رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى )
- المؤلف: ادهم عزلتى خلخالى
- الوفاة: 1052
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: انجمن آثار و مفاخر فرهنگى - تهران ( ايران )
فهرس الكتاب
- فلسفه در جهان اسلام و ضرورت برگزارى همايش قرطبه و اصفهان
- مقدمه مصحّح
- فهرست مطالب رسائل فارسى
- ( 1 ) لوازم الدين
- ( ديباچه )
- ( در اعتقاد به اصول دين علم قطعى لازم است يا نه ؟ )
- مقدمه : [ لزوم شناخت اصول دين ]
- فصل اول در بيان وجود واجب تعالى
- فصل دوّم در بيان صفات ثبوتى جمالى حضرت بارىتعالى
- [ قدرت ]
- [ علم ]
- [ زنده ]
- [ اراده ]
- [ درك ]
- [ ازليت ]
- [ تكلم ]
- [ صداقت ]
- فصل سوم در بيان صفات سلبى جلالى حضرت بىچون تعالى شأنه
- [ مركب نبودن ]
- [ جسم نبودن ]
- [ محل حوادث نبودن ]
- [ ديدنى نبودن ]
- [ شريك نداشتن ]
- [ دگرگون نشدن ]
- [ نياز نداشتن ]
- فصل چهارم در بيان آنكه حق‌تعالى عادل است
- ( مبحث اوّل حسن عقلى و قبح عقلى . )
- ( مبحث دوّم : آن است كه ما در كارهاى خود فاعل مختاريم . )
- ( مبحث سوم : آن است كه محال است كه از حق‌تعالى فعل قبيح صدور يابد ؟ )
- ( مبحث چهارم : آن است كه حق‌تعالى كارها را براى غرضى و حكمتى مىكند . )
- ( مبحث پنجم : آن است كه بر حق‌تعالى لطف واجب است . )
- ( مبحث ششم : آن است كه حق‌تعالى عوض دهد . )
- فصل پنجم در بيان نبوّت
- ( مبحث اول : در اثبات نبوت پيغمبر ما محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف صلى اللّه عليه و آله و سلّم . )
- ( مبحث دوّم : در بيان آنكه واجب است كه پيغمبر معصوم باشد از همهء گناهان كبيره و صغيره عمدا و سهوا . )
- ( مبحث سوم : در بيان آنكه عصمت پيغمبر بايد كه از اول عمر تا به آخر باشد نه همين در زمان دعوت و هدايت . )
- ( مبحث چهارم : در بيان آنكه واجب است كه پيغمبر از همهء اهل زمان خود فاضل‌تر و بزرگتر بود . )
- ( مبحث پنجم : در بيان آنكه واجب است كه پيغمبر منزّه باشد . )
- فصل ششم در بيان امامت
- ( مبحث اول : در بيان واجب است به حسب حكمت . )
- ( مبحث دوّم : در بيان آنكه امام بايد كه معصوم باشد . )
- ( مبحث سوم : آن است كه امام بايد كه از جانب حق‌تعالى به نصّ قاطع معين شود . )
- ( مبحث چهارم : آن است كه امام بايد كه فاضل‌تر از رعيّت بود . )
- ( مبحث پنجم : آن است كه امام بعد از پيغمبر بىواسطه امير المؤمنين على عليه السلام است . )
- فصل هفتم در بيان معاد و اثبات قيامت جسمانى و روحانى
- ( 2 ) شرح اعتقادات الإماميّة شيخ بهاء الدين محمد عاملى
- [ سرچشمه عقايد شيعه ]
- [ عقيده شيعه درباره عالم ]
- [ عقيده شيعه درباره پيامبران ]
- [ عقيده شيعه درباره جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله ]
- [ عقيده شيعه درباره معجزات ]
- [ عقيده شيعه درباره معاد ]
- [ عقيده شيعه درباره محبت ]
- [ عقيده شيعه درباره فروع دين و برخى از احكام آن‌ها ]
- ( 3 ) مسائل نماز
- فصل اوّل در بيان مقدّمات نماز
- [ مقدمهء اوّل : طهارت كه عبارت از وضو و غسل و تيمّم باشد . ]
- [ مقدّمهء دوم : از مقدّمات نماز زائل كردن نجاسات است از جامه و بدن ، و آن ده است . ]
- [ مقدّمهء سوّم : از مقدّمات نماز پوشش است . ]
- [ مقدّمهء چهارم : دانستن وقت و رعايت كردن آن است . ]
- [ مقدّمهء پنجم : مباح و پاك بودن مكان است و پاك بودن سجده‌گاه از نجاسات خشك هم . ]
- [ مقدّمهء ششم : تعيين قبله است و رو بدان كردن . ]
- فصل دوّم در بيان مقارنات نماز
- [ نيت ]
- [ تكبير ]
- [ قرائت ]
- [ قيام ]
- [ ركوع ]
- [ سجود ]
- [ تشهد ]
- [ سلام ]
- فصل سوم در بيان منافيات نماز يعنى چيزى چند كه به كردن آن نماز باطل شود .
- [ أقسام خلل در نماز ]
- [ شكيات ]
- سبحهء هيجدهم در بيان مناظره و مباحثه غاسلين و ماسحين رجلين در وضوء كه صحّت آن شرط صحّت صلاة است . و بطلانش علّت بطلان آن
- ( 4 ) اصول دين به زبان فارسى
- فصل [ 1 ] در اثبات اينكه واجب الوجودى كه خالق عالم است بايد كه باشد .
- فصل [ 2 ] صفات ثبوتيّه هشت است .
- فصل [ 3 ] صفات سلبيّه هفت است .
- فصل [ 4 ] در عدل ، يعنى خداى تعالى عادل است .
- فصل [ 5 ] در اثبات نبوّت .
- فصل [ 6 ] محمّد بن عبد اللّه ، صلّى اللّه عليه و آله ، پيغمبر آخر الزّمان است و فرستاده حضرت سبحان است .
- فصل [ 7 ] پيغمبران بايد كه همه معصوم باشند .
- فصل [ 8 ] واجب است كه بعد از پيغمبر او را جانشين باشد .
- فصل [ 9 ] علىّ بن ابى طالب عليه السّلام جانشين پيغمبر ماست .
- فصل [ 10 ] در آنكه يازده امام از اولاد على عليه السّلام كه اسامى مبارك ايشان مذكور شد ، امامان بر حقند .
- فصل [ 11 ] در وجود حضرت صاحب الزمان عجّل اللّه فرجه .
- فصل [ 12 ] در تبرّى از دشمنان اهل بيت خصوصا از معاويه و يزيد پليد و خلفاى بنى اميّه و بنى عباس واجب است .
- فصل [ 13 ] در معاد .
- فصل [ 14 ] اقرار [ به ] بودن بهشت و دوزخ و مكافات اعمال واجب است . اگرچه بطريق اجمال باشد .
- ( 5 ) تفسير فاتحة الكتاب
- [ نام‌هاى ] سورهء فاتحة الكتاب
- ( 6 ) معيار العمر و العمل
- [ مقدمه ]
- ( سبب خلقت آدم معرفت خداوند به طريقهء تزكيهء نفس و اطّلاع و شهود )
- ( قاعدهء زندگانى و قانون كامرانى دو جهانى )
- ( انس به لا إله إلّا اللّه و طلب اهل اللّه پيشه كن )
- ( عمر عزيز در كسب مقاصد عاليه مصروف ساز )
- ( سر همهء قبايح جهل و مصدر همهء حسنات علم است )
- ( محاسبهء نفس و عبرت گرفتن از مردگان )
- ( توكّل بايد و كوشش به خيرات )
- ( كار امروز به فردا مگذار اى مؤمن )
- ( راه تقوى پيشه مىگيرد ورع )
- ( موحّد باش نى مشرك برادر )
- ( پرواز كن سوى مراتب ، سوى يار )
- ( جام جهان‌نما دل انسان كامل است )
- ( 7 ) مشرق التوحيد
- ( 1 - ظهور نور ازلى در مجالى ممكنات )
- ( 2 - انسان اشرف مخلوقات است )
- ( 3 - محبّت علّت ايجاد خلق است )
- ( 4 - حقيقت و مراتب ظهورات آن )
- ( 5 - مراتب : احديّت ، واحديّت ، ربوبيّت ، عالم مثال ، عالم ملك ، انسان كامل )
- ( 6 - انسان كامل جامع و مشتمل بر مراتب و حضرات )
- ( 7 - توحيد عامى علمى عالى و الهى )
- ( 8 - لزوم متابعت طريقهء ائمهء معصومين عليهم السلام )
- ( 9 - نفوس نباتيه و حيوانيه و انسانيه )
- ( 10 - آفريدگار وجود دارد و ديگر همه ممكنات اعراض‌اند )
- ( 11 - تعريف حقايق اشياء غيرممكن است )
- ( 12 - رو به مغز آورده ترك پوست كن )
- ( 13 - نور عالم‌گير حكمت پا نهاد ، سلسلهء موجودات )
- ( 14 - همه مجالى رحمت ز آدمى و پرى )
- ( 15 - اندر ملكوت و ملك آدم برتر )
- ( 16 - بندگان خاصّ علّام الغيوث )
- ( 17 - جهان آيينهء عدل الهى و آدم لطيفهء ربّانى )
- ( 18 - تصحيح اعتقاد و تخلّص به اخلاق حميده و اصلاح اعمال )
- ( 19 - اثر و خاصيّت صفت از عمل بيشتر است )
- ( 20 - آثار اعتقاد و عمل در قبر و قيامت )
- ( 21 - ارباب انواع و ربّ الأرباب )
- ( 22 - عظمت عالم ربوبى فوق ادراك آدميان است )
- ( 23 - نيك‌بخت آن يار كو پاكيزه شد )
- ( 24 - درد بىدردى ندارد هيچ درمان اى عمو )
- ( 25 - دل از غير اللّه بيگانه كن )
- ( 26 - از تار عنكبوت و هم بدرآى اى عزيز )
- ( 27 - قلب را بر در شهود رسان )
- ( 28 - ز احمقان بگريز چون عيسى گريخت )
- ( 29 - همه تىتىپسند و به‌به‌جو )
- ( 30 - هرچه آيد سال نو گويم دريغ از پارسال )
- ( 31 - رو به خدا آوريم تا كه توانيم )
- ( 32 - طاعت و خدمت همه در راه خدا آوريم )
- ( 33 - احترام علم و عالم لازم است )
- ( 34 - خانه از نى ساز و جامه از كرباس )
- ( 35 - عبرت ز خوبان بيايد كه عبرت گرفت )
- ( 36 - دست ارادت به دامن اهل بيت رسول زنيم و دين‌باور باشيم )
- ( 37 - همىگرييم از وقت جدائى )
- ( 38 - صحبت دنيا مصيبت آورد )
- ( 40 - امير المؤمنين را خواب ديدم )
- ( 41 - نازپرور و تنعم نبرد راه به دوست )
- ( 42 - خاموش كه تا دم زده‌اى باخته‌اى )
- ( 8 ) لطائف المواقف
- [ مراتب نقص و كمال ]
- ( منجيات ده‌گانه )
- منجى اوّل توبه است
- منجى دوم صبر و شكر است
- منجى سوم خوف و رجاء است
- منجى چهارم فقر و زهد است
- منجى پنجم صدق و اخلاص است
- منجى ششم مراقبه و محاسبه است
- منجى هفتم ذكر و فكر است
- منجى هشتم توكّل است
- منجى نهم محبّت حضرت الهيّت است و شوق لقا و رضا به قضاى وى
- منجى دهم ياد مرگ است
- ( مهلكات ده‌گانه )
- مهلك اوّل تنعّم و شهوت‌پرستى است
- مهلك دوم محبّت مال و جاه دنيا است
- مهلك سوم بخل و امساك است
- مهلك چهارم حرص و طول امل است
- مهلك پنجم خشم و كين است
- مهلك ششم حسد و طمع است
- مهلك هفتم سخن گفتن و آفت زبان است
- مهلك هشتم كبر و غرور و عجب و فريفتگى است
- مهلك نهم ريا است
- مهلك دهم جهل و غفلت است
- ( 9 ) مخاطبة النفس ، ترجمه و شرح محاسبة النفس كفعمى
- ( ديباچه )
- مناجات
- ( پيشگفتار مترجم و شارح محاسبة النفس )
- ( مقدمه محاسبة النفس كفعمى )
- ( مخاطبات )
- مناجات به نظم و نثر به طريق ابتهال و استمداد
- ( 10 ) سبحات الأنوار
- سبحهء اوّل در بيان ولايت و معرفت
- سبحهء دوّم در بيان علم و حكمت
- سبحهء سوّم بيان عدل و اصول اخلاق حميده
- سبحهء چهارم در بيان صدق و اخلاص و يقين
- سبحهء پنجم در بيان ايمان و توبه و نيّت و انابت و تقوى
- سبحهء ششم در بيان زهد و فقر و رياضت و محاسبه و مراقبه
- سبحهء هفتم در بيان خلوت و خوف و حزن و رجاء و شكر
- سبحهء هشتم در بيان ارادت و شوق و محبّت و سكون
- سبحهء نهم در ذكر و توحيد و اتّحاد و وحدت
- سبحهء دهم در بيان جبر و اختيار
- سبحهء يازدهم در بيان حدوث و قدم كلام و عالم
- سبحهء شانزدهم در فضيلت قناعت
- سبحهء هفدهم در مذمّت مشتهيات و مستلذّات بىاعتبار دنياى ناپايدار
- سبحهء هيجدهم در بيان مناظره و مباحثه غاسلين و ماسحين رجلين در وضوء كه صحّت آن شرط صحّت صلاة است و بطلانش علّت بطلان آن
- سبحهء نوزدهم در بيان تقليد و تعصّب
- سبحهء بيستم در بيان معاصى صغيره و كبيره
- سبحهء بيست و يكم در بيان علّت فطرت عالم و سبب خلقت آدم
- سبحهء بيست و دوم در بيان صورت بستن نيّات و صفات و افعال و معانى نهانى جانى و جنانى اين جهان انسانى در آن جهان
- سبحهء بيست و چهارم در بيان فوائد مواعظ و منافع نصايح و فضائل تذكّر
- سبحهء بيست و پنجم در بيان مراتب و مدارج عروج آدمى
- سبحهء بيست و ششم در بيان تصوّف
- سبحهء بيست و هفتم در بيان شريعت و طريقت و حقيقت
- سبحهء بيست و هشتم در بيان روح و نفس و دل
- سبحهء بيست و نهم در بيان فضيلت همّت
- سبحهء سىام در بيان مزاح و مطايبه
- مزاح : ( 1 - قلم و دوات ستم )
- لطيفه : ( 2 - وزير با تزوير )
- مطايبه ( 3 - قليه با گوشت است نه با قاف و غين )
- مطايبه ( 4 - اهل دنيا ، اهل عقبا ، اهل اللّه )
- مطايبه ( 5 - هركه نقش خويش مىبيند به خواب )
- مزاح ( 6 - واعظ دربار شاهى )
- مطايبه ( 7 - حيله‌باز چاره‌جو )
- سبحهء سى و يكم در بيان كلمه‌اى چند [ دوازده ] از انوار حكمت و ازهار معرفت
- سبحهء سى و دوم در بيان كلمات چند از نصايح اكابر دين و اهالى يقين
- سبحهء سى و سوم در بيان آنكه مقرّبان حضرت حق را در حقيقت دشمن نمىباشد
- سبحهء سى و چهارم در بيان وجوب رعايت حقوق اخوان و خلّان و ياران و عزيزان
- سبحهء سى و پنجم در ذكر كمال و حال آن سيّاح صحراى همّت و سبّاح در پاى وحدت [ امين الدين ]
- سبحهء سى و نهم در بيان احوال بعضى از ياران و دوستان كه به اعتبار مشرب در ما بين مناسبت تمام متحقق بود
- سبحهء چهلم در بيان نكات متفرقه و لطائف مجتمعه و تمثيلات واضحه و تذكيرات جامعه و تنبيهات لامعه‌اى چند كه شنونده را پند سودمند بود .
- خاتمه در بيان معاد
- ( 11 ) مصباح مشكات
- [ خطبه كتاب ]
- نظم :
- في نعت النّبىّ الأمىّ المكىّ الأبطحىّ الهاشمىّ ، القرشىّ الحفىّ بالأحد و الحرىّ بالنّعت
- نظم :
- في منقبة آل الرّسول ، لا سيّما الإمام الصّفيّ الوفيّ العليّ الوليّ .
- نظم :
- في الموعظة و مخاطبة النّفس
- في المناجات مع قاضي الحاجات على سبيل الاستغفار
- مناجات دوم بر سبيل دعا
- مناجات سوم به طريق ابتهال
- مناجات چهارم به طريق استشفاع به وسيلهء پاكان
- ( مقدّمه )
- ( سبب نگارش مشكاة الانوار غزالى )
- مكن تلقين ( 141 ) زاهد حرف عشق و عاشقى فارغ كسى كو غرقهء كفر است ايمان را نمىشايد
- اين همان آتش عشق است كه مصحف مىسوخت شيخ صنعان كه نظر در رخ ترسا مىكرد
- فصل اوّل در بيان آنكه نور حقيقى و حقيق به اسم نور ، جناب حق ، جلّ و على ، است و اطلاق نام نور به غير آن حضرت مجاز است و حقيقتى ندارد .
- 1 - دقيقه
- ( عقل نور است و مبرّى از نقصهاى هفتگانهء نور حسّى )
- 2 - دقيقه
- 3 - تكلمة لهذه الدّقيقة
- 4 - دقيقه
- 5 - دقيقه
- 6 - دقيقه
- 7 - دقيقه
- 8 - دقيقه
- 9 - دقيقه
- 10 - حقيقة الحقائق
- 11 - إشارة
- 11 - خاتمه
- 12 - ( مساعدت )
- فصل دوم در بيان مثال و مشكات مصباح و زجاجه و شجره و زيت و نار
- قطب اوّل در بيان سرّ اين تمثيل و منهاج آن
- خاتمه و اعتذار
- دقيقه
- قطب دوّم در بيان مراتب ارواح بشرى نورانى كه معرفت مثال‌هاى قرآنى به شناختن آن موقوف بود
- ( ارواح پنج‌گانهء حسّى و خيالى و عقلى و فكرى و قدسى و امثلهء آن در آيهء شريفه )
- خاتمه
- فصل سوّم در بيان معنى قول رسول اللّه ، صلّى اللّه عليهم و آله
- قسم اوّل [ محجوبان از روى بىايمانى ]
- قسم دوّم طائفه‌اىاند كه به سبب نور مقارن ظلمت از حضرت عزّت محجوب‌اند
- صنف اوّل را منشأ ضلالت حس بود و آن شش طايفه است
- صنف دوم : از آن اصناف ثلاثه طائفه‌اىاند كه محجوب باشند به سبب بعضى از انوار كه مقرون به ظلمت خيال بود .
- صنف سوم : جماعتىاند كه محجوب باشند از معرفت حضرت احديّت به سبب انوار الهيّه كه مقارن باشد به مناسات فاسده مظلمه عقليّه
- قسم سوم جمعى باشند كه محجوبند به محض انوار و ظلمت حسّ و خيال و قياسات فاسده عقل را به فكر ايشان راه نبود . و اين جمع نيز چند صنف‌اند و از بسيارى به شمار درنيايند ، و از آن جمله سه صنف را كه مشهورتر بود ذكر كنيم .
- [ صنف اوّل : طايفه‌اىاند كه معانى صفات را بتحقيق شناخته‌اند ]
- صنف دوم : فرقه‌ايند كه از اين مرتبه ترقّى كردند و برتر رفتند
- صنف سوم : بلندتر از اين قوم سخن گويند و در معرفت پيشتر از اين فرقه باشند
- عالمان كامل و عارفان و اصل صنف چهارم باشند
- ( سخنان قطب الدّين محيى در مكاتيب )
- مناجات در ختم كتاب
- ( 12 ) ذكريّهء الهيّه
- ( مقدّمه ) ( فضيلت ذكر حق‌تعالى و شرائط تأثير و خاصيّت مداومت آن )
- مقصد اوّل در فضيلت ذكر و خاصيّت صورى و معنوى و فايدهء دنيوى و اخروى آن
- مقصد دوّم در بيان انواع ذكر و شرح اقسام آن
- مقصد سوّم در بيان آداب و شرائط ذكر
- مقصد چهارم در نصيحت سالكان و منكران ايشان
- مقصد پنجم در فضيلت همّت و خاصيّت گذشت
- ( 13 ) فقريّهء فخريّه
- ( مقدمه )
- روضهء اوّل ( در بيان آيات وارده در مذمّت دنيا )
- ( نمونه‌اى از گفته‌هاى منقول در كتب منسوب به انبياء سلف )
- روضهء دوم در بيان روايات مروى از سيّد السادات در باب دنيا و اهل آن
- روضهء سوم در بيان فحول علماء و علماء در باب ذمّ دنيا
- روضهء چهارم در ذكر آيات مخبر از فضل فقر و ترك دنيا
- ( روضهء پنجم ) ( در شرح احاديث مشعر بر بزرگى درجه و بلندى مرتبهء فقر )
- روضهء ششم در بيان سخنان علما و اوليا در فضيلت فقر و فقرا و زهد در دنيا
- روضهء هفتم در بيان مال نافع و فقر و شرح درجات او و توضيح و فضيلت مرتبهء هريك از فقير صابر و درويش حريص و توانگر شاكر و تحقيق فقر و غناى حقيقى
- ( اطوار هفتگانهء سير نفس انسانى )
- روضهء هشتم در بيان نصايح و اشارات چند بر سبيل سؤال و جواب از مسائل طريقت و حقايق حقيقت به لسان اهل عليّين كه اصحاب روضهء ثامن و ساكنان طبقهء هشتم بهشتند . و ليكن آنچه به فهم نزديك بود و براى مبتدى نيك بود به بيان آيد .
- ( خشيت ثمرهء شجرهء علم است )
- ( علماء حافظان شريعت هستند )
- ( صوفيان و مرتبهء ايشان )
- ( سؤال از سرّ قدر )
- ( 14 ) صحايف الوداد و مكاتيب الاتحاد
- در تضرع و ابتهال :
- ( مناجات )
- رباعيّات
- مقدّمه در ترغيب به مطالعهء موعظهء حسنهء اين صحايف
- منظومه
- صحيفهء اوّل ( به مير رفيع الدين محمد صدر )
- صحيفهء دوم به يكى از ياران دلبند ارجمند
- صحيفهء سوم در جواب مكتوب يكى از فضلا مدعوّ به شمسا وارد گرديد
- صحيفهء چهارم مكتوب به يكى از اعزّهء اهل شرع
- صحيفهء پنجم به يكى از طلبهء علوم مايل به فقراء
- صحيفهء ششم مكتوب به يكى از اخوان سالكين
- صحيفهء هفتم مكتوب به بعضى از احبّاء دينى
- صحيفهء هشتم به يكى از دوستان
- صحيفهء ( نهم ) به بعض اخوان طلبه
- صحيفهء دهم مكتوب به سائلان مسائل بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
- صحيفهء يازدهم به يكى از احبّاء [ تسلّاى غارت‌زده ]
- صحيفهء دوازدهم مكتوب به يكى از عزيزان [ دربارهء حج گزاردن ]
- صحيفهء سيزدهم به يكى از ياران اهل بينش [ در بلا يا صبر بايد ]
- صحيفهء چهاردهم به يكى از احبّاء [ باغ رفت و داغ آمد ]
- صحيفهء ( پانزدهم ) مكتوب به يكى از خلّان [ دربارهء قسم به نفس در قرآن ]
- صحيفهء ( شانزدهم ) مكتوب به يكى از إخوان [ جواب سؤال از ماهيّت نفس ]
- صحيفهء ( هيجدهم ) مكتوب به يكى از ياران مرغوب [ جواب از قلب و روح و نفس و عقل ]
- صحيفهء ( نوزدهم ) مكتوب به يكى از فقراء [ فقر ظاهرى و فقر باطنى ]
- صحيفهء ( بيستم ) مكتوب به يكى از خلّان [ عبرت از موت ديگران ]
- صحيفهء ( بيست و يكم ) مكتوب به يكى از اعزّه [ محبت مادر به فرزند بيشتر از محبت پدر ]
- صحيفهء ( بيست و دوم ) مكتوب به يكى از پارسايان سامى و خلّان گرامى [ صبر در بلايا ]
- صحيفهء ( بيست و سوم ) به بعضى اخوان دينى
- صحيفهء ( بيست و چهارم ) مكتوب به يكى از خلّان و اخوان [ در أنا الحقّ و سبحانى ]
- صحيفهء ( بيست و پنجم ) مكتوب به يكى از خلّان يقينى [ سؤال از هدايت ]
- صحيفهء ( بيست و ششم ) به يكى از احبّاء [ چنان باش كه مىنمائى ]
- صحيفهء ( بيست و هفتم ) مكتوب به يكى از اخوان
- صحيفهء ( بيست و هشتم ) مكتوب به يكى از احبّاء
- صحيفهء ( بيست و نهم ) مكتوب به يكى از اخوان [ مدارا كردن با مردم ]
- صحيفهء ( سوم ) به يكى از دوستان [ نيكى رسان به خلق خدا ]
- [ سه مكتوب از شيخ بهائى و ميرزا ابراهيم همدانى و ملا عبد الباقر تبريزى ]
- ( 1 ) مكتوب اوّل
- ( 2 ) مكتوب الثانى
- ( 3 ) مكتوب الثّالث
- صحيفهء ( سى و يكم ) به يكى از ياران منطق‌دان خداخوان
- صحيفهء ( سى و دوم ) مكتوب به يكى از طلبهء علم
- صحيفهء ( سى و سوم ) مكتوب به يكى از احباء
- صحيفهء ( سى و چهارم ) به يكى از اهل ارشاد
- صحيفهء ( سى و پنجم ) مكتوب به يكى از اهل اعزّه
- صحيفهء ( سى و ششم ) به يكى از عزيزان
- صحيفهء ( سى و نهم ) مكتوب به يكى از دوستان پرخوب
- صحيفهء ( چهلم ) مكتوب به يكى از معارف موافق
- صحيفهء ( چهل و يكم ) مكتوب به يكى از اعزّه
- صحيفهء ( چهل و دوم ) مكتوب به يكى از خلّان
- صحيفهء ( چهل و سوم ) مكتوب به يكى از ياران
- صحيفهء ( چهل و چهارم ) مكتوب به دو حاجى غير ناجى
- صحيفهء ( چهل و پنجم ) مكتوب به يكى از كاملان [ مرگ ياران ]
- صحيفهء ( چهل و ششم ) مكتوب به يكى از احبّاء
- صحيفهء ( چهل و هفتم ) مكتوب به يكى از اعزّه
- صحيفهء ( چهل و هشتم ) مكتوب به يكى از عزيزان
- صحيفهء ( چهل و نهم ) مكتوب به يكى از اعزّه
- صحيفهء ( پنجاهم ) مكتوب به يكى از صحاب
- صحيفه مكتوب ( پنجاه و يكم ) به يكى از ياران [ تفسير و تأويل ]
- صحيفه ( پنجاه و دوم ) به يكى از اعزه
- صحيفهء مكتوب ( پنجاه و سوم ) به يكى از ياران [ طلب علم ]
- صحيفهء ( پنجاه و چهارم ) مكتوب به يكى از احباب
- صحيفه ( پنجاه و پنجم ) مكتوب به يكى از محبان
- صحيفه مكتوب پنجاه و ششم به يكى از محبّان [ از گمراهان ضالّ و مضلّ ]
- صحيفه ( پنجاه و هفتم ) به يكى از عزيزان
- صحيفهء ( پنجاه و هشتم ) مكتوب به يكى از دوستان
- صحيفه ( پنجاه و نهم ) مكتوب به يكى از دوستان
- صحيفهء ( شصتم ) مكتوب به يكى از وكلاء خوانين . [ عدالت كن ]
- صحيفه ( شصت و يكم ) مكتوب به يكى از مخاديم عظام
- حكايت :
- صحيفه ( شصت و دوم ) مكتوب به يكى از ياران آگاه .
- صحيفه ( شصت و سوم ) مكتوب به يكى از احبّاء
- صحيفه ( شصت و چهارم ) مكتوب به برادران مؤمن و دوستان به حق موقن
- صحيفه ( شصت و پنجم ) مكتوب به بعضى از معلمان و مدرسان
- صحيفه ( شصت و ششم ) مكتوب به يكى از خلّان