چون حروف است * مراتب جمله همچو آيات ووقوف است

از او هر عالمى چون سورهء خاص * يكى دان فاتحه وان ديگر اخلاص

نخستين آيتش عقل كل آمد * كه در وى همچو باى بسمل آمد

دوم نفس كل آمد آيت نور * كه چون مصباح شد در غايت نور

سوم آيه در او شد عرش رحمان * چهار آية الكرسى همى خوان

پس از وى جرمهاى آسمانى است * كه در وى سورهء سبع المثانى است

نظر كن باز در جرم عناصر * كه هر يك آيتى هستند با هر

پس از عنصر بود جرم سه مولود * كه نتوان كردن اين آيات معدود

به آخر گشت نازل نفس انسان * كه بر ناس آمد آخر ختم قرآن

اميد آن و مراد چنان است كه پروردگار عالم وعالميان همهء ياران و دوستان را اين بيدارى و هشيارى و اين دانايى وبينايى كرامت كناد و در تحقيق بر وى بگشاياد .

به حق ذاته الأعلى و صفاته العليا وأسمائه الحسنى .

صحيفهء ( سى و هشتم ) به يكى از دوستان

بسم الله الرحمن الرحيم

من عبدالله الفقير الحقير ادهم العزلتى إلى خليلى لله و وليى فى الله وحبيبى بلا اشتباه ، صاحب الشوق واليقين ، حاجى علاء الدين ، جعله الله من العارفين والكاملين فى طريق الموحدين والمقربين .

اى برادر عزيز ، برخيز تا پرهيز كنيم و دوايى خوريم و قدمى برداريم و كارى پيش